zwapnienie tkanki miękkiej
Zwapnienie tkanki miękkiej (kalcynoza) to proces patologiczny, w którym dochodzi do odkładania się soli wapnia w tkankach miękkich organizmu, takich jak mięśnie, ścięgna, więzadła, torebki stawowe czy narządy wewnętrzne. Proces ten nie jest fizjologiczny i najczęściej stanowi objaw choroby podstawowej.
Zwapnienia tkanek miękkich można podzielić na dystroficzne (występujące w uszkodzonych tkankach przy prawidłowym stężeniu wapnia i fosforu we krwi) oraz metastatyczne (związane z hiperkalcemią lub hiperfosfatemią). Przyczynami zwapnień mogą być choroby metaboliczne (np. niewydolność nerek, nadczynność przytarczyc), choroby autoimmunologiczne (np. twardzina układowa, zapalenie skórno-mięśniowe), urazy, procesy zapalne czy nowotwory.
Diagnostyka zwapnień tkanek miękkich opiera się głównie na badaniach obrazowych, takich jak RTG, USG, tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny. W badaniach laboratoryjnych należy ocenić gospodarkę wapniowo-fosforanową oraz funkcję nerek. Leczenie zwapnień jest ukierunkowane na chorobę podstawową, a w przypadkach objawowych można stosować leki przeciwzapalne, leki chelatujące wapń oraz interwencje chirurgiczne.