fotodegradacja substancji czynnej

Fotodegradacja substancji czynnej to proces rozkładu chemicznego związku farmakologicznie aktywnego pod wpływem działania światła, szczególnie promieniowania ultrafioletowego (UV). Jest to istotny mechanizm degradacji leków, który może prowadzić do zmniejszenia stężenia substancji czynnej, a tym samym obniżenia skuteczności terapeutycznej preparatu.

W praktyce klinicznej fotodegradacja ma znaczenie dla leków wrażliwych na światło, takich jak niektóre antybiotyki (np. tetracykliny, fluorochinolony), leki przeciwnowotworowe, nitraty, przeciwpsychotyczne czy niesteroidowe leki przeciwzapalne. Produkty powstałe w wyniku fotodegradacji mogą wykazywać nie tylko mniejszą aktywność terapeutyczną, ale czasem również zwiększoną toksyczność lub potencjał alergizujący.

Badanie stabilności fotochemicznej jest obowiązkowym elementem procedury rejestracji nowych leków. Preparaty wrażliwe na światło są odpowiednio zabezpieczane poprzez stosowanie opakowań ochronnych (szkło bursztynowe, nieprzezroczyste blistry) oraz zaleceń dotyczących przechowywania. W przypadku leków podawanych dożylnie, wrażliwych na fotodegradację, często konieczne jest stosowanie osłon na zestawy infuzyjne oraz przechowywanie roztworów w warunkach ograniczonego dostępu światła.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Skład i postać leku – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 320 mg + 12,5 mg

Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zawiera 320 mg walsartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu w formie tabletek powlekanych, co umożliwia synergistyczne działanie hipotensyjne poprzez blokadę receptora AT1 oraz działanie diuretyczne. Tabletki mają charakterystyczny różowy kolor, owalny kształt (16 mm x 8,5 mm) i zawierają substancje pomocnicze, w tym 100,70 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład pomocniczy obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, magnezu stearynian, kroskarmelozę sodową oraz powidon K-25, a powłoka zawiera hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 4000 i żelaza tlenek czerwony (E 172).
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, działanie hipotensyjne, fotodegradacja substancji czynnej, hydrochlorotiazyd, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, powidon, stabilność fizykochemiczna, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tlenek żelaza, walsartan
Leksykon leków
Skład i postać leku – Deksametazon Accord 4 mg/ml

Deksametazon Accord to roztwór do wstrzykiwań/infuzji o stężeniu 4 mg/ml deksametazonu fosforanu sodu, dostępny w fiolkach o pojemnościach 1 ml (4 mg), 2 ml (8 mg) oraz 5 ml (20 mg). Preparat charakteryzuje się fizjologicznym pH 7,0-8,5 i zawiera substancje pomocnicze takie jak kreatynina, disodu edetynian, sodu cytrynian oraz wodorotlenek sodu, które zapewniają stabilność i odpowiednie właściwości fizykochemiczne roztworu. Istotne jest uwzględnienie zawartości sodu w preparacie: 1 ml zawiera 1,4 mg sodu, 2 ml – 2,8 mg, a 5 ml – 6,8 mg, co ma znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej. Produkt jest konfekcjonowany w fiolkach ze szkła typu I, zabezpieczonych aluminiowym uszczelnieniem typu flip-off, dostępnych w różnych wielkościach opakowań.
charakterystyka produktu leczniczego, deksametazonu fosforan, dieta niskosodowa, disodu edetynian, fotodegradacja substancji czynnej, infuzja podskórna, interakcja chemiczna, kontrola wizualna, kreatynina, niezgodność farmaceutyczna, opieka paliatywna, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Ringera, sodu cytrynian, sodu wodorotlenek, stabilność preparatu, stężenie deksametazonu

fotodegradacja substancji czynnej

Powiązane wpisy

Skład i postać leku – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 320 mg + 12,5 mg

Skład i postać leku – Deksametazon Accord 4 mg/ml