tolerancja nikotynowa

Tolerancja nikotynowa to zjawisko fizjologiczne, w którym organizm adaptuje się do regularnej ekspozycji na nikotynę, wymagając stopniowo zwiększanych dawek dla osiągnięcia tych samych efektów farmakologicznych. Jest to kluczowy mechanizm w rozwoju uzależnienia od nikotyny, prowadzący do intensyfikacji nałogu tytoniowego.

Z perspektywy neurobiologicznej tolerancja nikotynowa związana jest z adaptacją receptorów nikotynowych acetylocholiny (nAChR), szczególnie podtypu α4β2, w ośrodkowym układzie nerwowym. Długotrwała ekspozycja na nikotynę prowadzi do desensytyzacji tych receptorów oraz zwiększenia ich gęstości (up-regulation), co zmienia wrażliwość układu dopaminergicznego w szlaku nagrody.

Klinicznie tolerancja nikotynowa manifestuje się jako zmniejszenie reakcji na początkowe efekty nikotyny (np. nudności, zawroty głowy), przy jednoczesnym utrzymaniu lub nasileniu potrzeby palenia. U pacjentów rozwija się także tolerancja na działanie wazokonstrykcyjne i przyspieszenie rytmu serca. Zjawisko to stanowi istotne wyzwanie w procesie leczenia uzależnienia od tytoniu i wymaga uwzględnienia w strategiach terapeutycznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl