leczenie neuralgii popółpaścowej

Neuralgia popółpaścowa to przewlekły zespół bólowy, który rozwija się po przebyciu półpaśca, wywołanego reaktywacją wirusa ospy wietrznej i półpaśca (VZV). Ból ten utrzymuje się w obszarze zajętym wcześniej przez wysypkę półpaścową i często ma charakter piekący, kłujący lub strzelający.

Leczenie neuralgii popółpaścowej wymaga podejścia wielokierunkowego. W pierwszej linii stosuje się leki przeciwdepresyjne (amitryptylinę, duloksetynę), przeciwdrgawkowe (pregabalinę, gabapentynę) oraz miejscowe środki znieczulające (plastry z lidokainą). W przypadkach opornych na leczenie rozważa się silne opioidy, kapsaicynę w wysokim stężeniu oraz zabiegi interwencyjne.

Istotną rolę w terapii odgrywają również metody niefarmakologiczne, takie jak stymulacja nerwów elektryczna przezskórna (TENS), akupunktura czy terapie psychologiczne. W najcięższych przypadkach można zastosować techniki neuromodulacyjne, w tym stymulację rdzenia kręgowego. Profilaktyka półpaśca poprzez szczepienia jest kluczowa dla zapobiegania neuralgii popółpaścowej.

Skuteczność leczenia zależy od wczesnego rozpoczęcia terapii, kompleksowego podejścia oraz indywidualnego dostosowania do potrzeb pacjenta. Ze względu na przewlekły charakter schorzenia, pacjenci często wymagają długotrwałej opieki i regularnej oceny skuteczności zastosowanego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl