tętnica nadbrzuszna
Tętnica nadbrzuszna (arteria epigastrica) jest istotnym naczyniem krwionośnym w obrębie przedniej ściany jamy brzusznej. Najczęściej wyróżnia się tętnicę nadbrzuszną górną (arteria epigastrica superior), będącą gałęzią tętnicy piersiowej wewnętrznej, oraz tętnicę nadbrzuszną dolną (arteria epigastrica inferior), odchodzącą od tętnicy biodrowej zewnętrznej.
Tętnica nadbrzuszna górna zaopatruje górną część mięśnia prostego brzucha oraz powłoki brzuszne w okolicy nadbrzusza. Tętnica nadbrzuszna dolna natomiast unaczynnia dolną część mięśnia prostego brzucha, tworzy zespolenia z tętnicą nadbrzuszną górną i uczestniczy w tworzeniu krążenia obocznego w przypadku niedrożności dużych naczyń.
Znajomość przebiegu tętnic nadbrzusznych ma istotne znaczenie kliniczne, szczególnie w chirurgii jamy brzusznej, zabiegach laparoskopowych oraz w przypadku implantacji siatek przepuklinowych. Uszkodzenie tętnicy nadbrzusznej dolnej podczas operacji może prowadzić do krwawienia do pochewki mięśnia prostego brzucha i tworzenia krwiaków.
W diagnostyce obrazowej tętnice nadbrzuszne są widoczne w badaniach angiograficznych, tomografii komputerowej z kontrastem oraz w ultrasonografii dopplerowskiej. Ich prawidłowa identyfikacja pomaga uniknąć powikłań śródoperacyjnych i pooperacyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Goserelina – Dawkowanie i sposób podawania
Goserelina, będąca analogiem hormonu uwalniającego gonadotropinę (GnRH), jest stosowana w formie implantów podskórnych o dawkach 3,6 mg (Xanderla, Zoladex) oraz 10,8 mg (Reseligo) w leczeniu różnych schorzeń u dorosłych pacjentów, bez konieczności modyfikacji dawki u osób w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Implanty podaje się w przednią ścianę brzucha co 28 dni (3,6 mg) lub co 12 tygodni (10,8 mg). Wskazania obejmują endometriozę (maksymalnie 6 miesięcy terapii, z zaleceniem unikania powtórzeń ze względu na ryzyko osteoporozy i rozważeniem hormonalnej terapii zastępczej), ścieńczenie endometrium (4-8 tygodni lub 2 dawki co 28 dni z zabiegiem chirurgicznym w ciągu 2 tygodni od drugiej dawki), włókniaki macicy z niedokrwistością (do 3 miesięcy przed zabiegiem, w skojarzeniu z preparatami żelaza) oraz rozród wspomagany (jednorazowo do zahamowania czynności przysadki, tj. stężenia estradiolu około 150 pmol/l po 7-21 dniach). Goserelina nie jest wskazana u dzieci i młodzieży.
analog GnRH, biodegradowalna macierz polimerowa, endometrioza, estradiol w surowicy, faza folikularna, gęstość mineralna kości, gonadotropina, gonadotropina łożyskowa, hormonalna terapia zastępcza, implant w ampułko-strzykawce, lek przeciwzakrzepowy, niedokrwistość, objawy naczynioruchowe, octan gosereliny, owulacja, podanie podskórne, rozród wspomagany, ścieńczenie endometrium, stymulacja jajników, superowulacja, tętnica nadbrzuszna, włókniaki macicy, wskaźnik masy ciała, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie czynności przysadki - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Reseligo 3,6 mg
Produkt leczniczy Reseligo zawiera 3,6 mg gosereliny w postaci implantu podskórnego, stosowanego w różnych wskazaniach ginekologicznych, takich jak endometrioza, ścieńczenie endometrium, niedokrwistość z powodu włókniaków macicy oraz wspomaganie rozrodu. Standardowa dawka to 1 implant co 28 dni, podawany w przednią ścianę brzucha. Leczenie endometriozy nie powinno przekraczać 6 miesięcy ze względu na ryzyko obniżenia gęstości mineralnej kości, a w trakcie terapii można rozważyć dołączenie hormonalnej terapii zastępczej w celu minimalizacji skutków ubocznych. W przypadku ścieńczenia endometrium terapia trwa 4-8 tygodni, z możliwością zastosowania drugiego implantu u pacjentek z dużą macicą. W leczeniu niedokrwistości związanej z włókniakami macicy Reseligo stosuje się do 3 miesięcy przed planowanym zabiegiem operacyjnym, w połączeniu z preparatami żelaza. W rozrodzie wspomaganym implant podaje się do momentu zahamowania czynności przysadki (7-21 dni), po czym rozpoczyna się stymulację gonadotropinami.
agonista LHRH, badanie ultrasonograficzne, biodegradowalna macierz polimerowa, droga podskórna, endometrioza, estradiol, faza folikularna, gęstość mineralna kości, gonadotropina łożyskowa, goserelina, hormonalna terapia zastępcza, implant w ampułko-strzykawce, lek przeciwzakrzepowy, objawy naczynioruchowe, owulacja, podanie podskórne, preparaty żelaza, przedłużone uwalnianie, rozród wspomagany, ścieńczenie endometrium, superowulacja, tętnica nadbrzuszna, włókniaki macicy, wskaźnik masy ciała, zaburzenia czynności nerek, zahamowanie czynności przysadki - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Reseligo 10,8 mg
Produkt Reseligo zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu) w formie implantu podskórnego, stosowanego u dorosłych mężczyzn, w tym osób w wieku podeszłym, z zaleceniem podania jednego implantu co 12 tygodni (4 dawki rocznie) w przednią ścianę brzucha. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ani wątroby. Produkt nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży. Implant ma postać białych cylindrycznych pałeczek o wymiarach 1,5 mm średnicy i 13 mm długości, masie 44 mg, osadzonych w biodegradowalnej macierzy polimerowej. Podanie implantu wymaga precyzji, aby uniknąć podania donaczyniowego, domięśniowego lub dootrzewnowego, co mogłoby skutkować powikłaniami i obniżeniem skuteczności terapii.
analog gonadoliberyny, badanie ultrasonograficzne, biodegradowalna macierz polimerowa, goserelina, implant gosereliny, lek przeciwzakrzepowy, niewydolność nerek, niski BMI, octan gosereliny, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie dootrzewnowe, podanie podskórne, tętnica nadbrzuszna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby