stabilność emulsji

Stabilność emulsji to zdolność mieszaniny dwóch niemięszających się cieczy (np. oleju i wody) do zachowania swojej struktury i właściwości fizykochemicznych przez określony czas. W kontekście medycznym i farmaceutycznym, stabilność emulsji jest kluczowym parametrem jakościowym leków, preparatów kosmetycznych oraz żywienia pozajelitowego.

Emulsje niestabilne ulegają rozwarstwieniu, koalescencji (łączeniu się kropel) lub inwersji faz, co może prowadzić do zmian w biodostępności substancji leczniczych, ich aktywności farmakologicznej oraz bezpieczeństwie stosowania. Stabilność emulsji zależy od wielu czynników, w tym: wielkości cząstek fazy rozproszonej, lepkości fazy ciągłej, obecności i stężenia emulgatorów, pH środowiska, temperatury przechowywania oraz obecności elektrolitów.

W praktyce klinicznej ocena stabilności emulsji ma szczególne znaczenie przy przygotowywaniu mieszanin do żywienia pozajelitowego, gdzie destabilizacja może prowadzić do powstawania agregatów lipidowych powodujących zatory naczyniowe oraz uwalniania wolnych kwasów tłuszczowych o działaniu prozapalnym. W farmacji szpitalnej regularnie monitoruje się parametry stabilności emulsji, takie jak potencjał zeta, rozkład wielkości cząstek oraz pH, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl