metabolizm mesalazyny
Mesalazyna (kwas 5-aminosalicylowy, 5-ASA) jest lekiem przeciwzapalnym stosowanym głównie w leczeniu nieswoistych chorób zapalnych jelit, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna. Jej działanie terapeutyczne opiera się na miejscowym efekcie przeciwzapalnym w błonie śluzowej jelita.
Metabolizm mesalazyny rozpoczyna się po podaniu doustnym, gdy lek dociera do jelita cienkiego i grubego. Znaczna część leku (około 30-50%) jest wchłaniana w jelicie cienkim, a pozostała część działa miejscowo w jelicie grubym. Absorpcja mesalazyny zależy od postaci farmaceutycznej – preparaty dojelitowe i o przedłużonym uwalnianiu zapewniają dotarcie substancji czynnej do odpowiednich odcinków przewodu pokarmowego.
Po wchłonięciu mesalazyna jest szybko acetylowana w ścianie jelita i wątrobie do N-acetylo-5-ASA, który jest głównym metabolitem występującym w osoczu. Metabolizm pierwszego przejścia jest znaczący, co skutkuje niską biodostępnością układową niezmienionej mesalazyny. Zarówno mesalazyna, jak i jej metabolit są w dużym stopniu wiązane z białkami osocza.
Wydalanie mesalazyny i jej metabolitów odbywa się głównie przez nerki (około 60-80%), a pozostała część jest wydalana z kałem. Okres półtrwania w osoczu wynosi około 0,5-1,5 godziny dla mesalazyny i 5-10 godzin dla N-acetylo-5-ASA. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może dochodzić do kumulacji metabolitów, co wymaga dostosowania dawkowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Salofalk 500 500 mg
Salofalk 500, zawierający 500 mg mesalazyny w postaci tabletek dojelitowych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na mesalazynę, salicylany lub substancje pomocnicze takie jak sodu węglan i karboksymetyloceluloza sodowa. Leku nie należy stosować także u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby ze względu na ryzyko nefrotoksyczności i hepatotoksyczności. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z umiarkowanymi dysfunkcjami tych narządów, a także u osób z zaburzeniami pasażu jelitowego, które mogą wpływać na uwalnianie substancji czynnej z tabletek dojelitowych. W takich przypadkach rozważa się alternatywne formy farmaceutyczne mesalazyny.
alergia na sulfonamidy, astma oskrzelowa, dysfagia, dysfunkcja wątroby, hepatotoksyczność, kwas 5-aminosalicylowy, kwas acetylosalicylowy, lek nefrotoksyczny, mesalazyna, metabolizm mesalazyny, nadwrażliwość na salicylany, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, nefrotoksyczność, nieprawidłowa czynność nerek, niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, tabletka dojelitowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie pasażu jelitowego, zwężenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Asamax 250 250 mg
Mesalazyna podawana doodbytniczo w formie czopków (250 mg i 500 mg) wykazuje znaczne zróżnicowanie wchłaniania, mieszczące się w zakresie 5-35% podanej dawki, co należy uwzględnić w kontekście potencjalnego działania ogólnoustrojowego. Po absorpcji, mesalazyna (5-ASA) oraz jej główny metabolit acetylowany (Ac-5-ASA) nie przenikają przez barierę krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych w OUN. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 50% dla mesalazyny i około 80% dla Ac-5-ASA, co wpływa na farmakokinetykę i biodostępność aktywnej frakcji leku.
acetylacja, acetylowana mesalazyna, Asamax, bariera krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, biodostępność, czopek doodbytniczy, dystrybucja leku, kwas 5-aminosalicylowy, mesalazyna, metabolizm mesalazyny, okres półtrwania w osoczu, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doodbytnicze, ściana jelita, szlak metaboliczny, wchłanianie mesalazyny, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Salofalk 500 500 mg
Mesalazyna (kwas 5-aminosalicylowy) charakteryzuje się złożonym profilem farmakokinetycznym, obejmującym wchłanianie głównie w bliższych odcinkach jelit, co jest kluczowe dla dostarczania leku do miejsc zapalnych w chorobach jelit. W przypadku tabletek dojelitowych Salofalk 500 mg, uwalnianie substancji czynnej rozpoczyna się po 3-4 godzinach, a maksymalne stężenia w osoczu (3,0 ± 1,6 µg/ml dla 5-ASA i 3,4 ± 1,6 µg/ml dla N-Ac-5-ASA) osiągane są około 5 godzin po podaniu, odpowiadając dotarciu do okolicy krętniczo-kątniczej. Mesalazyna wiąże się z białkami osocza w 43%, natomiast jej metabolit N-Ac-5-ASA w 78%, co wpływa na ich dystrybucję i eliminację. Metabolizm zachodzi zarówno w błonie śluzowej jelit, jak i w wątrobie, gdzie mesalazyna jest acetylowana do farmakologicznie nieaktywnego N-Ac-5-ASA, niezależnie od fenotypu acetylacji pacjenta, a także częściowo przez mikrobiotę jelitową.
acetylacja mesalazyny, choroba zapalna jelit, fenotyp acetylacji, kwas 5-aminosalicylowy, kwas N-acetylo-5-aminosalicylowy, mesalazyna, metabolizm mesalazyny, mikrobiota jelitowa, N-Ac-5-ASA, okolica krętniczo-kątnicza, okrężnica wstępująca, pasaż jelitowy, polimorfizm genetyczny enzymów, tabletki dojelitowe, wiązanie z białkami, wiązanie z białkami osocza, wydalanie przez nerki, wydalanie z kałem, wydalanie z żółcią, zapalna choroba jelit - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Asamax 250 250 mg
Przed rozpoczęciem terapii czopkami doodbytniczymi Asamax zawierającymi mesalazynę, konieczna jest dokładna ocena stanu klinicznego pacjenta oraz wykluczenie przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na salicylany, w tym reakcje alergiczne od łagodnych (wysypka, świąd) do ciężkich (wstrząs anafilaktyczny), a także nadwrażliwość na substancje pomocnicze zawarte w czopkach. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergią na kwas acetylosalicylowy i NLPZ ze względu na możliwość reakcji krzyżowych. Ponadto, mesalazyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby, gdyż upośledzony metabolizm i wydalanie leku może prowadzić do kumulacji substancji czynnej i nasilenia nefrotoksyczności lub hepatotoksyczności, co może pogorszyć stan kliniczny pacjenta.
Asamax, czopek doodbytniczy, dysfunkcja wątroby, działanie nefrotoksyczne, hepatotoksyczność, kwas acetylosalicylowy, mesalazyna, metabolizm mesalazyny, nadwrażliwość na salicylany, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, wstrząs anafilaktyczny, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Salofalk 1,5 g
Granulat Salofalk 1,5 g zawiera mesalazynę o przedłużonym uwalnianiu i posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na mesalazynę, kwas salicylowy i jego pochodne oraz substancje pomocnicze, w tym 3 mg aspartamu i 0,12 mg sacharozy na saszetkę. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek, ze względu na ryzyko kumulacji toksycznych metabolitów i upośledzonej eliminacji mesalazyny, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergią na sulfasalazynę oraz u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami funkcji nerek i wątroby, wymagających ścisłego monitorowania parametrów biochemicznych podczas terapii.
aspartam, granulat o przedłużonym uwalnianiu, kwas salicylowy, mesalazyna, metabolizm mesalazyny, monitorowanie pacjenta, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność narządu, parametry nerkowe, pokrzywka, przedłużone uwalnianie substancji, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, sacharoza, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Salofalk 1000 mg
Mesalazyna, zawarta w preparacie Salofalk granulat o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które wpływają na jej skuteczność w terapii chorób zapalnych jelit. Dostępna w dawkach 1000 mg, 1,5 g oraz 3 g, umożliwia indywidualizację leczenia. Substancja jest wchłaniana głównie w bliższych odcinkach jelita, z biodostępnością ogólnoustrojową na poziomie 15-25%. Uwalnianie rozpoczyna się po 2-3 godzinach, a maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 4-5 godzinach. Pokarm opóźnia absorpcję o 1-2 godziny, nie wpływając na całkowity stopień wchłaniania. Granulki o rozmiarze około 1 mm szybko przemieszczają się do jelita krętego i ślepego (około 3 godziny), a następnie do okrężnicy wstępującej (około 4 godziny), z całkowitym czasem przejścia przez okrężnicę około 20 godzin. Około 80% dawki jest dostępne w okrężnicy, esicy i odbytnicy, co zapewnia wysoką lokalną koncentrację leku.
badanie farmakoscyntygraficzne, biodostępność ogólnoustrojowa, błona śluzowa jelita, choroba zapalna jelit, dawkowanie leku, eliminacja nerkowa, fenotyp acetylacji, jelito kręte, kwas N-acetylo-5-aminosalicylowy, metabolizm mesalazyny, odbytnica, okres półtrwania, okrężnica wstępująca, przedłużone uwalnianie, przenikanie do mleka, Salofalk, substancja czynna, wiązanie z białkami - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Salofalk 4 g/60 ml
Mesalazyna, stosowana w postaci zawiesiny doodbytniczej Salofalk 4 g/60 ml, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne istotne dla leczenia wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Maksymalne stężenia 5-aminosalicylowego kwasu (5-ASA) i jego nieaktywnego metabolitu N-acetylo-5-ASA w osoczu wynoszą odpowiednio 0,92 µg/ml i 1,62 µg/ml, osiągane po 11-12 godzinach od podania. Mesalazyna wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (43%), podczas gdy N-Ac-5-ASA wykazuje wyższe wiązanie (78%). Lek lokalizuje się głównie w odbytnicy i esicy, co potwierdzają badania obrazowe u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaostrzeniem choroby. Metabolizm zachodzi zarówno w błonie śluzowej jelit, jak i w wątrobie, głównie przez acetylację do farmakologicznie nieaktywnego N-Ac-5-ASA, niezależnie od fenotypu acetylacji pacjenta.
błona śluzowa jelit, choroby zapalne jelit, diagnostyka obrazowa, fenotyp acetylacji, kwas 5-aminosalicylowy, kwas N-acetylo-5-aminosalicylowy, mesalazyna, metabolizm mesalazyny, N-Ac-5-ASA, odbytnica i esica, okrężnica zstępująca, postać farmaceutyczna, przewlekła zapalna choroba jelita grubego, remisja kliniczna, stan równowagi, wiązanie z białkami osocza, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaostrzenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, zawiesina doodbytnicza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Salofalk 1 g 1000 mg
Czopki Salofalk 1 g zawierające 1 g mesalazyny są przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na kwas salicylowy, jego pochodne oraz substancje pomocnicze preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem są ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek, ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych, wynikające z upośledzonego metabolizmu i wydalania mesalazyny. W przypadku umiarkowanych zaburzeń funkcji tych narządów konieczne jest monitorowanie parametrów wątroby i nerek oraz ocena stosunku korzyści do ryzyka terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wywiadem alergii na preparaty kwasu salicylowego ze względu na możliwość reakcji krzyżowych.
aminosalicylan, czopek Salofalk, działanie niepożądane, kortykosteroid miejscowy, lek biologiczny, lek immunomodulujący, mesalazyna, metabolizm mesalazyny, nadwrażliwość na kwas salicylowy, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, reakcja krzyżowa, wywiad alergiczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie dolnego odcinka przewodu pokarmowego, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mezavant 1200 mg
Lek Mezavant, zawierający 1200 mg mesalazyny w postaci tabletek dojelitowych o przedłużonym uwalnianiu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na salicylany, w tym na mesalazynę, oraz na substancje pomocnicze preparatu. Ponadto, stosowanie leku jest niewskazane u osób z ciężką niewydolnością nerek (GFR <30 mL/min/1,73 m²) oraz ciężką niewydolnością wątroby, ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych. W przypadku łagodnej do umiarkowanej niewydolności tych narządów konieczne jest indywidualne rozważenie korzyści i ryzyka terapii oraz wdrożenie monitorowania funkcji nerek i wątroby. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią nadwrażliwości na sulfasalazynę ze względu na możliwość reakcji krzyżowej.
charakterystyka produktu leczniczego, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, leczenie chirurgiczne, mesalazyna, metabolizm mesalazyny, monitorowanie funkcji nerek, monitorowanie funkcji wątroby, nadwrażliwość na salicylany, nadwrażliwość na sulfasalazynę, nieswoiste choroby zapalne jelit, niewydolność narządowa, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, salicylany, stężenie leku w surowicy, substancje pomocnicze, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Salofalk 500 500 mg
Mesalazyna, będąca substancją czynną czopków doodbytniczych Salofalk 500 mg, wykazuje zróżnicowane wchłanianie w przewodzie pokarmowym, z największym absorbowaniem w odcinkach bliższych jelit. Metabolizm zachodzi głównie w błonie śluzowej jelit oraz w wątrobie, prowadząc do powstania nieaktywnego metabolitu N-acetylo-5-aminosalicylowego (N-Ac-5-ASA), którego acetylacja jest niezależna od fenotypu pacjenta. Mesalazyna wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (43%), natomiast jej metabolit wykazuje wyższe powinowactwo (78%). Eliminacja leku odbywa się głównie przez kał, z wydalaniem nerkowym metabolitu N-Ac-5-ASA w zakresie 20-50% dawki, oraz w mniejszym stopniu przez żółć. U kobiet karmiących około 1% dawki doustnej przenika do mleka, głównie jako metabolit.
acetylacja mesalazyny, dystrybucja substancji czynnej, farmakokinetyka, fenotyp acetylacji, kinetyka wchłaniania, kwas 5-aminosalicylowy, kwas N-acetylo-5-aminosalicylowy, mesalazyna, metabolizm mesalazyny, N-Ac-5-ASA, profil farmakokinetyczny, schemat dawkowania, wchłanianie mesalazyny, wiązanie z białkami osocza, wrzodziejące zapalenie odbytnicy, wydalanie nerkowe, wydalanie z żółcią, zapalenie odbytnicy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pentasa 1 g
Mesalazyna zawarta w preparacie Pentasa 1 g w formie granulatu o przedłużonym uwalnianiu jest uwalniana ciągle na całej długości przewodu pokarmowego, niezależnie od pH treści jelitowej, co umożliwia skuteczne działanie miejscowe na zmienioną chorobowo błonę śluzową jelita. Biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 30%, a maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 1-6 godzinach. Schematy dawkowania 4 g raz na dobę oraz 2 × 2 g dwa razy na dobę zapewniają porównywalną ekspozycję ogólnoustrojową (AUC 0-24h odpowiednio około 50,7 i 57,5 h×ng/ml w stanie stacjonarnym). Stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania. Wiązanie mesalazyny z białkami osocza wynosi około 50%, a jej metabolitu acetylomesalazyny około 80%.
acetylomesalazyna, biegunka, biodostępność, błona śluzowa jelita, enzym NAT-1, etyloceluloza, farmakokinetyka, granulat o przedłużonym uwalnianiu, maksymalne stężenie leku, mesalazyna, metabolizm mesalazyny, mikrogranulki mesalazyny, Pentasa, stan stacjonarny, uszkodzenie nerek, uwalnianie ciągłe, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia czynności wątroby i nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Salaza 1000 mg
Mesalazyna (5-ASA), substancja czynna tabletek dojelitowych Salaza 1000 mg, charakteryzuje się specyficzną farmakokinetyką, istotną dla jej skuteczności terapeutycznej. Tabletki posiadają otoczkę dojelitową, która chroni lek przed działaniem kwasu solnego w żołądku, umożliwiając uwolnienie substancji czynnej w jelicie. Maksymalne stężenie 5-ASA w osoczu (Cmax) u zdrowych ochotników na czczo wynosi około 1,98 µg/ml i osiągane jest po około 6 godzinach od podania, co odzwierciedla mechanizm przedłużonego uwalniania. Metabolizm mesalazyny odbywa się głównie przez acetylację w wątrobie i ścianie jelita grubego, niezależnie od fenotypu acetylatora pacjenta, co różni ją od innych leków podlegających acetylacji. W zakresie dawek terapeutycznych (250-500 mg) farmakokinetyka leku jest liniowa w stanie stacjonarnym, bez istotnych odchyleń w Cmax i AUC.