ciągłe płukanie pęcherza

Ciągłe płukanie pęcherza moczowego (ang. continuous bladder irrigation, CBI) to procedura medyczna polegająca na nieprzerwanym przepływie płynu przez cewnik wprowadzony do pęcherza moczowego. Technika ta jest stosowana głównie w urologii w celu usunięcia skrzepów krwi, zapobiegania ich tworzeniu się oraz utrzymania drożności dróg moczowych.

Najczęstsze wskazania do ciągłego płukania pęcherza obejmują krwawienie po zabiegach urologicznych (szczególnie po przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego – TURP lub przezcewkowej resekcji guza pęcherza moczowego – TURBT), krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego oraz masywny krwiomocz z różnych przyczyn. Do płukania używa się najczęściej sterylnego roztworu soli fizjologicznej, który przepływa przez jeden kanał cewnika trójdrożnego do pęcherza i wypływa drugim, wypłukując skrzepy krwi.

Podczas prowadzenia ciągłego płukania pęcherza kluczowe jest monitorowanie bilansu płynów, obserwacja charakteru wypływającego płynu oraz kontrola drożności cewnika. Powikłania tej procedury mogą obejmować zakażenia układu moczowego, uszkodzenie śluzówki pęcherza, przemieszczenie cewnika oraz zaburzenia elektrolitowe przy długotrwałym płukaniu. Procedura zazwyczaj jest kontynuowana do momentu ustąpienia lub znacznego zmniejszenia krwawienia.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl