supresja osi HPA
Supresja osi HPA (podwzgórze-przysadka-nadnercza) to zjawisko zahamowania naturalnej aktywności tego układu hormonalnego, który odpowiada za regulację odpowiedzi organizmu na stres. Oś HPA w warunkach fizjologicznych zapewnia produkcję kortyzolu – hormonu niezbędnego do adaptacji do warunków stresowych, regulacji metabolizmu i procesów odpornościowych.
Najczęstszą przyczyną supresji osi HPA jest długotrwała terapia glikokortykosteroidami egzogennymi, które poprzez mechanizm ujemnego sprzężenia zwrotnego hamują wydzielanie kortykoliberyny (CRH) przez podwzgórze i hormonu adrenokortykotropowego (ACTH) przez przysadkę mózgową. Skutkiem tego jest zmniejszona endogenna produkcja kortyzolu przez korę nadnerczy, a w skrajnych przypadkach może dojść do zaniku kory nadnerczy.
Supresja osi HPA może być zjawiskiem przejściowym lub długotrwałym, w zależności od dawki i czasu trwania steroidoterapii. Szczególnie niebezpieczne jest nagłe odstawienie glikokortykosteroidów, które może prowadzić do przełomu nadnerczowego z powodu braku endogennej produkcji kortyzolu. Z tego powodu po długotrwałej terapii steroidowej konieczne jest stopniowe zmniejszanie dawki leku, aby umożliwić ponowną aktywację osi HPA.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydrocortisone Pharmis 100 mg
Przedawkowanie hydrokortyzonu, mimo braku wyraźnych objawów klinicznych w ostrej fazie, stanowi poważne zagrożenie ze względu na ryzyko supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA). Produkt Hydrocortisone Pharmis zawiera 100 mg hydrokortyzonu (odpowiadającego 133,7 mg hydrokortyzonu sodu bursztynianu) w każdej fiolce. W przypadku przedawkowania nie istnieje specyficzne antidotum, a leczenie opiera się na terapii podtrzymującej i objawowej, z naciskiem na stopniowe zmniejszanie dawek oraz monitorowanie funkcji nadnerczy. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z dodatkowymi obciążeniami, takimi jak urazy, infekcje czy zabiegi chirurgiczne, ze względu na ryzyko niewydolności nadnerczy i konieczność wdrożenia specjalistycznego leczenia podtrzymującego.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydrokortyzon Allefin Max 10 mg/g
Stosowanie miejscowe kremów zawierających hydrokortyzonu octan, zwłaszcza przez okres przekraczający 14 dni, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, głównie dermatologicznymi. Do najczęstszych należą zanikowe zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, opóźnienie gojenia ran, trądzik posteroidowy, zaczerwienienie oraz nadmierna suchość skóry. Długotrwała terapia może również prowadzić do rozstępów, plamicy posteroidowej, alergii kontaktowej, nadmiernego owłosienia, wybroczyn oraz zapalenia okołoocznego. Ponadto, hydrokortyzon zwiększa ryzyko infekcji bakteryjnych, grzybiczych (dermatofitozy, kandydozy) oraz wirusowych (np. aktywacja opryszczki), a także wtórnych zakażeń na zmienionej skórze. W zakresie naczyń krwionośnych obserwuje się powierzchowne rozszerzenie naczyń i wybroczyny. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu w okolicy oczu, gdzie możliwe są poważne powikłania okulistyczne, takie jak jaskra i zaćma, a także nieostre widzenie (częstość ≥1/1000 do <1/100).
alergia kontaktowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukromocz, działanie immunosupresyjne, hiperglikemia, hirsutyzm, hydrokortyzon octan, jaskra, kandydoza, nadkażenie bakteryjne, opatrunek okluzyjny, opóźnione gojenie ran, plamica posteroidowa, rozstępy, supresja osi HPA, teleangiektazja, trądzik posteroidowy, wybroczyny, zaćma, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zanikowe zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie okołooczne, zapalenie okołoustne, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fanipos 50 mcg/dawkę donosową
Przedawkowanie flutykazonu propionianu w formie aerozolu donosowego, jak w produkcie Fanipos (50 μg/dawka), niesie ryzyko supresji osi podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowej (HPA), zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Badania kliniczne wykazały, że podawanie 2 mg flutykazonu dwa razy dziennie przez 7 dni nie powodowało zaburzeń funkcji osi HPA u zdrowych ochotników, co wskazuje na stosunkowo wysoką tolerancję dawki w porównaniu do standardowej terapii. Jednak przewlekłe stosowanie dużych dawek może prowadzić do zahamowania produkcji endogennych kortykosteroidów, manifestującego się objawami niewydolności kory nadnerczy, takimi jak osłabienie, hipoglikemia, nudności czy spadek ciśnienia tętniczego, a także objawami zespołu Cushinga i zaburzeniami metabolicznymi.
aerozol do nosa, endogenne kortykosteroidy, flutykazon propionianu, funkcja kory nadnerczy, gospodarka elektrolitowa, gospodarka węglowodanowa, hiperglikemia, kortykosteroid, kortyzol w osoczu, nadciśnienie, niewydolność kory nadnerczy, oś HPA, oś podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowa, otyłość centralna, rozstępy skórne, supresja kory nadnerczy, supresja osi HPA, twarz księżycowata, zaburzenie endokrynologiczne, zahamowanie osi HPA, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Budesonide Easyhaler 200 mcg/dawkę
Budezonid, substancja czynna leku Budesonide Easyhaler w dawce 200 μg/dawkę, charakteryzuje się niską toksycznością ostrą, co oznacza, że jednorazowe przedawkowanie rzadko prowadzi do poważnych powikłań klinicznych. Jednak długotrwałe stosowanie zwiększonych dawek może wywołać objawy ogólnoustrojowego działania kortykosteroidów, takie jak zwiększona podatność na zakażenia, nadmierne wydzielanie hormonów kory nadnerczy (zespół Cushinga), zahamowanie czynności nadnerczy, atrofia kory nadnerczy oraz osłabienie reakcji na stres. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA), które mogą zagrażać życiu w sytuacjach nagłych, np. urazach czy operacjach.
atrofia kory nadnerczy, Budesonide Easyhaler, budezonid, budezonid wziewny, działanie ogólnoustrojowe kortykosteroidów, endogenne kortykosteroidy, endokrynolog, hydrokortyzon, kortykosteroidy doustne, kortykosteroidy ogólnoustrojowe, kortykosteroidy wziewne, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osłabienie układu odpornościowego, podatność na zakażenia, steroidozależność, supresja osi HPA, toksyczność ostra, wydzielanie hormonów kory nadnerczy, zahamowanie czynności nadnerczy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedawkowanie – BDS N 0,25 mg/ml
Przedawkowanie budezonidu w formie zawiesiny do nebulizacji (BDS N) wymaga rozróżnienia między ostrym a przewlekłym stanem, ze względu na różnice w mechanizmach i konsekwencjach klinicznych. Ostre przedawkowanie zwykle prowadzi do przemijającej supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA) bez istotnych objawów klinicznych, które ustępują samoistnie w ciągu 1-2 dni. W przypadku przewlekłego przedawkowania dochodzi do zaniku kory nadnerczy i trwałej supresji osi HPA, co wymaga interwencji klinicznej i podtrzymującej terapii kortykosteroidowej. Dodatkowo, nadmierna ekspozycja na glikokortykosteroidy może zaburzać adaptację do stresu, co w sytuacjach stresowych (np. operacja, infekcja) wymaga zastosowania „osłony kortykosteroidowej” w postaci dużych dawek hydrokortyzonu.
budezonid do nebulizacji, disodu edetynian, działanie glikokortykosteroidów, działanie ogólnoustrojowe, ekspozycja na kortykosteroidy, glikokortykosteroid, hydrokortyzon, niewydolność kory nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osłona kortykosteroidowa, paradoksalny skurcz oskrzeli, przedawkowanie budezonidu, skurcz oskrzeli, supresja osi HPA, toksyczność ostra, zaburzenie adaptacji do stresu, zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zanik kory nadnerczy