ester gancyklowiru
Ester gancyklowiru to chemiczna modyfikacja gancyklowiru, leku przeciwwirusowego stosowanego głównie w leczeniu zakażeń wywołanych przez cytomegalowirusa (CMV). Najpopularniejszym estrem gancyklowiru jest walacyklowir (valganciclovir), który jest estrem L-walinowym.
Modyfikacja gancyklowiru do formy estru znacząco poprawia jego biodostępność po podaniu doustnym. Podczas gdy biodostępność doustnego gancyklowiru wynosi zaledwie 5-9%, ester walinowy (walacyklowir) osiąga biodostępność na poziomie około 60%. Po wchłonięciu, ester jest hydrolizowany przez enzymy wątrobowe i jelitowe do aktywnej formy gancyklowiru.
Estery gancyklowiru, szczególnie walacyklowir, są stosowane w profilaktyce i leczeniu zakażeń CMV u pacjentów z obniżoną odpornością, w tym u biorców przeszczepów narządów, pacjentów z AIDS oraz osób poddawanych immunosupresji. Poprawa biodostępności pozwala na wygodniejsze dawkowanie doustne, zmniejszając potrzebę stosowania terapii dożylnej, co przekłada się na lepszą współpracę pacjenta i potencjalnie niższe koszty leczenia.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Walgancyklowir, będący prolekiem gancyklowiru, jest skutecznym lekiem przeciwwirusowym z grupy nukleozydów/nukleotydów, stosowanym doustnie w terapii i profilaktyce zakażeń wirusem cytomegalii (HCMV) oraz innymi herpeswirusami (HSV-1, HSV-2, HHV-6, HHV-7, HHV-8, EBV, VZV, HBV). Po podaniu doustnym ulega szybkiemu przekształceniu do aktywnego gancyklowiru, który hamuje replikację wirusa poprzez kompetycyjne blokowanie polimerazy DNA oraz wbudowywanie się do łańcucha DNA wirusa, co prowadzi do zahamowania jego wydłużania. W badaniach klinicznych u pacjentów z AIDS z cytomegalowirusowym zapaleniem siatkówki stosowanie Valcyte w dawce 900 mg dwa razy na dobę wykazało porównywalną skuteczność do dożylnego gancyklowiru (5 mg/kg mc. dwa razy na dobę), z odsetkiem progresji choroby wynoszącym około 10% po 4 tygodniach terapii. Profilaktyka u pacjentów po przeszczepach narządów wysokiego ryzyka (D+/R-) stosująca Valcyte 900 mg raz na dobę przez 100 dni zmniejszyła częstość występowania choroby CMV do 12,1% w porównaniu do 15,2% w grupie doustnego gancyklowiru. Wydłużenie profilaktyki do 200 dni u pacjentów po przeszczepie nerki istotnie obniżyło częstość choroby CMV (23,2% vs 43,6% przy 100 dniach), bez wpływu na przeżywalność przeszczepu (około 98%) i częstość ostrego odrzucania (11-17%).
biopsja, choroba CMV, cytomegalowirusowe zapalenie siatkówki, działanie wirusostatyczne, ester gancyklowiru, fosforylacja, genotyp wirusa, herpeswirus, kinaza białkowa, leczenie podtrzymujące, leukocyt wielojądrzasty, mutacja oporności, odrzucanie przeszczepu, prolek, przeszczepienie narządu, synteza DNA wirusa, trifosforan, walgancyklowir, wirus cytomegalii, wirus Epsteina-Barr, wirus opryszczki pospolitej, wirus ospy wietrznej, wirus zapalenia wątroby typu B -
Leksykon substancji czynnych
Walgancyklowir, będący prolekiem gancyklowiru, jest nukleozydowym lekiem przeciwwirusowym o szerokim spektrum działania wobec wirusów z rodziny Herpesviridae, w tym CMV, HSV-1/2, HHV-6/7/8, EBV, VZV oraz HBV. Po podaniu doustnym ulega szybkiemu przekształceniu do aktywnego gancyklowiru, który hamuje replikację wirusów poprzez kompetycyjne blokowanie polimerazy DNA i wbudowywanie się do wirusowego DNA, co prowadzi do zahamowania jego wydłużania. W badaniach in vitro IC50 dla CMV wynosi od 0,08 μM (0,02 μg/ml) do 14 μM (3,5 μg/ml). W badaniach klinicznych u pacjentów z AIDS z cytomegalowirusowym zapaleniem siatkówki walgancyklowir w dawce 900 mg dwa razy na dobę wykazał skuteczność porównywalną do dożylnego gancyklowiru (5 mg/kg mc. dwa razy na dobę), a leczenie podtrzymujące 900 mg raz na dobę wydłużyło medianę czasu do progresji choroby do 226 dni. W profilaktyce po przeszczepach narządów (serca, wątroby, nerek) walgancyklowir 900 mg raz na dobę stosowany do 100 dni zmniejszał częstość choroby CMV do 12,1% w porównaniu do 15,2% przy doustnym gancyklowirze, a wydłużenie profilaktyki do 200 dni u pacjentów wysokiego ryzyka (D+/R-) po przeszczepie nerki istotnie obniżyło częstość potwierdzonej lub podejrzewanej choroby CMV z 43,6% do 23,2% oraz potwierdzonej choroby z 36,8% do 16,1%.
analog deoksyguanozyny, cytomegalowirusowe zapalenie siatkówki, ester gancyklowiru, fosforylacja wirusowa, hamowanie kompetycyjne, Herpesviridae, lek przeciwwirusowy, leukocyty wielojądrzaste, mutacja kinazy, nukleozyd i nukleotyd, odrzucanie przeszczepu, oporność krzyżowa, polimeraza DNA, profilaktyka CMV, przeszczepienie narządów, replikacja herpeswirusów, synteza DNA wirusa, trifosforan gancyklowiru, utrata przeszczepu, wiremia, wirus cytomegalii, wirus Epsteina-Barr, wirus opryszczki pospolitej, wirus ospy wietrznej, wirus zapalenia wątroby typu B
