rozstępy
Rozstępy (striae distensae) to linijne zmiany skórne o charakterze bliznowacenia, które powstają w wyniku nadmiernego rozciągania skóry i uszkodzenia włókien kolagenowych oraz elastynowych w skórze właściwej. Początkowo mają zabarwienie czerwono-fioletowe (striae rubrae), z czasem bledną do koloru perłowo-białego (striae albae).
Najczęstszymi czynnikami sprzyjającymi powstawaniu rozstępów są: szybki przyrost masy ciała, ciąża, okres dojrzewania, stosowanie steroidów, zaburzenia hormonalne (np. zespół Cushinga) oraz predyspozycje genetyczne. Obszary szczególnie narażone na ich występowanie to brzuch, biodra, uda, pośladki, piersi oraz okolice pachowe.
W diagnostyce różnicowej rozstępów należy uwzględnić blizny pourazowe, atrofodermię, twardzinę ograniczoną pasmowatą oraz zmiany w przebiegu zespołów genetycznych. Leczenie obejmuje metody miejscowe (retinoidy, kwas glikolowy, witamina C) oraz procedury zabiegowe (mikrodermabrazja, peelingi chemiczne, laseroterapia, radiofrekwencja mikroigłowa), które są najbardziej skuteczne we wczesnej fazie zmian.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Flumetazon – Przedawkowanie
Flumetazon piwalanu, stosowany miejscowo w preparatach takich jak Lorinden A, C i N, może przy długotrwałym lub nieprawidłowym użyciu prowadzić do ogólnoustrojowego przedawkowania. Mechanizm toksyczności opiera się na nadmiernym wchłanianiu substancji, szczególnie przy aplikacji na duże powierzchnie skóry, pod opatrunkiem okluzyjnym lub na uszkodzoną skórę, co skutkuje supresją osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i objawami hiperkortyzolemii. Objawy te obejmują obrzęki, nadciśnienie tętnicze, hiperglikemię, cukromocz, zmniejszenie odporności, a w ciężkich przypadkach zespół Cushinga oraz zahamowanie wzrostu u dzieci. Dodatkowo, preparaty wieloskładnikowe niosą ryzyko specyficznych powikłań: Lorinden A może wywołać zatrucie salicylanami, a Lorinden N – rozwój oporności bakteryjnej, ototoksyczność i nefrotoksyczność z powodu neomycyny.
antybiotyk aminoglikozydowy, bawoli kark, choroba Cushinga, cukromocz, hiperglikemia, hiperkortyzolemia, hirsutyzm, kortykosteroid, kwas salicylowy, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, neomycyna, niewydolność nadnerczy, obniżona odporność, obrzęk, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, ototoksyczność, rozstępy, szczepy oporne bakterii, twarz księżycowata, uszkodzenie narządu słuchu, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zatrucie salicylanami - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydrocortisonum Aflofarm 5 mg/g
Hydrocortisonum Aflofarm w kremie o stężeniu 5 mg/g, stosowany miejscowo, może wywoływać liczne działania niepożądane, szczególnie przy terapii dłuższej niż 14 dni. Do najczęstszych miejscowych efektów należą zanikowe zapalenie skóry (z ścieńczeniem naskórka i skóry właściwej), zapalenie mieszków włosowych, alergia kontaktowa, zapalenie okołooczne, hirsutyzm, opóźnione gojenie ran, wybroczyny, rozstępy, trądzik posteroidowy, dermatitis perioralis, pieczenie, zaczerwienienie oraz nadmierna suchość skóry. Długotrwałe stosowanie zwiększa ryzyko nadkażeń bakteryjnych, grzybiczych i wirusowych oraz wtórnych zakażeń. W obrębie naczyń krwionośnych obserwuje się teleangiektazje i wybroczyny, a w przypadku aplikacji w okolicy oczu – rzadziej jaskrę i zaćmę.
alergia kontaktowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukromocz, dermatitis perioralis, długotrwała terapia, działanie immunosupresyjne, hiperglikemia, hirsutyzm, jaskra, niewydolność nadnerczy, octan hydrokortyzonu, opatrunek okluzyjny, opóźnione gojenie ran, plamica posteroidowa, rozstępy, teleangiektazja, trądzik posteroidowy, wtórne zakażenie, wybroczyny, zaćma, zakażenie grzybicze, zanikowe zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie okołooczne, zespół Cushinga - Leksykon chorób i schorzeń
Nadużywanie sterydów anabolicznych – Diagnostyka i diagnoza
Nadużywanie sterydów anabolicznych (AAS) stanowi istotny problem zdrowia publicznego, obejmujący zarówno sportowców wyczynowych, jak i szerszą populację. Diagnoza opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz badaniach laboratoryjnych, w tym oznaczeniach hormonów (LH, FSH, testosteron), lipidogramu (obniżony HDL, podwyższony LDL), glukozy, prób wątrobowych oraz stosunku testosteronu do epitestosteronu w moczu (>6:1 sugeruje egzogenne stosowanie). Charakterystyczne objawy kliniczne to trądzik, ginekomastia, atrofia jąder, rozstępy skórne, podwyższone ciśnienie tętnicze oraz zmiany behawioralne (agresja, wahania nastroju). U kobiet mogą wystąpić objawy defeminizacji i hirsutyzmu. Wykrywanie AAS u sportowców wspomaga „paszport biologiczny”, natomiast u pozostałych pacjentów kluczowa jest empatyczna rozmowa. Brak jest obecnie wiarygodnych testów przesiewowych dla populacji ogólnej, a rozwijane są metody oparte na mikroRNA jako potencjalnych biomarkerach.
atrofia jąder, badanie fizykalne, badanie toksykologiczne moczu, choroba miażdżycowa, depresja, dysfunkcja seksualna, ginekomastia, globulina wiążąca hormony płciowe, hepatopatia, hipogonadyzm, hirsutyzm, hormon luteinizujący, kinaza kreatynowa, morfologia krwi, nadużywanie sterydów anabolicznych, niepłodność, objawy odstawienia, panel lipidowy, powikłanie endokrynologiczne, powikłanie oczne, powikłanie sercowo-naczyniowe, Propionibacterium acnes, rozstępy, rozstępy skórne, sportowiec wyczynowy, steryd anaboliczny, terapia poznawczo-behawioralna, testosteron, trądzik, trądzik piorunujący, trądzik zapalny, uzależnienie od sterydów, wywiad motywacyjny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydrocortisonum oceanic 5 mg/g
Hydrokortyzon octan w kremie do stosowania miejscowego może powodować liczne działania niepożądane, zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe, szczególnie przy długotrwałej terapii, stosowaniu na dużą powierzchnię skóry, w obrębie fałdów skórnych, na twarzy lub pod opatrunkiem okluzyjnym. Do najczęstszych miejscowych działań należą zmiany zanikowe skóry (atrofia), rozstępy, teleangiektazje, reakcje nadwrażliwości (rumień, świąd, pieczenie), zmiany pigmentacji, hirsutyzm, trądzik posteroidowy oraz opóźnione gojenie ran. U dzieci, ze względu na większą absorpcję leku przez cienką i delikatną skórę oraz wyższy stosunek powierzchni ciała do masy, ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespołu Cushinga i zaburzeń wzrostu, jest szczególnie wysokie. W przypadku reakcji alergicznych, takich jak znaczny rumień, świąd czy obrzęk, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii.
alkohol cetostearylowy, atrofia skóry, fałd skórny, glikol propylenowy, hiperpigmentacja, hipopigmentacja, hirsutyzm, hydrokortyzon octan, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, nadwrażliwość skóry, niewydolność kory nadnerczy, opatrunek zamknięty, opóźnione gojenie ran, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, rozstępy, supresja nadnerczy, teleangiektazje, trądzik posteroidowy, zanik skóry, zapalenie okołoustne, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydrokortyzon Allefin Max 10 mg/g
Stosowanie miejscowe kremów zawierających hydrokortyzonu octan, zwłaszcza przez okres przekraczający 14 dni, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, głównie dermatologicznymi. Do najczęstszych należą zanikowe zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, opóźnienie gojenia ran, trądzik posteroidowy, zaczerwienienie oraz nadmierna suchość skóry. Długotrwała terapia może również prowadzić do rozstępów, plamicy posteroidowej, alergii kontaktowej, nadmiernego owłosienia, wybroczyn oraz zapalenia okołoocznego. Ponadto, hydrokortyzon zwiększa ryzyko infekcji bakteryjnych, grzybiczych (dermatofitozy, kandydozy) oraz wirusowych (np. aktywacja opryszczki), a także wtórnych zakażeń na zmienionej skórze. W zakresie naczyń krwionośnych obserwuje się powierzchowne rozszerzenie naczyń i wybroczyny. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu w okolicy oczu, gdzie możliwe są poważne powikłania okulistyczne, takie jak jaskra i zaćma, a także nieostre widzenie (częstość ≥1/1000 do <1/100).
alergia kontaktowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukromocz, działanie immunosupresyjne, hiperglikemia, hirsutyzm, hydrokortyzon octan, jaskra, kandydoza, nadkażenie bakteryjne, opatrunek okluzyjny, opóźnione gojenie ran, plamica posteroidowa, rozstępy, supresja osi HPA, teleangiektazja, trądzik posteroidowy, wybroczyny, zaćma, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zanikowe zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie okołooczne, zapalenie okołoustne, zespół Cushinga - Leksykon chorób i schorzeń
Otyłość dziecięca – Objawy
Otyłość dziecięca definiowana jest jako BMI ≥95. percentyla dla wieku i płci, z ciężką otyłością przy BMI ≥120% 95. percentyla. W USA dotyka około 19,7% dzieci w wieku 2-19 lat. Otyłość w dzieciństwie wiąże się z licznymi objawami klinicznymi, takimi jak nadmierna masa ciała nieproporcjonalna do wieku, duszność wysiłkowa, bóle stawów, zaburzenia snu (w tym bezdech senny), acanthosis nigricans wskazująca na insulinooporność, a także zaburzenia rozwoju płciowego (wczesne dojrzewanie u dziewcząt, opóźnione u chłopców). Ponadto otyłość dziecięca zwiększa ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2 (czterokrotnie wyższe ryzyko), nadciśnienia tętniczego (występujące u około 25% otyłych dzieci), dyslipidemii oraz niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby (NAFLD) dotykającej 38% otyłych dzieci. Wczesna otyłość predysponuje do rozwoju miażdżycy i powikłań sercowo-naczyniowych w dorosłości, zwiększając ryzyko nagłej śmierci 2,2-krotnie oraz choroby wieńcowej lub udaru mózgu 3,5-krotnie.
acanthosis nigricans, bezdech senny, blaszka miażdżycowa, choroba Blounta, ciężka otyłość, cukrzyca, dysfunkcja śródbłonka, dyslipidemia, hiperinsulinemia, hirsutyzm, insulinooporność, jedzenie emocjonalne, kompulsywne objadanie się, marskość, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niealkoholowa choroba stłuszczeniowa wątroby, nietolerancja glukozy, nietolerancja wysiłku, obturacyjny bezdech senny, przewlekły stan zapalny, rak wątrobowokomórkowy, refluks żołądkowo-przełykowy, rozstępy, stan lękowy, stłuszczenie wątroby, stłuszczeniowe zapalenie wątroby, tkanka tłuszczowa, wczesne dojrzewanie, wskaźnik masy ciała, zaburzenie odżywiania - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Oxycort
Oxycort w postaci aerozolu zawiera 9,30 mg oksytetracykliny chlorowodorku oraz 3,10 mg hydrokortyzonu w 1 g zawiesiny i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego na skórę. Podczas aplikacji należy unikać wdychania, kontaktu z oczami i błonami śluzowymi. Terapia powinna być monitorowana pod kątem skuteczności i działań niepożądanych; w przypadku braku poprawy po 7 dniach lub wystąpienia podrażnienia skóry, leczenie należy przerwać. Należy unikać długotrwałego stosowania, aplikacji na rozległe powierzchnie skóry oraz stosowania pod opatrunkami okluzyjnymi, aby zapobiec powikłaniom dermatologicznym, takim jak zanik naskórka, rozstępy oraz nadkażenia, a także ograniczyć ryzyko ogólnoustrojowego wchłaniania hydrokortyzonu i związanych z tym działań niepożądanych.
Candida, działanie przeciwbakteryjne, fotodermatoza, glikozuria, hiperglikemia, hydrokortyzon, kortykosteroid, kortyzol, lekooporność, nadkażenie, nadkażenie grzybicze, nadwrażliwość, oksytetracyklina, oksytetracyklina chlorowodorek, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowa, podrażnienie skóry, promieniowanie ultrafioletowe, rozstępy, terapia przeciwbakteryjna, terapia przeciwgrzybicza, zanik naskórka, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Predasol 1000 mg
Predasol, zawierający prednizolonu sodu bursztynian, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle związane z dawką oraz czasem terapii. Do najważniejszych należą maskowanie objawów infekcji oraz ryzyko wystąpienia, pogorszenia lub reaktywacji zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych, w tym oportunistycznych, ze szczególnym uwzględnieniem strongyloidozy. W zakresie układu immunologicznego obserwuje się reakcje alergiczne od wysypki polekowej po ciężkie anafilaksje z zaburzeniami rytmu serca i zapaścią krążeniową. Morfologia krwi może wykazywać umiarkowaną leukocytozę, limfopenię, eozynopenię oraz policytemię. Długotrwałe stosowanie prednizolonu prowadzi do supresji czynności nadnerczy i zespołu Cushinga, a także zaburzeń metabolicznych takich jak retencja sodu z obrzękami, hipokaliemia, wzrost masy ciała, cukrzyca, hipercholesterolemia i hipertriglicerydemia. Ponadto, terapia może indukować szerokie spektrum zaburzeń psychiatrycznych, w tym psychozy, manię, stany lękowe oraz myśli samobójcze.
bradykardia, eozynopenia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, impotencja, jałowa martwica kości, jaskra, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoza, limfopenia, maskowanie objawów infekcji, miażdżyca, miopatia, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, padaczka, patogeny oportunistyczne, policytemia, prednizolon sodu bursztynian, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstępy, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, strongyloidoza, tolerancja glukozy, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, wrzód żołądka, wybroczyny, wydalanie potasu, zaćma, zaćma tylna podtorebkowa, zahamowanie czynności nadnerczy, zakrzepica, zanik mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Predasol 10 mg
Prednizolon, stosowany w dawkach substytucyjnych, cechuje się niskim ryzykiem działań niepożądanych, jednak przewlekła terapia lub wyższe dawki znacząco zwiększają spektrum powikłań. Lek może maskować objawy infekcji oraz sprzyjać ich reaktywacji, w tym aktywacji strongyloidozy i zakażeń oportunistycznych. W badaniach hematologicznych obserwuje się umiarkowaną leukocytozę, limfopenię, eozynopenię oraz policytemię. Reakcje alergiczne mogą mieć charakter od łagodnych wysypek po ciężkie anafilaksje z zaburzeniami rytmu serca, skurczem oskrzeli i zapaścią krążeniową. Długotrwałe stosowanie prednizolonu prowadzi do zahamowania czynności nadnerczy i jatrogennego zespołu Cushinga, manifestującego się m.in. twarzą księżycowatą, otyłością tułowia i hiperwolemią. Metabolicznie lek powoduje zatrzymanie sodu i obrzęki, hipokaliemię z ryzykiem arytmii, wzrost masy ciała, obniżoną tolerancję glukozy, hipercholesterolemię i hipertriglicerydemię.
bradykardia, brak miesiączki, dawka substytucyjna, eozynopenia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hiperwolemia, hipokaliemia, hirsutyzm, impotencja, jałowa martwica kości, jaskra, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoza, limfopenia, maskowanie infekcji, miażdżyca, miopatia, nietolerancja glukozy, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, patogen oportunistyczny, policytemia, prednizolon, reakcja anafilaktyczna, rozstępy, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, strongyloidoza, teleangiektazja, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, wrzód żołądka, zaćma tylna podtorebkowa, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie pasożytnicze, zakażenie wirusowe, zakrzepica, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga - Leksykon chorób i schorzeń
Rozstępy – Zapobieganie i profilaktyka
Rozstępy (striae distensae) to powszechny problem dermatologiczny, szczególnie u kobiet w ciąży (striae gravidarum), dotykający 50-90% tej populacji. Powstawanie rozstępów wiąże się z czynnikami genetycznymi, gwałtownym rozciąganiem skóry, zmianami hormonalnymi (np. wzrostem glikokortykoidów) oraz szybkim przyrostem masy ciała. W ciąży zaleca się kontrolowany przyrost masy ciała zależny od BMI: dla kobiet z prawidłowym BMI (18,5-23,9 kg/m²) maksymalnie 0,3 kg/miesiąc w II i III trymestrze, a dla nadwagi i otyłości (BMI ≥24,0 kg/m²) 1,2-1,6 kg/miesiąc. Profilaktyka obejmuje odpowiednie nawodnienie (8-10 szklanek wody dziennie), zbilansowaną dietę bogatą w witaminy C, D, E, cynk i białko, regularną umiarkowaną aktywność fizyczną oraz stosowanie preparatów nawilżających i poprawiających elastyczność skóry, takich jak kremy zawierające Centella asiatica, kwas hialuronowy czy oleje roślinne.
