zaburzenie hormonalne tarczycy
Zaburzenia hormonalne tarczycy to grupa schorzeń, które wynikają z nieprawidłowej produkcji hormonów tarczycowych – tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3). Obejmują one niedoczynność tarczycy (hipotyreoze), nadczynność tarczycy (hipertyreoze), zapalenie tarczycy oraz choroby autoimmunologiczne, takie jak choroba Hashimoto czy choroba Gravesa-Basedowa.
Niedoczynność tarczycy charakteryzuje się niewystarczającą produkcją hormonów tarczycowych, co prowadzi do spowolnienia procesów metabolicznych. Objawia się zmęczeniem, zwiększoną wrażliwością na zimno, przybieraniem na wadze, suchością skóry, zaparciami i zaburzeniami miesiączkowania. Najczęstszą przyczyną jest autoimmunologiczne zapalenie tarczycy typu Hashimoto.
Nadczynność tarczycy to stan nadmiernej produkcji hormonów tarczycowych, powodujący przyspieszenie metabolizmu. Pacjenci zgłaszają niepokój, kołatanie serca, nadmierną potliwość, utratę wagi mimo zwiększonego apetytu, drżenie rąk i nietolerancję ciepła. Najczęstszą przyczyną jest choroba Gravesa-Basedowa, w której przeciwciała stymulują receptor TSH.
Diagnostyka zaburzeń hormonalnych tarczycy opiera się na oznaczeniu stężenia TSH oraz wolnych frakcji hormonów tarczycowych (fT3 i fT4) w surowicy krwi. W przypadku podejrzenia przyczyny autoimmunologicznej oznacza się miano przeciwciał przeciwtarczycowych. Leczenie zależy od rodzaju zaburzenia i obejmuje farmakoterapię, leczenie radiojodem lub zabieg chirurgiczny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bosentan Sandoz GmbH 125 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bozentanu wykazały potencjalne ryzyko rakotwórcze jedynie przy stężeniach osoczowych znacznie przekraczających zakres terapeutyczny stosowany u ludzi (2-4-krotnie u myszy i 9-14-krotnie u szczurów). Nie stwierdzono działania genotoksycznego, co potwierdza brak uszkodzeń materiału genetycznego. U szczurów zaobserwowano łagodne zaburzenia hormonalne tarczycy, jednak bez wpływu na poziomy tyroksyny i TSH u ludzi. Działanie teratogenne bozentanu ujawniono przy stężeniach 1,5-krotnie wyższych niż terapeutyczne, obejmujące wady rozwojowe głowy, twarzoczaszki oraz dużych naczyń, co jest charakterystyczne dla antagonistów receptora endotelinowego. W badaniach płodności nie zaobserwowano istotnych negatywnych efektów przy ekspozycjach 21- i 43-krotnie wyższych niż u ludzi, choć odnotowano nieznaczne zmiany w kanalikach nasiennych przy dawce 125 mg/kg mc./dobę (około 4-krotność MRHD).
badanie toksyczności, czynność mitochondriów, czynność tarczycy, działanie niepożądane, margines bezpieczeństwa, płodność, potencjał rakotwórczy, poziom dawkowania, rak pęcherzykowy tarczycy, rak wątrobowokomórkowy, teratogenność, tętnicze nadciśnienie płucne, tyroksyna, układ hormonalny, wady twarzoczaszki, zaburzenie hormonalne tarczycy, zanik kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bosentan Ranbaxy 125 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bozentanu wykazały zróżnicowane efekty rakotwórcze zależne od gatunku i płci zwierząt doświadczalnych. U samców myszy zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątrobowokomórkowych przy stężeniach w osoczu 2-4-krotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi, natomiast u samic efekt ten nie wystąpił. U samców szczurów stwierdzono niewielkie, lecz statystycznie istotne zwiększenie częstości gruczolaków i raków pęcherzykowych tarczycy przy stężeniach 9-14-krotnie przekraczających ludzkie stężenia terapeutyczne. Bozentan nie wykazywał właściwości mutagennych ani genotoksycznych. W badaniach na szczurach odnotowano łagodne zaburzenia hormonalne tarczycy, jednak bez wpływu na poziomy tyroksyny i TSH u ludzi. Działanie teratogenne ujawniono przy stężeniach 1,5-krotnie wyższych niż terapeutyczne, manifestujące się wadami rozwojowymi głowy, twarzoczaszki i dużych naczyń, co jest charakterystyczne dla antagonistów receptorów endoteliny i wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym.
antagonista receptora endoteliny, bozentan, czynność mitochondriów, funkcja tarczycy, genotoksyczność, NOAEL, profil bezpieczeństwa substancji, rak pęcherzykowy tarczycy, rak wątrobowokomórkowy, rakotwórczość, teratogenność, tętnicze nadciśnienie płucne, wada rozwojowa twarzoczaszki, właściwość genotoksyczna, zaburzenie hormonalne tarczycy, zaburzenie płodności, zanik kanalików nasiennych