koniugacja przedukładowa
Koniugacja przedukładowa (ang. pre-systemic conjugation) to proces metaboliczny, który zachodzi w błonie śluzowej jelit lub wątrobie, zanim lek dotrze do krążenia ogólnoustrojowego. W trakcie tego procesu związki chemiczne (najczęściej leki) ulegają biotransformacji, zwykle poprzez dodanie grup funkcyjnych takich jak siarkowe czy glukuronowe.
Mechanizm koniugacji przedukładowej ma istotne znaczenie w farmakokinetyce, ponieważ często zmniejsza biodostępność leków podawanych doustnie. Może prowadzić do efektu pierwszego przejścia, gdzie znaczna część dawki leku ulega metabolizacji przed dotarciem do miejsca działania, co wymaga uwzględnienia w doborze dawki terapeutycznej.
W praktyce klinicznej znajomość zjawiska koniugacji przedukładowej pozwala na przewidywanie interakcji lekowych oraz właściwe projektowanie schematów dawkowania. Jest to szczególnie istotne w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym oraz u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Madinette to preparat zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu oraz 2 mg chlormadynonu octanu, charakteryzujący się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi. Chlormadynonu octan jest szybko i niemal całkowicie wchłaniany po podaniu doustnym, z wysoką biodostępnością ogólnoustrojową (brak efektu pierwszego przejścia) i maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym w ciągu 1-2 godzin. Wiązanie z białkami osocza przekracza 95%, głównie z albuminami, bez interakcji z SHBG i CBG. Metabolizm obejmuje redukcję, oksydację oraz koniugację, z aktywnymi metabolitami 3α- i 3β-hydroksychlormadynonu octanu, które wykazują działanie antyandrogenowe. Okres półtrwania wynosi około 34 godziny po pojedynczej dawce i 36-39 godzin po dawkach wielokrotnych, a eliminacja odbywa się równomiernie przez nerki i kał.
2-hydroksyetynyloestradiol, 2α-hydroksychlormadynonu octan, 3α-hydroksychlormadynonu octan, 3β-hydroksychlormadynonu octan, biodostępność ogólnoustrojowa, chlormadynonu octan, cytochrom P-450, działanie antyandrogenowe, efekt pierwszego przejścia, etynyloestradiol, globulina wiążąca hormony płciowe, globulina wiążąca kortykosteroidy, glukuronid, koniugacja przedukładowa, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolizm pierwszego przejścia, okres półtrwania, siarczan, tkanka tłuszczowa -
Leksykon substancji czynnych
Chlormadynon octan, stosowany w preparatach Madinette i Symbella (0,03 mg etynyloestradiolu + 2 mg chlormadynonu octanu), charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po 1-2 godzinach. Substancja ta wykazuje wysokie (>95%) wiązanie z albuminami, nie wykazując powinowactwa do SHBG ani CBG, co wpływa na jej dystrybucję i farmakokinetykę. Metabolizm chlormadynonu obejmuje redukcję, oksydację oraz koniugację z glukuronidami i siarczanami, prowadząc do powstania aktywnych antyandrogenowo metabolitów 3α- i 3β-hydroksychlormadynonu octanu. Okres półtrwania wynosi około 34 godziny po pojedynczej dawce i 36-39 godzin przy dawkach wielokrotnych, a eliminacja zachodzi równomiernie przez nerki i kał.
2-hydroksyetynyloestradiol, 2α-hydroksychlormadynonu octan, 3α-hydroksychlormadynonu octan, 3β-hydroksychlormadynonu octan, biodostępność ogólnoustrojowa, biotransformacja, chlormadynonu octan, cytochrom P-450, działanie antyandrogenowe, działanie progestagenne, etynyloestradiol, globulina wiążąca hormony płciowe, globulina wiążąca kortykosteroidy, hydroksylacja pierścienia aromatycznego, interakcja lekowa, koniugacja przedukładowa, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolizm pierwszego przejścia, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Axia zawiera drospirenon (3 mg) oraz etynyloestradiol (0,02 mg), które charakteryzują się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym. Drospirenon osiąga maksymalne stężenie 38 ng/ml po 1-2 godzinach, z biodostępnością 76-85%, a jego okres półtrwania wynosi 31 godzin. W stanie stacjonarnym stężenie drospirenonu wzrasta do około 70 ng/ml po około 8 dniach stosowania, z kumulacją na poziomie około 3. Drospirenon wiąże się głównie z albuminami, nie z SHBG ani CBG, a metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, z eliminacją metabolitów w stosunku kał:mocz 1,2:1,4. U pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (Child-Pugh B) stężenia drospirenonu są odpowiednio zmodyfikowane, jednak bez klinicznie istotnego wpływu na stężenie potasu w surowicy.
biodostępność, CYP3A4, drospirenon, efekt pierwszego przejścia, etynyloestradiol, globulina wiążąca hormony płciowe, globulina wiążąca kortykosteroidy, hiperkaliemia, hydroksylacja aromatyczna, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP3A4/5, klirens kreatyniny, klirens metaboliczny, klirens po podaniu doustnym, koniugacja przedukładowa, koniugaty glukuronidowe, metabolity, metabolity hydroksylowane, metabolizm pierwszego przejścia, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy, współczynnik kumulacji, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
