dimaleininian perazyny
Dimaleininian perazyny (znany również jako dimalonian perazyny) to związek chemiczny stosowany w medycynie jako lek przeciwpsychotyczny pierwszej generacji. Należy do grupy pochodnych fenotiazyny i działa jako antagonista receptorów dopaminowych D2, co stanowi podstawę jego działania przeciwpsychotycznego.
W praktyce klinicznej dimaleininian perazyny jest wykorzystywany w leczeniu zaburzeń psychotycznych, schizofrenii, stanów pobudzenia psychoruchowego oraz jako lek przeciwwymiotny. Wykazuje umiarkowaną siłę działania przeciwpsychotycznego przy stosunkowo niskiej częstości występowania pozapiramidowych działań niepożądanych w porównaniu do innych klasycznych neuroleptyków.
Do najczęstszych działań niepożądanych dimaleininianu perazyny należą: senność, zawroty głowy, objawy pozapiramidowe (w tym parkinsonizm polekowy), hipotensja ortostatyczna oraz działanie antycholinergiczne. Stosowanie leku wymaga monitorowania pod kątem wystąpienia późnych dyskinez, złośliwego zespołu neuroleptycznego oraz wpływu na odstęp QT w zapisie EKG.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Pernazinum 100 mg
Przedawkowanie dimaleinianu perazyny, substancji czynnej preparatu Pernazinum, stanowi poważne zagrożenie dla życia i zdrowia pacjenta. Dawka toksyczna wynosi kilka lub kilkanaście gramów perazyny i może wywołać objawy neurologiczne (dyzartria, ataksja, zaburzenia widzenia, drżenia mięśniowe, stan splątania), kardiologiczne (zatrzymanie akcji serca, zapaść naczyniowa, arytmie) oraz oddechowe (duszność, bezdech). Dodatkowo obserwuje się zaburzenia metaboliczne, głównie hipertermię. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż mogą prowadzić do nagłego zatrzymania krążenia i niewydolności oddechowej.
amina sympatykomimetyczna, ataksja, beta-bloker, bezdech, diazepam, dimaleininian perazyny, drżenia mięśniowe, duszność, dyzartria, hipertermia, hipotermia, nagłe zatrzymanie krążenia, objawy neurologiczne, objawy zatrucia, oddział intensywnej terapii, płukanie żołądka, płyn izotoniczny, propranolol, saturacja, środek przeczyszczający, stan splątania, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, zaburzenia akomodacji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia termoregulacji, zapaść naczyniowa, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Perazin 100 mg 100 mg
Perazin jest dostępny w dwóch dawkach: 25 mg i 100 mg, zawierających odpowiednio 42,1 mg i 168,4 mg dimaleinianu perazyny. Tabletki 25 mg zawierają 72,45 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne przy doborze leku u pacjentów z nietolerancją laktozy, natomiast tabletki 100 mg są pozbawione laktozy. Skład substancji pomocniczych różni się między dawkami, co może mieć znaczenie kliniczne. Tabletki 25 mg są obustronnie wypukłe, bez linii podziału, natomiast tabletki 100 mg są owalne, dwuwypukłe, żółte i posiadają linię podziału, umożliwiającą precyzyjne dawkowanie.
dimaleininian perazyny, karboksymetyloskrobia sodowa, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, metyloceluloza, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, perazyna, powidon, skrobia ziemniaczana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka niepowlekana, węglan magnezu