melanocytoza oczna

Melanocytoza oczna (oculodermal melanocytosis) to rzadkie, wrodzone zaburzenie pigmentacyjne charakteryzujące się hiperpigmentacją błony śluzowej oka, twardówki oraz skóry okołooczodołowej. Nazywana jest również zespołem Oty lub nevus of Ota, gdy towarzyszy jej pigmentacja skóry w obszarze unerwienia pierwszej i drugiej gałęzi nerwu trójdzielnego.

W obrazie klinicznym obserwuje się płaskie, niebiesko-szare lub brązowe przebarwienia twardówki, które mogą dotyczyć również spojówki, rogówki, tęczówki oraz siatkówki. Zmiany są zwykle jednostronne i obecne od urodzenia lub pojawiają się w okresie dzieciństwa. Nie dają objawów subiektywnych, jednak stanowią istotny problem estetyczny.

Patogeneza schorzenia wiąże się z zaburzeniami migracji melanocytów pochodzących z grzebienia nerwowego, które nieprawidłowo lokalizują się w tkankach oka i skóry. Istotne znaczenie kliniczne melanocytozy ocznej wynika z podwyższonego ryzyka rozwoju czerniaka złośliwego w obrębie zmian, szacowanego na około 1 przypadek na 400 pacjentów.

Diagnostyka obejmuje badanie okulistyczne z lampą szczelinową oraz badanie dna oka. W przypadkach wątpliwych może być konieczna biopsja. Leczenie jest głównie kosmetyczne i obejmuje zastosowanie laserów (Q-switched Nd:YAG, ruby) lub metod kamuflażu. Pacjenci wymagają regularnej kontroli okulistycznej ze względu na ryzyko transformacji nowotworowej.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl