znaczne niedociśnienie
Znaczne niedociśnienie (ang. severe hypotension) to stan patologiczny, w którym ciśnienie tętnicze krwi jest istotnie obniżone poniżej wartości prawidłowych, co zagraża adekwatnej perfuzji narządów. Najczęściej za znaczne niedociśnienie uznaje się wartości ciśnienia skurczowego poniżej 90 mmHg lub spadek o ponad 40 mmHg w stosunku do wartości wyjściowych.
Przyczyny znacznego niedociśnienia są różnorodne i obejmują: wstrząs (kardiogenny, hipowolemiczny, septyczny, anafilaktyczny), ciężkie arytmie, krwawienia, odwodnienie, niewydolność nadnerczy, działania niepożądane leków (szczególnie przeciwnadciśnieniowych, przeciwpsychotycznych, przeciwdepresyjnych) oraz zaburzenia neurologiczne.
Objawy towarzyszące znacznemu niedociśnieniu to bladość, potliwość, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, senność, osłabienie, nudności, oliguria oraz tachykardia kompensacyjna. W ciężkich przypadkach może prowadzić do niewydolności wielonarządowej, uszkodzenia OUN, zawału serca, ostrej niewydolności nerek i zgonu.
Postępowanie w znacznym niedociśnieniu obejmuje intensywne leczenie przyczynowe, płynoterapię, podawanie amin presyjnych (noradrenalina, adrenalina, dopamina), glikokortykosteroidów w przypadku niewydolności nadnerczy oraz monitorowanie parametrów życiowych i funkcji narządów. Kluczowe znaczenie ma szybka diagnoza i interwencja terapeutyczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cazaprol 2,5 mg
Cazaprol, zawierający cylazapryl jednowodny, jest podawany raz na dobę w dawkach 1 mg, 2,5 mg lub 5 mg, niezależnie od posiłków, z zaleceniem przyjmowania leku o stałej porze. W leczeniu nadciśnienia tętniczego dawka początkowa wynosi standardowo 1 mg/dobę, z możliwością dostosowania do 2,5-5 mg/dobę w zależności od odpowiedzi ciśnieniowej. U pacjentów z wysoką aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron, niedoborem sodu, hipowolemią lub ciężkim nadciśnieniem, dawka początkowa powinna wynosić 0,5 mg/dobę, a leczenie rozpoczynać pod ścisłą kontrolą lekarską. Zaleca się odstawienie leków moczopędnych 2-3 dni przed terapią, aby zapobiec objawowemu niedociśnieniu. W przewlekłej niewydolności serca dawka początkowa to również 0,5 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnie 5 mg/dobę, przy czym dawkowanie opiera się głównie na poprawie objawów klinicznych, a nie na danych dotyczących zmniejszenia śmiertelności.
ciężkie nadciśnienie tętnicze, cylazapryl jednowodny, dawka dobowa, dekompensacja układu sercowo-naczyniowego, diuretyk, hipowolemia, klirens cylazaprylu, klirens kreatyniny, lek moczopędny, marskość wątroby, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, niedobór sodu, niedociśnienie objawowe, niewydolność nerek, pacjent w podeszłym wieku, przewlekła niewydolność serca, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wodobrzusze, zaburzenie czynności nerek, znaczne niedociśnienie