inhibitor fosfodiestrazy

Inhibitory fosfodiesterazy (PDE) to grupa leków wpływających na aktywność enzymów z rodziny fosfodiesteraz, które rozkładają cykliczne nukleotydy (cAMP i cGMP) pełniące funkcję wtórnych przekaźników w komórkach. Przez hamowanie tych enzymów, inhibitory PDE zwiększają wewnątrzkomórkowe stężenie cAMP lub cGMP, co prowadzi do różnorodnych efektów fizjologicznych, zależnych od typu tkanki i rodzaju hamowanej fosfodiesterazy.

Istnieje 11 rodzin fosfodiesteraz (PDE1-PDE11), a ich inhibitory są wykorzystywane w terapii różnych schorzeń. Inhibitory PDE3 (np. milrinon) mają działanie inotropowe dodatnie i są stosowane w leczeniu ostrej niewydolności serca. Inhibitory PDE4 (np. roflumilast) wykazują działanie przeciwzapalne i znajdują zastosowanie w terapii przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. Najszerzej stosowaną grupą są inhibitory PDE5 (np. sildenafil, tadalafil), które zwiększając stężenie cGMP w mięśniach gładkich naczyń, powodują ich rozkurcz. Są one używane w leczeniu zaburzeń erekcji, nadciśnienia płucnego oraz objawów łagodnego rozrostu prostaty.

Działania niepożądane inhibitorów fosfodiesterazy zależą od selektywności wobec poszczególnych izoenzymów i mogą obejmować bóle głowy, zaczerwienienie twarzy, niestrawność, zaburzenia widzenia, niedociśnienie tętnicze. Przy stosowaniu tych leków należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz zwracać uwagę na potencjalne interakcje z innymi lekami, szczególnie z azotanami, których jednoczesne stosowanie z inhibitorami PDE5 jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego spadku ciśnienia tętniczego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl