tioridazyna
Tioridazyna jest lekiem przeciwpsychotycznym z grupy fenotiazyn, który był stosowany w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychotycznych. Mechanizm działania obejmuje głównie blokadę receptorów dopaminowych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym, co pozwala na kontrolę objawów psychotycznych, takich jak halucynacje i urojenia.
Lek ten charakteryzuje się również znaczącym działaniem antycholinergicznym, przeciwhistaminowym oraz blokującym receptory α-adrenergiczne, co wiąże się z profilem działań niepożądanych. Tioridazyna została w wielu krajach wycofana z użycia lub znacząco ograniczona ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i potencjalne zagrożenie arytmiami komorowymi typu torsade de pointes.
Obecnie tioridazyna jest rzadko stosowana w praktyce klinicznej, głównie jako lek drugiego lub trzeciego rzutu w przypadkach opornych na nowsze leki przeciwpsychotyczne. Jeśli jest przepisywana, wymaga starannego monitorowania EKG oraz stężeń elektrolitów, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka kardiologicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tetrabenazyna – Interakcje
Tetrabenazyna (Tetmodis) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z rezerpiną oraz inhibitorami MAO (np. selegilina, rasagilina, moklobemid) ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i przełomu nadciśnieniowego. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu tetrabenazyny z lewodopą, gdyż może dojść do zmniejszenia skuteczności lewodopy. Inhibitory CYP2D6 (fluoksetyna, paroksetyna, terbinafina, moklobemid, chinidyna) mogą zwiększać stężenia metabolitów α-HTBZ i β-HTBZ w osoczu, co wymaga monitorowania i ewentualnej redukcji dawki tetrabenazyny. Ponadto, leki wydłużające odstęp QTc (chlorpromazyna, tioridazyna, gatifloksacyna, moksyfloksacyna, chinidyna, prokainamid, amiodaron, sotalol) zwiększają ryzyko arytmii, co wymaga kontroli EKG i ostrożności w terapii skojarzonej.
amiodaron, amitryptylina, benzodiazepina, beta-adrenolityk, chinidyna, chlorpromazyna, ciśnienie tętnicze, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diuretyk, doksepina, działanie hipotensyjne, efekt sedatywny, fentanyl, fluoksetyna, gatifloksacyna, haloperidol, imipramina, inhibitor ACE, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, lek antyarytmiczny, lek nasenny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, morfina, neuroleptyk, odstęp QTc, oksykodon, olanzapina, opioid, paroksetyna, prokainamid, propranolol, przełom nadciśnieniowy, rasagilina, rezerpina, risperidon, sartan, sedacja, selegilina, sotalol, spowolnienie psychoruchowe, terbinafina, tetrabenazyna, tioridazyna, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie rytmu serca, zaleplon, zolpidem, zopiklon - Leksykon leków
Interakcje leku – Amantix 200 mg/500 ml
Amantadyna (preparat AMANTIX, 200 mg/500 ml, roztwór do infuzji) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami wydłużającymi odstęp QT, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Do grup leków przeciwwskazanych należą m.in. przeciwarytmiki klasy IA (chinidyna, dizopiramid, prokainamid) i III (amiodaron, sotalol), leki przeciwpsychotyczne (tioridazyna, chloropromazyna, haloperydol, pimozyd), trój- i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina), przeciwhistaminowe (astemizol, terfenadyna), makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna), inhibitory gyrazy (sparfloksacyna), azolowe leki przeciwgrzybicze oraz inne substancje wydłużające QT (budypina, halofantryna, kotrimoksazol, pentamidyna, cizapryd, bepridyl). Ponadto, amantadyna może nasilać działania niepożądane leków przeciwcholinergicznych (triheksyfenidyl, benzatropina, skopolamina, biperyden, orfenadryna) oraz sympatykomimetyków działających na ośrodkowy układ nerwowy, a także wchodzi w interakcje z memantyną, co może zwiększać zarówno efekty terapeutyczne, jak i toksyczność. Szczególną ostrożność wymaga także łączenie amantadyny z lekami moczopędnymi zawierającymi triamteren i hydrochlorotiazyd, które mogą obniżać klirens osoczowy amantadyny, prowadząc do toksycznych stężeń.
amiodaron, amitryptylina, antybiotyk makrolidowy, astemizol, benzatropina, biperyden, bromokryptyna, chinidyna, chloropromazyna, choroba Parkinsona, cizapryd, dizopiramid, erytromycyna, halofantryna, haloperydol, inhibitor gyrazy, interakcja lekowa, klarytromycyna, klirens osoczowy, kotrimoksazol, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, memantyna, omam, orfenadryna, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, pentamidyna, pimozyd, prokainamid, reakcja psychotyczna, sedacja, siarczan amantadyny, skopolamina, sotalol, sparfloksacyna, sympatykomimetyk, terfenadyna, tioridazyna, toksyczne stężenie, triamteren, triheksyfenidyl, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Amantix 100 mg
Siarczan amantadyny wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania amantadyny z lekami wydłużającymi odstęp QT w zapisie EKG, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dizopiramid, prokainamid) i III (amiodaron, sotalol), przeciwpsychotyczne (tioridazyna, chloropromazyna, haloperidol, pimozyd), trój- i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina), przeciwhistaminowe I generacji (astemizol, terfenadyna), makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna), inhibitory gyrazy (sparfloksacyna), azolowe leki przeciwgrzybicze oraz inne preparaty o potencjale wydłużania QT (budypina, halofantryna, kotrimoksazol, pentamidyna, cizapryd, bepridyl). Takie połączenia są przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Ponadto, stosowanie amantadyny z lekami moczopędnymi zawierającymi triamteren i hydrochlorotiazyd może prowadzić do zmniejszenia klirensu osoczowego amantadyny i toksycznych stężeń leku w surowicy, co również wymaga unikania takiej kombinacji.
amiodaron, amitryptylina, antybiotyk makrolidowy, astemizol, benzatropina, biperyden, chinidyna, choroba Parkinsona, działanie niepożądane, erytromycyna, haloperidol, inhibitor gyrazy, klirens osoczowy, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, memantyna, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, reakcja psychotyczna, siarczan amantadyny, sparfloksacyna, splątanie, sympatykomimetyk, terapia skojarzona, tioridazyna, triamteren, triheksyfenidyl, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie poznawcze, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca