erytroblast polichromatyczny
Erytroblast polichromatyczny (polichromatofilny) to komórka prekursorowa linii czerwonokrwinkowej, stanowiąca pośrednie stadium różnicowania między proerytroblastem a erytroblastem ortochromatycznym. Charakteryzuje się średnicą około 10-12 μm, stosunkowo dużym jądrem komórkowym z chromatyną już częściowo skondensowaną oraz cytoplazmą wykazującą właściwości polichromatofilne – barwiącą się zarówno barwnikami zasadowymi, jak i kwaśnymi.
Stadium erytroblasta polichromatycznego odzwierciedla intensywny proces syntezy hemoglobiny przy jednoczesnym zmniejszaniu się ilości rybosomów w cytoplazmie. Cytoplazma stopniowo zmienia barwę z zasadochłonnej (niebieskiej) na kwasochłonną (różową) ze względu na postępującą akumulację hemoglobiny. W szpiku kostnym erytroblasty polichromatyczne stanowią około 20-25% komórek erytroblastycznych.
Obecność zwiększonej liczby erytroblastów polichromatycznych we krwi obwodowej (erytroblastemia) może wskazywać na różne stany patologiczne, takie jak niedokrwistości hemolityczne, krwawienia ostre, stany po splenektomii czy erytropoezie pozaszpikowej. W diagnostyce hematologicznej ocena liczby i morfologii erytroblastów polichromatycznych dostarcza istotnych informacji o aktywności erytropoezy i ewentualnych zaburzeniach dojrzewania linii czerwonokrwinkowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Marelim 360 mg
Dane przedkliniczne dotyczące mykofenolanu sodu, substancji czynnej leku Marelim, wskazują na istotne ryzyka toksyczne, zwłaszcza w obrębie układu krwiotwórczego i limfatycznego. W badaniach na gryzoniach zaobserwowano regeneracyjną niedokrwistość aplastyczną oraz zmniejszenie liczby erytroblastów, przy ekspozycji równej lub mniejszej niż kliniczna (zalecana dawka 1,44 g/dobę). U psów odnotowano objawy ze strony przewodu pokarmowego przy podobnej ekspozycji, co sugeruje możliwość wystąpienia działań niepożądanych u ludzi. Testy genotoksyczności wykazały potencjał do wywoływania aberracji chromosomowych, co może być związane z mechanizmem hamowania syntezy nukleotydów, choć nie wszystkie testy potwierdziły ten efekt. Badania rakotwórczości nie wykazały działania kancerogennego przy dawkach powodujących ekspozycję 0,6–5-krotnie wyższą niż u pacjentów.
aberracja chromosomowa, anoftalmia, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, erytroblast polichromatyczny, fototoksyczność, hematopoeza pozaszpikowa, komórki erytroidalne, mielogram, niedokrwistość aplastyczna, odruch źreniczny, potencjał rakotwórczy, przepuklina pępkowa, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ogólnoustrojowa, układ krwiotwórczy, układ pokarmowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Myfortic 360 mg
Przedkliniczne badania mykofenolanu sodu (substancji czynnej Myfortic) wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności po podaniu wielokrotnym są układ krwiotwórczy i limfatyczny, z objawami takimi jak regeneratywna niedokrwistość aplastyczna, zmniejszenie liczby erytroblastów i normoblastów oraz powiększenie śledziony. Toksyczność obserwowano przy ekspozycjach równych lub mniejszych niż te u pacjentów przy dawce 1,44 g/dobę. U psów stwierdzono objawy ze strony układu pokarmowego przy podobnych poziomach ekspozycji. Wyniki badań genotoksyczności wskazują na potencjał wywoływania aberracji chromosomowych, co może być związane z mechanizmem hamowania syntezy nukleotydów, jednak inne testy in vitro nie potwierdziły jednoznacznie genotoksyczności. Badania rakotwórczości nie wykazały działania kancerogennego przy ekspozycjach do 0,6–5-krotności klinicznych (1,44 g/dobę).
aberracja chromosomowa, anoftalmia, ekspozycja na lek, embriotoksyczność, erytroblast polichromatyczny, fototoksyczność, genotoksyczność, hematopoeza pozaszpikowa, kwas mykofenolowy, mielogram, mykofenolan sodu, niedokrwistość aplastyczna, przepuklina pępkowa, rakotwórczość, splenomegalia, teratogenność, test mikrojądrowy, układ krwiotwórczy