ząb trzonowy

Ząb trzonowy (łac. dens molaris) to jeden z typów zębów znajdujących się w tylnej części łuku zębowego, pełniący kluczową rolę w procesie żucia i rozdrabniania pokarmu. U człowieka występuje 12 zębów trzonowych – po 3 w każdym kwadrancie uzębienia, określane jako pierwszy, drugi i trzeci trzonowiec.

Zęby trzonowe charakteryzują się szeroką koroną z rozbudowaną powierzchnią żującą, posiadającą kilka guzków (3-5) oraz rozległym systemem korzeniowym. Zęby trzonowe szczęki mają zazwyczaj 3 korzenie, natomiast trzonowce żuchwy posiadają 2 korzenie. Ta budowa anatomiczna zapewnia stabilne zakotwiczenie w kości, umożliwiając przenoszenie dużych sił żucia.

Trzecie zęby trzonowe, nazywane potocznie „zębami mądrości”, erupcjonują jako ostatnie, zazwyczaj między 17. a 25. rokiem życia. Ze względu na ewolucyjne zmniejszenie wielkości szczęk u człowieka, często brakuje dla nich miejsca w łuku zębowym, co może prowadzić do nieprawidłowego wyrzynania, zatrzymania lub stanu zapalnego tkanek otaczających (pericoronitis).

Zęby trzonowe są szczególnie narażone na rozwój próchnicy ze względu na swoją budowę anatomiczną – liczne bruzdy i zagłębienia na powierzchni żującej oraz trudny dostęp podczas codziennej higieny jamy ustnej. Choroby zębów trzonowych stanowią istotny problem kliniczny w stomatologii, często wymagając specjalistycznego leczenia zachowawczego, endodontycznego lub chirurgicznego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl