kwas tafluprostu

Kwas tafluprostu to syntetyczny analog prostaglandyny F2α, stosowany w leczeniu jaskry i nadciśnienia ocznego. Należy do grupy leków zwanych analogami prostaglandyn, które działają poprzez zwiększenie odpływu cieczy wodnistej, co prowadzi do obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP).

Mechanizm działania tafluprostu polega na aktywacji receptorów prostaglandynowych FP, co skutkuje zwiększeniem odpływu cieczy wodnistej drogą niekonwencjonalną (przez ciało rzęskowe) oraz częściowo przez siateczkę beleczkową. Wyjątkowość tafluprostu wynika z jego wysokiej selektywności wobec receptorów FP oraz braku konserwantów w dostępnych formulacjach jednodawkowych.

Skuteczność kliniczna kwasu tafluprostu została potwierdzona w badaniach porównawczych z innymi analogami prostaglandyn, wykazując średnie obniżenie IOP o 6-8 mmHg. Lek jest zazwyczaj stosowany miejscowo w postaci kropli ocznych raz dziennie (wieczorem), co poprawia komfort i współpracę pacjenta w terapii długoterminowej.

Profil bezpieczeństwa tafluprostu charakteryzuje się mniejszą częstością działań niepożądanych, zwłaszcza w przypadku formulacji bez konserwantów. Najczęstsze reakcje niepożądane obejmują przekrwienie spojówek, wydłużenie i zwiększenie pigmentacji rzęs oraz zabarwienie tęczówki. Istotną zaletą tego leku jest niższe ryzyko wystąpienia tłuszczowego zaniku oczodołu w porównaniu z innymi analogami prostaglandyn.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Taptiqom Multi (15 mcg + 5 mg)/ml

Produkt leczniczy Taptiqom Multi zawiera tafluprost (15 µg/ml) oraz tymolol (5 mg/ml). Badania przedkliniczne nie wykazały istotnego ryzyka toksyczności po wielokrotnym podaniu do oka, potwierdzając znany i dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa obu składników. Tafluprost, będący agonistą receptorów PGF2α, może powodować nieodwracalne zmiany zabarwienia tęczówki oraz przemijające poszerzenie szpary powiekowej u małp. W badaniach in vitro na tkankach macicy szczurów i królików zaobserwowano nasilenie skurczów przy stężeniach 4-40-krotnie wyższych niż maksymalne stężenie w osoczu ludzkim. Badania rozwoju zarodkowo-płodowego wykazały zmniejszenie masy ciała płodów, wzrost utraty zarodków oraz zwiększoną częstość wad kostnych u szczurów i wad czaszki, mózgu i kręgosłupa u królików, przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. W badaniach pourodzeniowych u szczurów odnotowano zwiększoną śmiertelność noworodków i opóźniony rozwój przy dawkach >20-krotnych względem klinicznych.
aktywność farmakologiczna, badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, badanie toksycznego wpływu, biodostępność po podaniu doustnym, genotoksyczność, kwas tafluprostu, narażenie ogólnoustrojowe, okres półtrwania, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, skurcz macicy, śmiertelność noworodków, tafluprost i tymolol, toksyczność po podaniu wielokrotnym, utrata zarodka po implantacji, wada rozwojowa czaszki, wada układu kostnego, zabarwienie tęczówki
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Taptiqom (15 mcg + 5 mg)/ml

Taptiqom to krople do oczu zawierające tafluprost (15 μg/ml) oraz tymolol (5 mg/ml), podawane w dawce 0,3 ml (4,5 μg tafluprostu i 1,5 mg tymololu na pojemnik). Farmakokinetyka obu substancji została oceniona u zdrowych ochotników po jednorazowym i wielokrotnym podaniu przez 8 dni, porównując terapię skojarzoną Taptiqom z monoterapią tafluprostem (0,0015%, raz/dobę) i tymololem (0,5%, dwa razy/dobę). Maksymalne stężenie kwasu tafluprostowego w osoczu osiągano po 10 minutach, z minimalną akumulacją i AUC0-ost na poziomie 3,60±3,70 pg*godz./ml (Taptiqom) vs. 4,45±2,57 pg*godz./ml (monoterapia). Tymolol osiągał Cmax po 15-37,5 minutach, z AUC0-ost 4560±2980 pg*godz./ml (Taptiqom) vs. 5750±2440 pg*godz./ml (monoterapia), co wiąże się z jednokrotnym podaniem Taptiqom w ciągu doby, w przeciwieństwie do dwukrotnego podawania tymololu w monoterapii.
acetylocholinoesteraza, badanie autoradiograficzne, butylocholinoesteraza, ciecz wodnista, CYP2D6, cytochrom P450, ekspozycja ogólnoustrojowa, eliminacja z osocza, esteraza karboksylowa, farmakokinetyka porównawcza, glukuronizacja, hydroliza metabolitu, kwas tafluprostowy, kwas tafluprostu, nabłonek barwnikowy siatkówki, okres półtrwania, powinowactwo do melaniny, profil farmakokinetyczny, tafluprost, tymolol, tymolol maleinian
Leksykon substancji czynnych
Tafluprost – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Tafluprost, stosowany miejscowo w okulistyce, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi obejmującymi toksyczność ogólnoustrojową, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. Charakterystyczne dla tej klasy agonistów PGF2 zmiany, takie jak nieodwracalne zabarwienie tęczówki oraz odwracalne poszerzenie szpary powiekowej, obserwowano u małp po wielokrotnym podaniu miejscowym. W badaniach in vitro stężenia tafluprostu przekraczające 4-40-krotnie maksymalne stężenia w osoczu człowieka indukowały skurcze macicy u zwierząt, jednak brak jest danych dotyczących wpływu na ludzką macicę. Badania toksyczności reprodukcyjnej u szczurów i królików wykazały brak negatywnego wpływu na płodność przy narażeniu przekraczającym ponad 12000 razy Cmax kliniczne, jednak zaobserwowano teratogenne efekty rozwojowe, takie jak zmniejszenie masy ciała płodów, wzrost utraty zarodków oraz wady kostne i rozwojowe układu nerwowego przy wysokich dawkach.
biodostępność doustna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kwas tafluprostu, metabolit w osoczu, mięsień gładki macicy, okres półtrwania, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, skurcz macicy, stężenie w osoczu, szpara powiekowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa czaszki, wada układu kostnego, zabarwienie tęczówki, zagnieżdżenie zarodka
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Taflotan 15 mcg/ml

