szczepienie przeciwko półpaścowi

Szczepienie przeciwko półpaścowi to profilaktyczna procedura medyczna mająca na celu zapobieganie infekcji wywołanej przez wirus ospy wietrznej i półpaśca (Varicella-Zoster Virus, VZV). Szczepionka jest szczególnie rekomendowana osobom po 50. roku życia, gdyż ryzyko reaktywacji wirusa i rozwoju półpaśca znacząco wzrasta wraz z wiekiem z powodu naturalnego osłabienia odporności komórkowej.

Dostępne są dwa typy szczepionek przeciwko półpaścowi: szczepionka żywa atenuowana (Zostavax) oraz szczepionka rekombinowana (Shingrix). Szczepionka Shingrix, wprowadzona w ostatnich latach, wykazuje wyższą skuteczność (ponad 90%) w zapobieganiu półpaścowi i neuralgiom popółpaścowym w porównaniu do szczepionki żywej atenuowanej (około 50-60%). Shingrix podawana jest w schemacie dwudawkowym w odstępie 2-6 miesięcy.

Szczepienie przeciwko półpaścowi jest szczególnie istotne dla pacjentów z chorobami przewlekłymi, cukrzycą, chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz dla osób z obniżoną odpornością. Oprócz zapobiegania samej infekcji, szczepienie znacząco redukuje ryzyko powikłań, w tym neuralgii popółpaścowej, która może prowadzić do długotrwałego, trudnego do leczenia bólu neuropatycznego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl