ADP

ADP (Adenozynodifosforan) to nukleotyd zbudowany z adeniny, rybozy i dwóch grup fosforanowych. Jest kluczowym związkiem w metabolizmie energetycznym komórek, powstającym w wyniku hydrolizy ATP (adenozynotrifosforanu), gdy odłączona zostaje jedna grupa fosforanowa, co wiąże się z uwolnieniem energii.

W fizjologii płytek krwi ADP pełni istotną funkcję jako silny czynnik agregacyjny. Po uwolnieniu z ziarnistości płytek aktywuje receptory P2Y1 i P2Y12, prowadząc do zmiany kształtu płytek, ich adhezji i agregacji, co jest niezbędne w procesie hemostazy. Ta właściwość sprawia, że antagoniści receptorów dla ADP (np. klopidogrel, prasugrel, tikagrelor) są ważnymi lekami przeciwpłytkowymi stosowanymi w leczeniu i profilaktyce chorób zakrzepowo-zatorowych.

Pomiar agregacji płytek pod wpływem ADP jest standardowym testem diagnostycznym oceniającym funkcję płytek krwi oraz skuteczność leczenia przeciwpłytkowego. Zaburzenia odpowiedzi płytek na ADP mogą wskazywać na wrodzone lub nabyte dysfunkcje płytek oraz na oporność na leki przeciwpłytkowe działające poprzez blokowanie receptorów ADP.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl