HAEC
HAEC (Haploidentical Allogeneic stem cell transplantation with posttransplant Cyclophosphamide) to nowoczesna metoda przeszczepiania komórek macierzystych od częściowo niezgodnego (haploidentycznego) dawcy z zastosowaniem cyklofosfamidu po transplantacji. Technika ta rewolucjonizuje hematologię, umożliwiając przeprowadzanie przeszczepień od dawców zgodnych jedynie w połowie antygenów HLA, najczęściej członków rodziny pacjenta.
Kluczowym elementem procedury HAEC jest podanie cyklofosfamidu w okresie potransplantacyjnym (zwykle w dniach +3 i +4 po przeszczepieniu), co selektywnie eliminuje alloreaktywne limfocyty T odpowiedzialne za chorobę przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD), przy zachowaniu komórek odpowiedzialnych za rekonstytucję układu immunologicznego i efekt przeszczep przeciwko nowotworowi (GvL).
Metoda HAEC znacząco zwiększa dostępność procedury przeszczepienia dla pacjentów nie posiadających w pełni zgodnego dawcy, oferując porównywalne wyniki kliniczne do przeszczepień od dawców niespokrewnionych. Obecnie stosowana jest w leczeniu nowotworów hematologicznych, w tym ostrej białaczki szpikowej, ostrej białaczki limfoblastycznej, zespołów mielodysplastycznych oraz niektórych chłoniaków.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba hirschsprunga – Zapobieganie i profilaktyka
Choroba Hirschsprunga jest schorzeniem wrodzonym o podłożu genetycznym, dla którego nie istnieje skuteczna pierwotna profilaktyka. Kluczowe znaczenie ma jednak wczesne wykrycie, zwłaszcza poprzez programy badań przesiewowych noworodków, oraz poradnictwo genetyczne dla rodzin z historią choroby. Profilaktyka powikłań, w szczególności zapalenia jelit i okrężnicy związanego z chorobą Hirschsprunga (HAEC), obejmuje rutynowe płukania odbytnicy (10-20 ml/kg 1-2 razy dziennie), które znacząco redukują częstość występowania HAEC (7,5% vs 35,8%). W wybranych przypadkach stosuje się wyłaniające enterostomie oraz probiotyki (Lactobacillus, Bifidobacterium, Saccharomyces, Streptococcus sp.), które mogą wspomagać profilaktykę HAEC. Pooperacyjnie zalecane są irygacje okrężnicy oraz selektywne stosowanie antybiotyków profilaktycznych, choć ich użycie przy biopsji odbytnicy u dzieci poniżej 1 roku życia pozostaje kontrowersyjne ze względu na ryzyko oporności bakteryjnej i brak wpływu na ogólny wskaźnik powikłań.
antybiotykoterapia profilaktyczna, badanie przesiewowe noworodka, biopsja odbytnicy, choroba Hirschsprunga, HAEC, kromoglikan sodowy, mutacja genetyczna, nietrzymanie stolca, opieka prenatalna, oporność bakteryjna, poradnictwo genetyczne, powikłanie infekcyjne, probiotyki, środek przeczyszczający, stabilizator komórek tucznych, układ odpornościowy, wypróżnienie, zachorowalność i śmiertelność, zaparcie - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba hirschsprunga – Etiologia i przyczyny
Choroba Hirschsprunga (HD) to wrodzona aganglionoza dystalnej części jelita grubego, wynikająca z zaburzenia migracji lub przeżycia komórek zwojowych pochodzących z grzebienia nerwowego, co prowadzi do funkcjonalnej niedrożności jelita. Etiologia HD jest wielogenowa, z dominującą rolą mutacji w genie protoonkogenu RET (chromosom 10q11.2), obecnych w 35% przypadków sporadycznych i 49% rodzinnych. Inne geny zaangażowane to EDNRB, EDN3, SOX10, PHOX2B oraz warianty w loci SEMA3 i NRG1. Choroba może występować w formie izolowanej lub syndromicznej, często współistniejąc z zespołem Downa (10-15% pacjentów) oraz innymi zespołami genetycznymi i wadami wrodzonymi. Dziedziczenie jest najczęściej autosomalne dominujące z niepełną penetracją (50-70%), a ryzyko wystąpienia u potomstwa wynosi około 1-5%, zależnie od historii rodzinnej i długości segmentu aganglionarnego.
apoptoza, choroba Hirschsprunga, czynnik neurotroficzny, dziedziczenie autosomalne dominujące, endotelina-3, fibronektyna, GDNF, gen RET, grzebień nerwowy, GWAS, HAEC, hipowentylacja pęcherzykowa, komórka zwojowa, komórki zwojowe, laminina, megacolon, motoryka jelita, neuroblasty, niedrożność jelita, perforacja jelita, PHOX2B, rak rdzeniasty tarczycy, receptor endoteliny, trisomia 21, uchyłek Meckela, wodogłowie, zespół Downa, zespół Mowata-Wilsona, zespół Ondyny, zespół Waardenburga