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tafluprostu, uzyskane w ramach standardowych badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. Wielokrotne miejscowe podawanie tafluprostu u małp powodowało nieodwracalne zmiany zabarwienia tęczówki oraz odwracalne poszerzenie szpary powiekowej, co jest zgodne z profilem innych agonistów receptora prostaglandynowego F2α. W badaniach in vitro stwierdzono nasilenie skurczów macicy u szczurów i królików przy stężeniach 4-40 razy wyższych niż maksymalne stężenie osiągane u ludzi. Kompleksowe badania toksyczności reprodukcyjnej u szczurów i królików przy dożylnym podaniu tafluprostu wykazały brak negatywnego wpływu na płodność i wczesny rozwój zarodkowy, nawet przy ekspozycji przekraczającej 12000-krotnie Cmax i 2200-krotnie AUC w porównaniu do ekspozycji klinicznej.
AUC, biodostępność leku, kwas tafluprostu, metabolit aktywny, metabolizm leku, narażenie ogólnoustrojowe, naturalna prostaglandyna, okres półtrwania, poszerzenie szpary powiekowej, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, skurcz macicy, śmiertelność noworodków, stężenie maksymalne, utrata zarodka po zagnieżdżeniu, wada rozwojowa czaszki, wada układu kostnego, zabarwienie tęczówki
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Taptiqom Multi (15 mcg + 5 mg)/ml

TAPTIQOM Multi to preparat okulistyczny zawierający tafluprost (15 µg/ml) oraz tymolol (5 mg/ml w postaci tymololu maleinianu), stosowany w formie kropli do oczu. Farmakokinetyka obu składników została oceniona u zdrowych ochotników po jednorazowym i wielokrotnym podaniu przez 8 dni. Tafluprost w postaci kwasu osiągał maksymalne stężenie w osoczu już po 10 minutach, z szybkim spadkiem poniżej granicy wykrywalności (<10 pg/ml) przed 30 minutą, bez istotnej akumulacji po wielokrotnym stosowaniu. Ekspozycja układowa tafluprostu (AUC₀₋ₒₛₜ) po 8 dniach była nieco niższa w preparacie złożonym (3,60±3,70 pg*godz./ml) w porównaniu do monoterapii (4,45±2,57 pg*godz./ml), podobnie jak Cmax (18,7±11,9 pg/ml vs 23,9±11,8 pg/ml). Tymolol osiągał maksymalne stężenie w osoczu po 15 minutach (dzień 1) i 37,5 minutach (dzień 8), z niższą ekspozycją układową w preparacie złożonym (AUC₀₋ₒₛₜ 4560±2980 pg*godz./ml, Cmax 840±520 pg/ml) w porównaniu do monoterapii (AUC₀₋ₒₛₜ 5750±2440 pg*godz./ml, Cmax 1100±550 pg/ml), co może wynikać z różnicy w schemacie dawkowania (raz vs dwa razy na dobę).
acetylocholinoesteraza, beta-oksydacja, butylocholinoesteraza, ciecz wodnista oka, cytochrom P450, dystrybucja leku, ekspozycja układowa, eliminacja z osocza, esteraza karboksylowa, glukuronidacja, hydroliza metabolitu, krople do oczu, kwas tafluprostu, melanina, monoterapia, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, penetracja rogówki, penetracja substancji czynnej, tafluprost, tafluprost w postaci kwasu, tęczówka i ciało rzęskowe, tymolol, tymololu maleinian, wiązanie z albuminami osocza, znakowanie radioaktywne

kwas tafluprostu

Powiązane wpisy

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Taptiqom Multi (15 mcg + 5 mg)/ml

Właściwości farmakokinetyczne – Taptiqom (15 mcg + 5 mg)/ml

Tafluprost – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Taflotan 15 mcg/ml

Właściwości farmakokinetyczne – Taptiqom Multi (15 mcg + 5 mg)/ml