rodzinne tętnicze nadciśnienie płucne

Rodzinne tętnicze nadciśnienie płucne (ang. Familial Pulmonary Arterial Hypertension, FPAH) to rzadka, dziedziczna postać tętniczego nadciśnienia płucnego, charakteryzująca się patologicznym podwyższeniem ciśnienia w tętnicy płucnej powyżej 25 mmHg w spoczynku. Choroba ta należy do grupy I w klasyfikacji nadciśnienia płucnego według WHO.

FPAH dziedziczy się głównie w sposób autosomalny dominujący, z niepełną penetracją. W około 80% przypadków rodzinnych zidentyfikowano mutacje w genie BMPR2 (bone morphogenetic protein receptor type 2), kodującym receptor typu 2 dla białek morfogenetycznych kości. Rzadziej spotykane są mutacje w genach ALK1, ENG, SMAD9, CAV1 i KCNK3. Obecność tych mutacji prowadzi do proliferacji komórek śródbłonka i mięśni gładkich naczyń płucnych, powodując ich przebudowę i zwężenie.

Obraz kliniczny FPAH jest podobny do idiopatycznego tętniczego nadciśnienia płucnego i obejmuje postępującą duszność wysiłkową, zmęczenie, omdlenia, ból w klatce piersiowej oraz objawy prawokomorowej niewydolności serca w zaawansowanym stadium. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (echokardiografia, angio-CT, MRI), cewnikowaniu prawego serca oraz badaniach genetycznych, które są kluczowe dla potwierdzenia rodzinnego charakteru choroby.

Leczenie FPAH jest podobne do innych form PAH i obejmuje stosowanie antagonistów receptora endoteliny, inhibitorów fosfodiesterazy typu 5, prostacyklin oraz ich analogów. W przypadkach opornych na farmakoterapię rozważa się septostomię przedsionkową lub transplantację płuc. Poradnictwo genetyczne jest istotnym elementem opieki nad pacjentami z FPAH i ich rodzinami, umożliwiając wczesną identyfikację nosicieli mutacji i wdrożenie odpowiednich działań profilaktycznych.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl