prekursor estrogenów

Prekursory estrogenów to substancje, które w organizmie ulegają przekształceniu do aktywnych form estrogenów. Głównym prekursorem jest androstendion, który jest przekształcany do estronu przez enzym aromatazę, a następnie estron może być przekształcany do estradiolu przez 17β-hydroksysteroidową dehydrogenazę.

Testosteron również może być bezpośrednio przekształcany do estradiolu przez aromatazę. U kobiet przed menopauzą, głównym miejscem produkcji estrogenów są jajniki, natomiast po menopauzie oraz u mężczyzn, estrogeny powstają głównie w tkankach obwodowych (m.in. w tkance tłuszczowej) z prekursorów androgenowych.

Dehydroepiandrosteron (DHEA) wytwarzany przez nadnercza stanowi ważny prekursor dla syntezy zarówno androgenów, jak i estrogenów. Zaburzenia w metabolizmie prekursorów estrogenów mogą prowadzić do różnych zaburzeń endokrynologicznych, w tym zespołu policystycznych jajników, niektórych nowotworów hormonozależnych oraz zaburzeń płodności.

W praktyce klinicznej, znajomość szlaków konwersji prekursorów do estrogenów ma znaczenie w diagnostyce i leczeniu chorób endokrynologicznych, a także w opracowywaniu leków wpływających na gospodarkę hormonalną organizmu, jak inhibitory aromatazy stosowane w leczeniu raka piersi.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – DHEA Aflofarm 25 mg

Prasteron (DHEA) jest steroidowym hormonem kory nadnerczy, należącym do androgenów, z główną produkcją w nadnerczach oraz w mniejszym stopniu w jądrach. U mężczyzn stężenie wolnego DHEA w osoczu wynosi 7-31 nmol/l, wykazując znaczną zmienność dobową z najwyższymi wartościami rano, natomiast siarczan DHEA (DHEA-S) występuje w stężeniu około 500-krotnie wyższym i utrzymuje się na względnie stałym poziomie, co czyni go najlepszym wskaźnikiem androgennej aktywności nadnerczy. Metabolizm DHEA obejmuje konwersję do aktywnych androgenów (4,7% do androstendionu, 0,67% do testosteronu) oraz estrogenów, a hormon wykazuje działanie anaboliczne, androgenne oraz funkcję prekursora estrogenów, wpływając m.in. na wzrost i mineralizację kości. Stężenie DHEA osiąga szczyt między 20. a 30. rokiem życia, po czym stopniowo maleje, co może korelować z rozwojem schorzeń związanych z wiekiem.
androgeny, androstendion, dehydroepiandrosteron, DHEA-S, działanie anaboliczne, działanie androgenne, hormon kory nadnerczy, kora nadnerczy, lek anaboliczny, metabolizm DHEA, mineralizacja kości, pochodna androstanu, prekursor estrogenów, przemiany metaboliczne, siarczan DHEA, stężenie DHEA, suplementacja DHEA, terapia uzupełniająca, testosteron, tkanki obwodowe, ujemne sprzężenie zwrotne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Novostella 10 mg

Novostella zawiera prasteron (DHEA) w dawce 10 mg w formie tabletek, będący syntetycznym steroidowym hormonem nadnerczowym z grupy androgenów (kod ATC: A14AA07). Prasteron jest endogennie produkowany głównie przez nadnercza, a w około 10% przez gonady, z fizjologicznym stężeniem u kobiet wynoszącym 7-10,5 µmol/L, wykazującym znaczną zmienność dobową (50-70%) i spadek wraz z wiekiem po 30. roku życia. Mechanizm działania DHEA obejmuje aktywność anaboliczną (stymulacja syntezy białek mięśniowych i macierzy kostnej), androgeniczną (poprzez konwersję do testosteronu) oraz funkcję prekursora estrogenów w tkankach pozanadnerczowych, co wpływa na prawidłowy wzrost i mineralizację kości oraz różne funkcje fizjologiczne organizmu.
androgen, dehydroepiandrosteron, działanie anaboliczne, działanie androgenne, hiperpigmentacja skóry, hormon steroidowy, insulinooporność, menopauza, metabolizm glukozy, mineralizacja kości, niewydolność kory nadnerczy, obniżony napęd psychoruchowy, pochodna androstanu, prasteron, prekursor estrogenów, stan depresyjny, synteza białek, układ immunologiczny, zaburzenie libido, zaburzenie nastroju, zaburzenie skórne, zaburzenie snu, zaburzenie układu krążenia

prekursor estrogenów

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – DHEA Aflofarm 25 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Novostella 10 mg