centella asiatica, cynk, glikokortykoidy, kolagen, kwas hialuronowy, mikrodermabrazja, mikronakłuwanie, problem dermatologiczny, retinoidy, rozstępy, rozstępy białe, rozstępy ciążowe, rozstępy czerwone, rozstępy skórne, terapia radiofrekwencyjna, wąkrota azjatycka, witamina C, witamina D, witamina E, włókna kolagenowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dermovate 0,5 mg/g
Przedawkowanie Dermovate, zawierającego klobetazol propionian 0,5 mg/g w postaci maści, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań ogólnoustrojowych, głównie hiperkortyzolizmu, wynikającego z nadmiernej absorpcji substancji czynnej przez skórę. Ostre przedawkowanie jest rzadkie, natomiast przewlekłe, długotrwałe stosowanie preparatu w dawkach przekraczających zalecane lub na dużych powierzchniach skóry (powyżej 20% powierzchni ciała) może prowadzić do objawów takich jak hiperglikemia, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza oraz zmiany miejscowe (ścieńczenie skóry, rozstępy, teleangiektazje, trądzik posteroidowy). Wchłanianie klobetazolu może wywołać także objawy charakterystyczne dla systemowego stosowania glikokortykosteroidów.
Dermovate, działanie ogólnoustrojowe, hiperglikemia, hiperkortyzolizm, klobetazol propionian, nadmierna absorpcja, niedobór glikokortykosteroidów, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, rozstępy, ścieńczenie skóry, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, teleangiektazje, trądzik posteroidowy, wchłanianie przez skórę, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Infilea 0,5 mg/g
Infilea zawiera 0,5 mg klobetazolu propionianu w 1 g kremu, będącego silnie działającym miejscowym kortykosteroidem. Terapia tym preparatem wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które należy monitorować, zwłaszcza u pacjentów z wywiadem alergicznym. Najczęściej obserwowane objawy to świąd, miejscowe pieczenie i ból skóry (często). Niezbyt często występują zmiany zanikowe skóry, rozstępy i teleangiektazje, natomiast bardzo rzadko obserwuje się ścieńczenie skóry, zmarszczki, suchość, zmiany pigmentacji, nadmierne owłosienie, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, łuszczycę krostkową, rumień, wysypkę, pokrzywkę i trądzik. Objawy te mogą być wtórne do zahamowania osi podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowej.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, chorioretinopatia centralna surowicza, ciśnienie tętnicze krwi, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie immunosupresyjne, gęstość mineralna kości, glikozuria, hiperglikemia, hirsutyzm, jaskra, klobetazol propionian, kortykosteroid miejscowy, kortyzol endogenny, łuszczyca krostkowa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość miejscowa, nieostre widzenie, oś podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowa, osteoporoza, otyłość centralna, personel medyczny, pokrzywka, rozstępy, rumień, ścieńczenie skóry, teleangiektazja, trądzik, twarz księżycowata, wysypka uogólniona, zaburzenia pigmentacji, zaćma, zakażenie oportunistyczne, zanik skóry, zapalenie skóry, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pevisone
Pevisone to krem zawierający ekonazol azotan (10 mg/g) oraz triamcynolon acetonid (1,1 mg/g), przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego. Należy unikać aplikacji na oczy, powieki oraz podawania doustnego. Leczenie należy przerwać w przypadku znacznego podrażnienia lub reakcji nadwrażliwości. Kortykosteroidy miejscowe mogą ulegać wchłanianiu ogólnoustrojowemu, co może prowadzić do zahamowania czynności nadnerczy, zwłaszcza przy stosowaniu na dużych powierzchniach skóry, uszkodzonej skórze, pod opatrunkami okluzyjnymi lub podczas długotrwałej terapii. U dzieci poniżej 16 lat stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i zespołu Cushinga, a u młodzieży powyżej 16 lat wymagana jest szczególna ostrożność i monitorowanie. Długotrwałe stosowanie w okolicy oczu może powodować zaćmę, wzrost ciśnienia śródgałkowego i ryzyko jaskry.
atrofia skóry, butylohydroksyanizol, ciśnienie śródgałkowe, działanie cholinergiczne, ekonazol, hirsutyzm, infekcja oportunistyczna, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid miejscowy, kwas benzoesowy, nadkażenie skóry, nieimmunologiczna reakcja kontaktowa, odpowiedź immunologiczna skóry, okołoustne zapalenie skóry, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercze, plamica, rozstępy, teleangiektazje, trądzik, trądzik różowaty, triamcynolon, wchłanianie ogólnoustrojowe, zahamowanie czynności nadnerczy, zaostrzenie z odbicia, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydrocortisonum Ziaja 5 mg/g
Hydrokortyzon octan w kremie Hydrocortisonum Ziaja (5 mg/g) może wywoływać liczne działania niepożądane, głównie dermatologiczne, takie jak zanikowe zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, alergia kontaktowa, dermatitis periorbicularis, a także objawy subiektywne jak pieczenie, zaczerwienienie i suchość skóry. Stosowanie w okolicy oczu wiąże się z ryzykiem zapalenia okołoocznego oraz poważniejszych powikłań okulistycznych, w tym jaskry i zaćmy. Długotrwałe stosowanie, aplikacja na duże powierzchnie skóry lub pod opatrunkiem okluzyjnym zwiększają ryzyko działań ogólnoustrojowych, takich jak zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga, hamowanie wzrostu u dzieci, hiperglikemia i cukromocz. Ponadto, miejscowa immunosupresja sprzyja nadkażeniom bakteryjnym, grzybiczym i wirusowym skóry.
alergia kontaktowa, cukromocz, dermatitis perioralis, dermatitis periorbicularis, działanie immunosupresyjne, hiperglikemia, hirsutyzm, hydrokortyzon octan, jaskra, kortykosteroid miejscowy, nadkażenie bakteryjne, nieostre widzenie, opatrunek okluzyjny, opóźnienie gojenia ran, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, plamica posteroidowa, reakcja nadwrażliwości, rozstępy, teleangiektazja, trądzik posteroidowy, wtórne zakażenie, wybroczyna, zaćma, zakażenie grzybicze skóry, zanikowe zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie okołooczne, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxycort (5 mg + 1,67 mg)/ml
Oxycort w postaci aerozolu na skórę zawiera 9,30 mg oksytetracykliny chlorowodorku oraz 3,10 mg hydrokortyzonu w 1 g zawiesiny. Działania niepożądane preparatu wynikają głównie z miejscowego działania glikokortykosteroidu – hydrokortyzonu. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zmian zanikowych skóry, nadmiernego wysuszenia, zapalenia kontaktowego, trądziku steroidowego, rozstępów, maceracji, a także wtórnych zakażeń bakteryjnych, grzybiczych i wirusowych. Objawy miejscowe takie jak pieczenie, świąd, rumień czy podrażnienie mogą pojawić się zarówno w krótkim czasie po aplikacji, jak i w trakcie długotrwałej terapii. Szczególnie narażone są osoby z wrażliwą skórą, stosujące lek na obszarach okluzyjnych, w okolicy twarzy i ust oraz pacjenci ze skłonnością do trądziku.
atopowe zapalenie skóry, działanie immunosupresyjne hydrokortyzonu, hirsutyzm, hydrokortyzon, lek przeciwgrzybiczy, maceracja skóry, miejscowy glikokortykosteroid, oksytetracyklina chlorowodorek, potówki, rozstępy, trądzik steroidowy, wtórne zakażenie skórne, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zanik skóry, zapalenie kontaktowe, zapalenie kontaktowe skóry, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie skóry wokół ust, zmiany trądzikopodobne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dermovate 0,5 mg/g
Klobetazol propionian w maści Dermovate (0,5 mg/g) jest silnym kortykosteroidem miejscowym, którego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności i uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nieleczonymi infekcjami skórnymi (bakteryjnymi, wirusowymi, grzybiczymi), gdyż może nasilać infekcję i maskować jej objawy. Przeciwwskazania obejmują także trądzik różowaty i pospolity, zapalenie okołoustne, świąd bez stanu zapalnego oraz świąd okolic odbytu i narządów płciowych, gdzie zwiększona absorpcja leku i często infekcyjne podłoże przeciwwskazują jego stosowanie. Preparat nie jest wskazany u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, w tym zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.
