maść do stosowania zewnętrznego

Maść do stosowania zewnętrznego to półstała postać leku przeznaczona wyłącznie do aplikacji na skórę i błony śluzowe. Charakteryzuje się tłustą, lipidową bazą, która zapewnia dłuższy kontakt substancji leczniczej z miejscem aplikacji w porównaniu do kremów czy żeli.

W składzie maści znajduje się faza lipidowa (wazelina, lanolina, parafina) oraz substancje czynne, które mogą działać miejscowo przeciwzapalnie, przeciwbólowo, przeciwświądowo lub przeciwdrobnoustrojowo. Maści stosuje się głównie w chorobach skóry przebiegających z suchością, łuszczeniem się naskórka oraz w przypadkach wymagających głębokiej penetracji substancji leczniczej.

Prawidłowa aplikacja maści do stosowania zewnętrznego polega na nałożeniu cienkiej warstwy na zmienione chorobowo miejsce, zazwyczaj 1-3 razy dziennie, zgodnie z zaleceniami lekarza. Należy pamiętać o przeciwwskazaniach, takich jak otwarte rany, infekcje skórne czy nadwrażliwość na składniki preparatu. Długotrwałe stosowanie niektórych maści (np. zawierających glikokortykosteroidy) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl