toksyczność amfoterycyny B

Amfoterycyna B to silny lek przeciwgrzybiczy stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością. Mimo wysokiej skuteczności, jej zastosowanie jest ograniczone ze względu na znaczny profil działań niepożądanych.

Najpoważniejszym objawem toksyczności amfoterycyny B jest nefrotoksyczność, która występuje u 80-90% pacjentów. Mechanizm uszkodzenia nerek wiąże się z kurczeniem naczyń nerkowych, zmniejszeniem przepływu krwi przez nerki oraz bezpośrednim uszkodzeniem kanalików nerkowych. Obserwuje się wzrost stężenia kreatyniny, mocznika oraz zaburzenia elektrolitowe, głównie hipokaliemię i hipomagnezemię.

Innymi częstymi działaniami niepożądanymi są reakcje związane z infuzją (gorączka, dreszcze, nudności, wymioty), które dotyczą nawet 70% pacjentów otrzymujących pierwszą dawkę leku. Hepatotoksyczność, niedokrwistość, małopłytkowość oraz zaburzenia rytmu serca stanowią dodatkowe ryzyko terapii.

W celu zmniejszenia toksyczności opracowano liposomalne formulacje amfoterycyny B (L-AmB), które charakteryzują się lepszym profilem bezpieczeństwa przy zachowanej skuteczności przeciwgrzybiczej. Postaci liposomalne wykazują mniejszą nefrotoksyczność i lepszą tolerancję wlewu, co pozwala na stosowanie wyższych dawek leku.

Monitorowanie funkcji nerek, elektrolitów oraz morfologii krwi jest niezbędne podczas terapii amfoterycyną B. Nawodnienie pacjenta przed infuzją oraz stosowanie premedykacji (paracetamol, leki przeciwhistaminowe) mogą zmniejszyć ryzyko wystąpienia reakcji związanych z wlewem.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl