neowaskularyzacja naczyniówki

Neowaskularyzacja naczyniówki to patologiczny proces tworzenia się nowych, nieprawidłowych naczyń krwionośnych w obrębie naczyniówki oka, które mogą przerastać przez błonę Brucha do przestrzeni podsiatkówkowej. Jest to kluczowy element patogenezy wysiękowej postaci zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (AMD) oraz innych chorób oczu, takich jak patologiczna krótkowzroczność czy retinopatia cukrzycowa.

Proces neowaskularyzacji naczyniówki inicjowany jest przez lokalny stan niedotlenienia tkanek, który prowadzi do zwiększonej produkcji czynników proangiogennych, przede wszystkim naczyniowo-śródbłonkowego czynnika wzrostu (VEGF). Te nowo powstałe naczynia cechują się nieprawidłową strukturą, zwiększoną przepuszczalnością i tendencją do krwawień, co prowadzi do gromadzenia się płynu i krwi pod siatkówką, powodując obrzęk plamki i postępującą utratę widzenia centralnego.

Współczesne metody diagnostyczne neowaskularyzacji naczyniówki obejmują angiografię fluoresceinową, angiografię indocyjaninową oraz optyczną koherentną tomografię (OCT) z funkcją angiografii. W leczeniu stosuje się głównie iniekcje doszklistkowe inhibitorów VEGF (np. ranibizumab, aflibercept, bewacyzumab), które hamują proces angiogenezy i zmniejszają przepuszczalność naczyń. W niektórych przypadkach zastosowanie znajduje również terapia fotodynamiczna lub laseroterapia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl