pediatryczny wieloukładowy zespół zapalny
Pediatryczny wieloukładowy zespół zapalny (PIMS, ang. Paediatric Inflammatory Multisystem Syndrome) to rzadkie, ale poważne powikłanie występujące u dzieci, najczęściej związane z zakażeniem SARS-CoV-2. Zespół ten charakteryzuje się nasiloną reakcją zapalną, która może prowadzić do uszkodzenia wielu narządów i układów, w tym serca, płuc, nerek, mózgu, skóry, oczu i przewodu pokarmowego.
Objawy PIMS zwykle pojawiają się 2-6 tygodni po zakażeniu SARS-CoV-2 i obejmują: długotrwałą gorączkę, wysypkę, przekrwienie spojówek, obrzęk rąk i stóp, bóle brzucha, wymioty, biegunkę oraz objawy neurologiczne. U części pacjentów dochodzi do rozwoju wstrząsu i niewydolności serca z powodu zapalenia mięśnia sercowego lub tętniaków tętnic wieńcowych, co przypomina chorobę Kawasakiego.
Diagnostyka PIMS opiera się na ocenie klinicznej, badaniach laboratoryjnych (podwyższone markery stanu zapalnego jak CRP, OB, prokalcytonina, D-dimery, ferytyna) oraz badaniach obrazowych serca. Leczenie wymaga zwykle hospitalizacji i obejmuje immunomodulację (dożylne immunoglobuliny, kortykosteroidy), leki przeciwzakrzepowe oraz w ciężkich przypadkach leki inotropowe i wsparcie oddechowe.
Wczesne rozpoznanie i intensywne leczenie PIMS jest kluczowe dla poprawy rokowania. Mimo ciężkiego przebiegu, większość dzieci z PIMS całkowicie wraca do zdrowia, jednak niezbędna jest długoterminowa obserwacja kardiologiczna ze względu na potencjalne powikłania sercowo-naczyniowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół zapalny wielonarządowy u dzieci (mis-c) – Etiologia i przyczyny
Zespół zapalny wielonarządowy u dzieci (MIS-C) to rzadkie, ale poważne powikłanie poinfekcyjne związane z zakażeniem SARS-CoV-2, charakteryzujące się nadmierną, opóźnioną odpowiedzią immunologiczną prowadzącą do uogólnionego stanu zapalnego obejmującego serce, płuca, nerki, mózg, skórę, oczy i układ pokarmowy. Klinicznie MIS-C manifestuje się uporczywą gorączką, hipotensją, wstrząsem oraz objawami zapalenia wielonarządowego, często z limfopenią T CD4+ i CD8+ oraz podwyższonymi stężeniami cytokin prozapalnych (IL-1, IL-6, IL-8, IL-10, IL-17, IL-18, IFN, TNF). Diagnostycznie istotne jest odróżnienie MIS-C od choroby Kawasakiego i zespołu wstrząsu toksycznego, m.in. na podstawie wieku pacjentów (2-21 lat), profilu cytokinowego oraz związku czasowego z infekcją SARS-CoV-2, która poprzedza rozwój MIS-C o 2-6 tygodni. Epidemiologicznie około 87% dzieci z MIS-C ma dodatnie przeciwciała przeciw SARS-CoV-2, a ryzyko rozwoju zespołu po zakażeniu wynosi około 1 na 3000-4000 przypadków. W patogenezie podejrzewa się m.in. nadmierną aktywację limfocytów T przez superantygen w białku spike wirusa oraz powstawanie autoprzeciwciał przeciw antygenom sercowo-naczyniowym i śródbłonkowym, co prowadzi do uszkodzenia tkanek i zapalenia naczyń (waskulopatii). Czynniki genetyczne, w tym specyficzne typy HLA, oraz pochodzenie etniczne (afrokaraibskie, latynoskie, południowoazjatyckie) zwiększają podatność na MIS-C.
autoprzeciwciało, burza cytokinowa, choroba Kawasakiego, czynnik martwicy nowotworów, dysfunkcja mikronaczyniowa, gorączka, hipotensja, interleukina-1, kardiologia dziecięca, kardiomiocyt, kompleks immunologiczny, limfocyt T, limfocyt T CD4+, limfopenia, ludzki antygen leukocytarny, niewydolność wielonarządowa, obrzęk kończyn, pediatryczny wieloukładowy zespół zapalny, reumatologia, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, szczepionka mRNA, test PCR, test serologiczny, tętniak tętnicy wieńcowej, uszkodzenie śródbłonka, wariant Omikron, waskulopatia, wstrząs, wymaz z nosogardła, wysypka, zakażenie COVID-19, zakażenie SARS-CoV-2, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie spojówek, zespół wstrząsu toksycznego, zespół zapalny wielonarządowy u dzieci