hemodializa pozaustrojowa

Hemodializa pozaustrojowa to procedura medyczna stosowana w leczeniu niewydolności nerek, polegająca na oczyszczaniu krwi pacjenta poza jego organizmem. Krew jest pobierana z organizmu, przepuszczana przez specjalny filtr (dializator), a następnie oczyszczona wraca do układu krążenia pacjenta.

Podczas hemodializy pozaustrojowej usuwane są z krwi toksyny mocznicowe, nadmiar płynów, elektrolity oraz produkty przemiany materii, które w normalnych warunkach są eliminowane przez zdrowe nerki. Procedura wymaga dostępu naczyniowego w postaci przetoki tętniczo-żylnej, cewnika naczyniowego lub graftu naczyniowego.

Typowa sesja hemodializy pozaustrojowej trwa około 4 godzin i jest przeprowadzana 3 razy w tygodniu. Zabieg jest monitorowany przez personel medyczny, który kontroluje parametry krwi, przepływ oraz usuwanie płynów. W trakcie procedury stosuje się antykoagulanty, najczęściej heparynę, aby zapobiec krzepnięciu krwi w obwodzie pozaustrojowym.

Hemodializa pozaustrojowa może być stosowana jako terapia przewlekła u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek lub jako leczenie doraźne w przypadkach ostrej niewydolności nerek, zatruć, zaburzeń elektrolitowych lub kwasicy metabolicznej. Jest jedną z najczęściej stosowanych metod leczenia nerkozastępczego obok dializy otrzewnowej i transplantacji nerki.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl