przebarwienie błony śluzowej okrężnicy

Przebarwienia błony śluzowej okrężnicy to zmiany w naturalnym kolorze wyściółki jelita grubego, które mogą być obserwowane podczas badań endoskopowych. Występują w różnych odcieniach: od jasnobrązowego, przez ciemnobrązowy do czarnego, a także w kolorze niebieskim, fioletowym lub białawym, zależnie od przyczyny.

Melanosis coli to najczęściej spotykany rodzaj przebarwienia, manifestujący się jako brązowoczarne zabarwienie błony śluzowej, spowodowane przewlekłym stosowaniem środków przeczyszczających zawierających antrachinony. Inne przyczyny przebarwień to krwawienia podśluzówkowe, odkładanie się hemosyderyny, stosowanie niektórych leków (np. minocykliny), pseudomelanoza okrężnicy czy amyloidoza.

Diagnostyka przebarwień obejmuje kolonoskopię z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego. Większość przebarwień nie wymaga specyficznego leczenia, poza wyeliminowaniem przyczyny (np. odstawienie środków przeczyszczających w przypadku melanosis coli). Istotne jest różnicowanie przebarwień łagodnych od zmian potencjalnie złośliwych, które mogą wymagać dalszej diagnostyki i leczenia.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Działania niepożądane – Xenna jedna saszetka zawiera 0,9 – 1,1 g liści senesu, co odpowiada 30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B

Lek XENNA zawiera liście senesu w dawce 0,9-1,1 g na saszetkę, co odpowiada 30 mg glikozydów hydroksyantracenowych (w przeliczeniu na sennozyd B). Stosowanie preparatu może wywołać reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, manifestujące się świądem, pokrzywką oraz wysypką, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Przewlekłe stosowanie lub nadużywanie XENNA może prowadzić do zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym hipokaliemii, stanowiącej poważne ryzyko kardiologiczne i mięśniowe, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów nasercowych, diuretyków, kortykosteroidów lub preparatów z lukrecją. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, skurcze jelit i biegunka, występują z nieznaną częstością, częściej u pacjentów z zespołem jelita nadwrażliwego, a długotrwała terapia może skutkować pseudomelanosis coli, która ustępuje po zaprzestaniu leczenia.
adrenokortykosteroid, albuminuria, astenia mięśniowa, ból brzucha, glikozyd hydroksyantracenowy, glikozyd nasercowy, hematuria, hipokaliemia, korzeń lukrecji, lek moczopędny, liść senesu, płynny stolec, pokrzywka, przebarwienie błony śluzowej okrężnicy, przebarwienie moczu, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, skurcz jelita, świąd, wysypka uogólniona, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zespół jelita nadwrażliwego
Leksykon substancji czynnych
Glikozydy hydroksyantracenowe – Działania niepożądane

Glikozydy hydroksyantracenowe, głównie sennozydy zawarte w preparacie Red Senes Tea (17-23 mg sennozydu B na saszetkę), wykazują szereg działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania. Do najczęstszych należą reakcje nadwrażliwości (świąd, pokrzywka, wysypka), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego takie jak bóle brzucha, skurcze jelit i biegunka, szczególnie nasilone u pacjentów z zespołem jelita nadwrażliwego. Przewlekłe stosowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym hipokaliemii, hiponatremii oraz zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, co może skutkować objawami kardiologicznymi i osłabieniem mięśniowym. Dodatkowo obserwuje się albuminurię i hematurię jako przejawy uszkodzenia nerek i układu moczowego.
albuminuria, biegunka, ból brzucha, colon pigrum, glikozyd hydroksyantracenowy, hematuria, hipokaliemia, hiponatriemia, jelito leniwe, krwawienie z dróg moczowych, osłabienie mięśniowe, paraliż, pigment melaninowy, pokrzywka, przebarwienie błony śluzowej okrężnicy, przewlekły stan zapalny, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, sennozyd, sennozyd B, skurcz jamy brzusznej, świąd, wysypka skórna, zabarwienie moczu, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie rytmu serca, zespół jelita nadwrażliwego
Leksykon leków
Działania niepożądane – Laxantia Tea 17 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B/saszetkę

Lek Laxantia Tea zawiera 17 mg glikozydów hydroksyantracenowych (w przeliczeniu na sennozyd B) na saszetkę, pochodzących z 572 mg liścia senesu (Sennae folium) oraz 100 mg owocu senesu (Sennae fructus angustifoliae). Substancje te wywołują efekt przeczyszczający, ale mogą także indukować działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości (świąd, pokrzywka, wysypka miejscowa lub uogólniona) oraz dolegliwości gastryczne, w tym bóle i skurcze brzucha o charakterze kurczowym oraz biegunkę. Objawy te są szczególnie nasilone u pacjentów z zespołem jelita nadwrażliwego i mogą wynikać także z indywidualnego przedawkowania preparatu, co wymaga zmniejszenia dawki.
albuminuria, biegunka, ból jamy brzusznej, dolegliwość gastryczna, glikozyd hydroksyantracenowy, hematuria, Laxantia Tea, liść senesu, owoc senesu, pH moczu, pokrzywka, przebarwienie błony śluzowej okrężnicy, pseudomelanosis coli, reakcja nadwrażliwości, sennozyd B, skurcz brzucha, świąd skóry, wysypka miejscowa, wysypka uogólniona, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zespół jelita nadwrażliwego

przebarwienie błony śluzowej okrężnicy

Powiązane wpisy

Działania niepożądane – Xenna jedna saszetka zawiera 0,9 – 1,1 g liści senesu, co odpowiada 30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B

Glikozydy hydroksyantracenowe – Działania niepożądane

Działania niepożądane – Laxantia Tea 17 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B/saszetkę