pobudzenie ośrodkowe

Pobudzenie ośrodkowe (centralne) odnosi się do stanu zwiększonej aktywności ośrodkowego układu nerwowego, głównie kory mózgowej i układu siatkowatego pnia mózgu. Jest to fizjologiczna reakcja organizmu, która może być wywołana przez różnorodne bodźce zewnętrzne i wewnętrzne, takie jak stres, lęk, ból czy substancje psychoaktywne.

W aspekcie klinicznym, nadmierne pobudzenie ośrodkowe może manifestować się szeregiem objawów, w tym tachykardią, podwyższonym ciśnieniem tętniczym, rozszerzeniem źrenic, zwiększoną czujnością, bezsennością oraz wzmożonym napięciem mięśniowym. Stan ten jest często obserwowany w przebiegu zaburzeń lękowych, manii, psychoz, zespołu abstynencyjnego czy po zażyciu substancji stymulujących, jak amfetamina czy kokaina.

Diagnostyka pobudzenia ośrodkowego opiera się głównie na ocenie klinicznej, może być uzupełniona badaniami laboratoryjnymi w kierunku obecności substancji psychoaktywnych oraz badaniami obrazowymi OUN. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować stosowanie leków uspokajających, przeciwlękowych, przeciwpsychotycznych, a także technik behawioralnych mających na celu redukcję napięcia i przywrócenie równowagi układu nerwowego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl