selegilina
Selegilina to selektywny inhibitor monoaminooksydazy typu B (MAO-B), stosowany głównie w leczeniu choroby Parkinsona. Blokując enzym MAO-B, selegilina zapobiega rozkładowi dopaminy w mózgu, zwiększając jej dostępność w strukturach układu pozapiramidowego.
W małych dawkach (5-10 mg/dobę) selegilina wykazuje selektywność wobec MAO-B, natomiast w wyższych dawkach może również hamować MAO-A, co zwiększa ryzyko interakcji z produktami zawierającymi tyraminę oraz innymi lekami. Lek może być stosowany w monoterapii we wczesnych stadiach choroby Parkinsona lub jako terapia wspomagająca lewodopę w zaawansowanym stadium choroby.
Selegilina dostępna jest w formie tabletek doustnych oraz tabletek rozpadających się w jamie ustnej (postać ODT). Metabolizowana jest do amfetaminy i metamfetaminy, co może powodować działania niepożądane, takie jak bezsenność czy niepokój. Nowszą alternatywą o korzystniejszym profilu metabolicznym jest rasagilina, również będąca inhibitorem MAO-B.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Citabax 20 20 mg
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii lekiem Citabax (cytalopram) kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą zagrażać bezpieczeństwu terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na cytalopram lub substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (20 mg w tabletce 10 mg, 40 mg w tabletce 20 mg, 80 mg w tabletce 40 mg) oraz glikol propylenowy (0,277 mg, 0,554 mg, 1,108 mg odpowiednio w tabletkach 10, 20 i 40 mg). Jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), w tym selegiliny >10 mg/dobę, jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Po zakończeniu terapii nieodwracalnymi inhibitorami MAO należy zachować co najmniej 14-dniową przerwę przed włączeniem cytalopramu, a po zakończeniu cytalopramu – minimum 7 dni przerwy przed rozpoczęciem leczenia inhibitorami MAO. Linezolid, jako inhibitor MAO, również stanowi przeciwwskazanie, chyba że możliwa jest ścisła obserwacja kliniczna i monitorowanie ciśnienia tętniczego.
cytalopram, drgawki, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, lek serotoninergiczny, linezolid, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, odwracalny inhibitor MAO, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sztywność mięśni, torsade de pointes, tramadol, tryptan, tryptofan, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Genoptim 20 mg
Escitalopram Genoptim, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając przerwy 14 dni po MAO i 7 dni po escytalopramie. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu. Leki wydłużające odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antybiotyki jak sparfloksacyna, moksyfloksacyna) zwiększają ryzyko arytmii i są przeciwwskazane w skojarzeniu z escytalopramem. Ostrożność wymaga także łączenie z selegiliną (do 10 mg/dobę), lekami serotoninergicznymi (tramadol, sumatryptan), lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem, preparatami z dziurawca zwyczajnego oraz lekami wpływającymi na krzepnięcie i elektrolity (hipokaliemia, hipomagnezemia).
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, nieodwracalny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Parkador 12,5 mg + 50 mg
Lek Parkador, zawierający karbidopę i lewodopę w dawkach 12,5 mg + 50 mg lub 25 mg + 100 mg, posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, a także jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi inhibitorami MAO, które wymaga przerwania terapii na co najmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia Parkadorem. Przeciwwskazania obejmują również stany kliniczne takie jak guz chromochłonny, nadczynność tarczycy, zespół Cushinga oraz ciężkie choroby układu krążenia, ze względu na ryzyko nasilenia objawów sympatykomimetycznych i obciążenia sercowo-naczyniowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania, gdyż może powodować wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego.
choroba Parkinsona, choroby układu krążenia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, czerniak złośliwy, guz chromochłonny, hiperkortyzolemii, inhibitory MAO typu B, inhibitory monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, karbidopa i lewodopa, lek Parkador, leki sympatykomimetyczne, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, przełom nadciśnieniowy, selegilina, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dopamar mite 100 mg + 25 mg
Dopamar mite, zawierający 100 mg lewodopy i 25 mg karbidopy w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących nieselektywne inhibitory MAO oraz selektywne inhibitory MAO typu A, które muszą być odstawione co najmniej 2 tygodnie przed terapią. Możliwe jest natomiast jednoczesne stosowanie selektywnych inhibitorów MAO typu B, takich jak chlorowodorek selegiliny, w zalecanych dawkach. Leku nie należy podawać pacjentom z nadwrażliwością na lewodopę, karbidopę lub substancje pomocnicze, a także u osób z jaskrą z wąskim kątem przesączania, ciężką niewydolnością serca, ciężkimi zaburzeniami rytmu serca oraz w ostrej fazie ciężkiego udaru mózgu. Przeciwwskazaniem jest również podejrzenie zmian nowotworowych skóry oraz historia czerniaka złośliwego ze względu na ryzyko aktywacji procesu nowotworowego.
ciśnienie wewnątrzgałkowe, czerniak złośliwy, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor MAO, inhibitor MAO typu A, inhibitor MAO typu B, jaskra z wąskim kątem, lek sympatykomimetyczny, lewodopa i karbidopa, lewodopa z karbidopą, monoaminooksydaza, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na lewodopę, niewydolność serca, selegilina, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, udar mózgu, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Pralex 10 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Pralex, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi inhibitorami MAO, co może prowadzić do zagrażającego życiu zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po odstawieniu IMAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego odstępu po zakończeniu terapii escytalopramem przed podaniem IMAO. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (np. tramadol, buprenorfina, tryptany) również zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego i wymagają ścisłego monitorowania. Ponadto, escytalopram jest przeciwwskazany w skojarzeniu z lekami wydłużającymi odcinek QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, antybiotyki jak moksifloksacyna, erytromycyna dożylna), ze względu na ryzyko torsade de pointes i innych groźnych zaburzeń rytmu serca. Należy także zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu oraz preparatów z dziurawca zwyczajnego, które mogą nasilać działania niepożądane lub zmieniać efektywność terapii.
buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sumatryptan, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie funkcji poznawczych, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Depralin ODT 5 mg
Escytalopram, substancja czynna preparatu Depralin ODT, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie escytalopramu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po IMAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego po zakończeniu leczenia escytalopramem. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu. Escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre przeciwpsychotyczne, antybiotyki jak moksyfloksacyna) ze względu na ryzyko ciężkich arytmii. Wskazana jest ostrożność przy stosowaniu selegiliny (do 10 mg/dobę), leków serotoninoergicznych (tramadol, tryptany, buprenorfina), leków obniżających próg drgawkowy oraz preparatów zawierających ziele dziurawca. Równoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia, a NLPZ mogą zwiększać ryzyko krwawień. Alkohol nasila działania sedatywne i nie jest zalecany podczas terapii escytalopramem.
astemizol, beta-bloker, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, demetylowany escytalopram, dezypramina, dziurawiec, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokalemia, hipomagnezemia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninoergiczny, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Parkador 25 mg + 100 mg
Stosowanie leku Parkador (karbidopa + lewodopa) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne podawanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko ciężkich, potencjalnie zagrażających życiu interakcji. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą wywoływać nadciśnienie tętnicze i zaburzenia ruchowe, a leki przeciwnadciśnieniowe w połączeniu z Parkadorem mogą powodować objawowe niedociśnienie ortostatyczne, co wymaga monitorowania ciśnienia i ewentualnej korekty dawki. Preparaty żelaza (siarczan, glukonian) obniżają biodostępność karbidopy i lewodopy, dlatego zaleca się maksymalne wydłużenie odstępu czasowego między ich podawaniem. Inhibitory COMT (tolkapon, entakapon) zwiększają biodostępność Parkadoru, co może wymagać zmniejszenia dawki, natomiast leki przeciwcholinergiczne mogą nasilać dyskinezy i opóźniać wchłanianie lewodopy.
amantadyna, antagonista receptora dopaminowego, antagonista receptorów dopaminowych, butyrofenon, choroba Parkinsona, dieta bogatobiałkowa, dyskineza, działanie niepożądane, entakapon, fenotiazyna, fenytoina, inhibitor COMT, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitory COMT, inhibitory monoaminooksydazy, izoniazyd, karbidopa-lewodopa, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lewodopa, niedociśnienie ortostatyczne, ośrodkowy układ nerwowy, papaweryna, pirydoksyna, rezerpina, rysperydon, selegilina, siarczan żelaza, sympatykomimetyk, tetrabenazyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, witamina B6, zespół Parkinsona - Leksykon substancji czynnych
Selegilina – Wskazania do stosowania
Selegilina jest selektywnym, nieodwracalnym inhibitorem MAO-B, stosowanym w terapii choroby Parkinsona zarówno we wczesnym, jak i zaawansowanym stadium choroby. W monoterapii, preparaty zawierające 5 mg chlorowodorku selegiliny (np. Segan, Selgres) są wskazane u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą Parkinsona, celem opóźnienia wprowadzenia lewodopy i zmniejszenia ryzyka powikłań związanych z jej długotrwałym stosowaniem. W bardziej zaawansowanych stadiach selegilina jest stosowana w terapii skojarzonej z lewodopą, często w połączeniu z inhibitorem dekarboksylazy (np. karbidopą), co poprawia skuteczność leczenia i kontrolę objawów.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Cipramil 20 mg
Cytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie cytalopramu z inhibitorami MAO (np. moklobemid, linezolid, selegilina w dawkach >10 mg) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego objawiającego się pobudzeniem, drżeniem, drgawkami klonicznymi i hipertermią. Również łączenie cytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (m.in. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, pimozyd, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki) jest przeciwwskazane z powodu addytywnego ryzyka arytmii i nagłego zgonu. Szczególnie niebezpieczne jest skojarzenie z pimozydem, gdzie dawka 40 mg/dobę cytalopramu i 2 mg pimozydu powoduje istotne zwiększenie AUC i Cmax pimozydu oraz wydłużenie QTc o około 10 ms. Ostrożność wymaga także łączenie cytalopramu z lekami serotoninergicznymi (lit, tryptofan, opioidy, tryptany) oraz z lekami wpływającymi na hemostazę (NLPZ, ASA, dipirydamol, tyklopidyna), ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i krwawień.
biotransformacja, dziurawiec zwyczajny, efekt sedatywny, enancjomer, glikoproteina p, hipokaliemia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P-450, lek antyarytmiczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, ośrodkowy układ nerwowy, płytki krwi, pole pod krzywą stężenie-czas, próg drgawkowy, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stan stacjonarny, terapia elektrowstrząsowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ serotoninergiczny, wskaźnik terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia - Leksykon leków
Interakcje leku – Bioxetin 20 mg
Fluoksetyna charakteryzuje się długim okresem półtrwania zarówno samego leku, jak i jego aktywnego metabolitu norfluoksetyny, co ma kluczowe znaczenie przy planowaniu terapii i unikaniu interakcji lekowych. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie fluoksetyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. iproniazyd), ze względu na ryzyko ciężkiego zespołu serotoninowego objawiającego się hipertermią, sztywnością mięśni, drgawkami i zaburzeniami świadomości. Zaleca się zachowanie co najmniej 2-tygodniowego odstępu po zakończeniu terapii inhibitorami MAO przed rozpoczęciem fluoksetyny oraz 5-tygodniowej przerwy po odstawieniu fluoksetyny przed włączeniem inhibitorów MAO. Ponadto, fluoksetyna hamuje metabolizm metoprololu, co zwiększa ryzyko bradykardii, a także CYP2D6, co prowadzi do znacznego obniżenia stężenia aktywnego metabolitu tamoksyfenu (endoksyfenu) o 65-75%, zmniejszając skuteczność leczenia przeciwnowotworowego.
astemizol, atomoksetyna, błękit metylenowy, bradykardia, buprenorfina, bupropion, butyrofenon, chlorek metylotioninowy, chlorochina, cyproheptadyna, dantrolen, desmopresyna, diuretyk, drgawki kloniczne, dziurawiec zwyczajny, endoksyfen, erytromycyna, fenotiazyna, fenytoina, flekainid, fluoksetyna, halofantryna, haloperydol, hipertermia, hiponatremia, inhibitor CYP2D6, inhibitory monoaminooksydazy, INR, karbamazepina, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, lit pierwiastek, meflochina, mekwitazyna, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, napad drgawkowy, nebiwolol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, norfluoksetyna, okskarbazepina, pentamidyna, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, SSRI, tamoksyfen, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Citronil 40 mg
Interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne cytalopramu mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście ryzyka zespołu serotoninowego oraz wydłużenia odstępu QTc. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie cytalopramu z inhibitorami MAO (moklobemid, selegilina, linezolid) ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym zgonów, oraz z pimozydem, który powoduje średnie wydłużenie QTc o około 10 ms i zwiększa stężenie pimozydu. Również leki wydłużające QT (np. przeciwarytmiki klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, antybiotyki jak moksifloksacyna, erytromycyna IV) są przeciwwskazane z powodu addytywnego ryzyka zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu cytalopramu z lekami serotoninergicznymi (tramadol, buprenorfina, sumatryptan), litem, tryptofanem oraz lekami obniżającymi próg drgawkowy, ze względu na potencjalne nasilenie działania serotoninergicznego i ryzyko drgawek. Monitorowanie stężenia litu oraz parametrów hemostazy jest wskazane przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych i antyagregacyjnych.
atypowe leki przeciwpsychotyczne, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P-450, dezypramina, escytalopram, flukonazol, fluwoksamina, glikoproteina p, hipokaliemia, hipomagnezemia, indeks terapeutyczny, inhibitor MAO-B, inhibitory CYP2C19, inhibitory MAO, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwmalaryczne, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwzakrzepowe, leki serotoninergiczne, linezolid, moklobemid, niesteroidowe leki przeciwzapalne, omeprazol, pimozyd, próg drgawkowy, receptory serotoninowe, selegilina, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, terapia elektrowstrząsowa, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, wiązanie z białkami osocza, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Depralin ODT 20 mg
Escytalopram, substancja czynna Depralin ODT, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO, moklobemidem, linezolidem oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego lub arytmii. Ostrożność wymaga także łączenie escytalopramu z lekami serotoninoergicznymi (tramadol, sumatryptan, buprenorfina), lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. TCA, SSRI, neuroleptyki, bupropion), litem, tryptofanem oraz preparatami z dziurawca. Współistniejące stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia, a z NLPZ – uwagi ze względu na zwiększone ryzyko krwawień. Alkohol, mimo braku bezpośrednich interakcji, jest niewskazany ze względu na potencjalne nasilenie działania depresyjnego na OUN i pogorszenie stanu psychicznego pacjenta.
buprenorfina, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec, escytalopram, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek serotoninoergiczny, linezolid, metoprolol, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, NLPZ, odwracalny inhibitor MAO-A, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, omeprazol, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, SSRI, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Elicea Q-Tab 5 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. fenelzyna, tranylcypromina) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowej przerwy po inhibitorach MAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowej przerwy po zakończeniu terapii escytalopramem przed zastosowaniem inhibitorów MAO. Podobne ryzyko dotyczy odwracalnego selektywnego inhibitora MAO-A (moklobemid) oraz odwracalnego nieselektywnego inhibitora MAO (linezolid), gdzie stosowanie skojarzone wymaga ścisłej kontroli klinicznej i stosowania najmniejszych dawek. Ponadto, escytalopram jest przeciwwskazany w połączeniu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, pimozyd, haloperydol, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, sparfloksacyna, moksifloksacyna, erytromycyna i.v., halofantryna, astemizol, mizolastyna) ze względu na ryzyko złośliwych arytmii. Leki serotoninergiczne (tramadol, buprenorfina, sumatryptan) mogą nasilać ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta.
cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, flekainid, haloperydol, hipokaliemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, omeprazol, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, ziele dziurawca - Leksykon substancji czynnych
Tetrabenazyna – Interakcje
Tetrabenazyna (Tetmodis) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z rezerpiną oraz inhibitorami MAO (np. selegilina, rasagilina, moklobemid) ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i przełomu nadciśnieniowego. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu tetrabenazyny z lewodopą, gdyż może dojść do zmniejszenia skuteczności lewodopy. Inhibitory CYP2D6 (fluoksetyna, paroksetyna, terbinafina, moklobemid, chinidyna) mogą zwiększać stężenia metabolitów α-HTBZ i β-HTBZ w osoczu, co wymaga monitorowania i ewentualnej redukcji dawki tetrabenazyny. Ponadto, leki wydłużające odstęp QTc (chlorpromazyna, tioridazyna, gatifloksacyna, moksyfloksacyna, chinidyna, prokainamid, amiodaron, sotalol) zwiększają ryzyko arytmii, co wymaga kontroli EKG i ostrożności w terapii skojarzonej.
amiodaron, amitryptylina, benzodiazepina, beta-adrenolityk, chinidyna, chlorpromazyna, ciśnienie tętnicze, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diuretyk, doksepina, działanie hipotensyjne, efekt sedatywny, fentanyl, fluoksetyna, gatifloksacyna, haloperidol, imipramina, inhibitor ACE, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, lek antyarytmiczny, lek nasenny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, morfina, neuroleptyk, odstęp QTc, oksykodon, olanzapina, opioid, paroksetyna, prokainamid, propranolol, przełom nadciśnieniowy, rasagilina, rezerpina, risperidon, sartan, sedacja, selegilina, sotalol, spowolnienie psychoruchowe, terbinafina, tetrabenazyna, tioridazyna, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie rytmu serca, zaleplon, zolpidem, zopiklon - Leksykon leków
Interakcje leku – Lexapro 10 mg
Escytalopram, substancja czynna preparatu Lexapro, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO, moklobemidem oraz linezolidem, które mogą wywołać zagrażający życiu zespół serotoninowy i są bezwzględnie przeciwwskazane. Również łączenie escytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, antybiotyki i przeciwhistaminowe) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko arytmii. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu selegiliny (≤10 mg/dobę), opioidów (w tym tramadolu), tryptanów, leków obniżających próg drgawkowy oraz preparatów zawierających dziurawiec zwyczajny. Współistniejące stosowanie escytalopramu z lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia z uwagi na zwiększone ryzyko krwawień. Ponadto, leki powodujące hipokaliemię lub hipomagnezemię zwiększają ryzyko złośliwych arytmii.
cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pochodna fenotiazyny, propafenon, rysperydon, selegilina, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia - Leksykon substancji czynnych
Benzerazyd – Przeciwwskazania stosowania
Benzerazyd, stosowany w preparacie Madopar w stosunku 1:4 z lewodopą, posiada szereg przeciwwskazań wynikających z bezpieczeństwa całego preparatu. Nie powinien być podawany pacjentom z nadwrażliwością na benzerazyd, lewodopę lub substancje pomocnicze, a także tym przyjmującym nieselektywne inhibitory MAO ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Przeciwwskazania obejmują niewyrównane zaburzenia endokrynologiczne (guz chromochłonny, nadczynność tarczycy, zespół Cushinga), niewyrównaną niewydolność nerek i wątroby, ciężkie arytmie i niewydolność serca, zaburzenia psychotyczne, jaskrę z zamkniętym kątem przesączania, wiek poniżej 25 lat oraz kobiety w ciąży i w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. W przypadku preparatu Madopar HBS dodatkowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na orzeszki ziemne lub soję, ze względu na obecność oleju sojowego.
arytmia serca, benzerazyd, ciśnienie tętnicze, ciśnienie wewnątrzgałkowe, gęstość mineralna kości, guz chromochłonny nadnercza, inhibitory MAO, jaskra z otwartym kątem, jaskra z zamkniętym kątem, lewodopa, Madopar, moklobemid, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na orzeszki, niewydolność serca, objawy psychotyczne, osteoporoza, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, rasagilina, reakcja alergiczna, selegilina, selektywne inhibitory MAO-A, selektywne inhibitory MAO-B, System Hydrodynamicznie Zrównoważony, terapia dopaminergiczna, zawał mięśnia sercowego, zespół Cushinga, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Interakcje leku – Xancodal 40 mg
Oksykodon, główny składnik produktu leczniczego Xancodal, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie oksykodonu z lekami uspokajającymi (benzodiazepiny, neuroleptyki, leki nasenne), co może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki, a nawet zgonu. Alkohol nasila depresyjne działanie na OUN, zwiększając ryzyko przedawkowania. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI) mogą wywołać zespół serotoninowy, objawiający się m.in. pobudzeniem, hipertermią i zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi. Produkty o działaniu przeciwcholinergicznym nasilają działania niepożądane oksykodonu, takie jak zaparcia i suchość w jamie ustnej. Konieczna jest ostrożność u pacjentów stosujących inhibitory MAO ze względu na ryzyko nasilenia działania opioidów i depresji oddechowej.
antybiotyk makrolidowy, benzodiazepina, chinidyna, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, depresja oddechowa, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenotiazyna, fenytoina, hiperrefleksja, inhibitor MAO, inhibitor proteazy, INR, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek nasenny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, lek przeciwzakrzepowy, lek uspokajający, lek zwiotczający mięśnie, moklobemid, neuroleptyk, oksykodon, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, pozakonazol, ryfampicyna, selegilina, SNRI, śpiączka, SSRI, telitromycyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, worykonazol, zespół serotoninowy