Stosowanie Dermovate na twarz jest generalnie odradzane z powodu ryzyka miejscowych działań niepożądanych, takich jak zanik skóry, teleangiektazje, hipopigmentacja, trądzik posteroidowy i zapalenie okołoustne. Długotrwałe lub rozległe stosowanie może prowadzić do poważnych powikłań miejscowych i ogólnoustrojowych. Opatrunki okluzyjne zwiększają wchłanianie klobetazolu, co potęguje ryzyko działań niepożądanych i powinny być stosowane wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarskim. U kobiet w ciąży i karmiących piersią stosowanie leku na duże powierzchnie skóry jest odradzane ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia. Aplikacja w okolicy oczu powinna być unikana z uwagi na ryzyko jaskry i zaćmy posteroidowej. Lekarz powinien dokładnie ocenić stan kliniczny pacjenta i rozważyć ryzyko oraz korzyści przed przepisaniem Dermovate.
hipopigmentacja, infekcja skórna, jaskra, klobetazol propionian, kortykosteroid miejscowy, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, rozstępy, świąd bez stanu zapalnego, świąd okolicy odbytu, teleangiektazje, trądzik pospolity, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, zaćma posteroidowa, zanik skóry, zapalenie okołoustne - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół cushinga – Objawy
Zespół Cushinga to rzadkie zaburzenie endokrynologiczne charakteryzujące się przewlekłą ekspozycją na nadmiar kortyzolu, prowadzącą do typowych objawów takich jak otyłość centralna, twarz księżycowata, bawoli kark oraz rozstępy o szerokości >1 cm. Klinicznie obserwuje się osłabienie mięśni proksymalnych, osteoporozę z ryzykiem złamań, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę lub nietolerancję glukozy (występującą u 70-75% pacjentów), zaburzenia lipidowe oraz hipokaliemię. U kobiet często występuje amenorrhea (43-80%), a u mężczyzn hipogonadyzm (50-75%) i zaburzenia erekcji. Zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, lęk (66-79%) i zaburzenia snu, są powszechne. Diagnostyka jest utrudniona przez powolny rozwój objawów i możliwość cyklicznego przebiegu choroby.
amenorrhea, bezsenność, choroba Cushinga, cykliczny zespół Cushinga, farmakoterapia, glikokortykosteroidy, hipogonadyzm, hipokaliemia, hirsutyzm, infekcje oportunistyczne, kortyzol, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja glukozy, obniżone libido, opóźnione dojrzewanie płciowe, osłabienie mięśni proksymalnych, osteoporoza, otyłość centralna, rozstępy, siniaczenie, twarz księżycowata, wahania nastroju, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia lipidowe, zaburzenie endokrynologiczne, zahamowanie wzrostu, zakrzepica, zanik mięśniowy, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Ekonazol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ekonazol, pochodna imidazolu stosowana miejscowo w preparatach takich jak Pevaryl, Pevazol i Pevisone, wymaga ścisłego przestrzegania zasad aplikacji, w tym unikania kontaktu z oczami i błonami śluzowymi oraz zakazu stosowania doustnego. Reakcje nadwrażliwości na ekonazol są rzadkie, jednak u pacjentów uczulonych na inne imidazole możliwe są reakcje krzyżowe. Preparaty zawierają substancje pomocnicze, takie jak kwas benzoesowy (2 mg/g kremu) i butylohydroksyanizol (0,052 mg/g w Pevarylu, 0,2 mg/g w Pevisone), które mogą wywoływać miejscowe podrażnienia lub reakcje kontaktowe. W przypadku Pevisone, oprócz ekonazolu azotanu (10 mg/g), obecny jest triamcynolon acetonid (1,1 mg/g), co wymaga dodatkowej ostrożności ze względu na ryzyko ogólnoustrojowego wchłaniania kortykosteroidu i potencjalnego zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zwłaszcza przy stosowaniu na dużych powierzchniach, uszkodzonej skórze, pod opatrunkami okluzyjnymi lub przez długi czas.
atrofia skóry, azotan ekonazolu, butylohydroksyanizol, ciśnienie śródgałkowe, ekonazol, hirsutyzm, infekcja oportunistyczna, kontaktowe zapalenie skóry, kwas benzoesowy, nadkażenie skóry, nadwrażliwość, okołoustne zapalenie skóry, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, plamica, pochodne imidazolu, podrażnienie błon śluzowych, reakcja krzyżowa, rozstępy, trądzik różowaty, triamcynolon acetonid, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zaostrzenie z odbicia, zapalenie skóry, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dexamethasone Krka 40 mg
Deksametazon, jako silny glikokortykosteroid, wykazuje działania niepożądane ściśle zależne od dawki, czasu trwania terapii oraz indywidualnych cech pacjenta. Krótkotrwałe stosowanie (dni/tygodnie) najczęściej wiąże się z przyrostem masy ciała, zaburzeniami psychicznymi (np. euforia, depresja, psychozy), nietolerancją glukozy oraz przejściową niedoczynnością kory nadnerczy. Długotrwała terapia (miesiące/lata) może prowadzić do poważniejszych powikłań, takich jak otyłość brzuszna, atrofia mięśniowa, osteoporoza, zahamowanie wzrostu u dzieci oraz trwała niewydolność nadnerczy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko maskowania objawów infekcji, zwiększonego ryzyka perforacji przewodu pokarmowego, zaostrzenia niewydolności serca i nadciśnienia tętniczego, a także na potencjalne powikłania okulistyczne (jaskra, zaćma) i neurologiczne (wzrost ciśnienia śródczaszkowego). U pacjentów pediatrycznych istotne jest monitorowanie wzrostu ze względu na ryzyko nieodwracalnego przedwczesnego zamknięcia nasad kości, natomiast u osób geriatrycznych zwiększa się ryzyko osteoporozy, hipokaliemii, cukrzycy i infekcji.
alkaloza hipokaliemiczna, aseptyczna martwica kości, atrofia skóry, centralna retinopatia surowicza, choroba zakrzepowo-zatorowa, czkawka, drożdżyca przełyku, euforia, glikokortykosteroid, guz rzekomy mózgu, hipercholesterolemia, hipertrójglicerydemia, hipokaliemia, hirsutyzm, jaskra, maskowanie objawów infekcji, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność kory nadnerczy, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, osteoporoza, ostra niedoczynność nadnerczy, ostre zapalenie trzustki, otyłość brzuszna, owrzodzenie rogówki, pęknięcie serca, perforacja żołądkowo-jelitowa, podrażnienie otrzewnej, reakcja psychotyczna, rozstępy, skłonność samobójcza, teleangiektazja, trądzik steroidowy, twarz księżycowata, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wybroczyny, zaburzenie psychiczne, zaćma podtorebkowa tylna, zahamowanie wzrostu, zapalenie naczyń, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Laticort 0,1%
Produkt leczniczy Laticort 0,1% zawierający hydrokortyzonu 17-maślan wymaga ostrożnego stosowania ze względu na ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych typowych dla kortykosteroidów, takich jak zahamowanie czynności kory nadnerczy, obniżenie stężenia kortyzolu we krwi oraz rozwój zespołu Cushinga. Zaleca się nie stosować maści dłużej niż 2 tygodnie bez przerwy, unikać aplikacji na duże powierzchnie skóry, rany, uszkodzoną skórę, powieki oraz delikatne okolice twarzy, pach i pachwin. W trakcie terapii wskazana jest kontrola hormonalna poprzez oznaczanie kortyzolu w surowicy i moczu po stymulacji ACTH, co pozwala na wczesne wykrycie zaburzeń osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Stosowanie pod opatrunkiem okluzyjnym jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko wchłaniania systemowego i powikłań miejscowych, takich jak zanik naskórka czy nadkażenia bakteryjne i grzybicze.
ACTH, błona śluzowa, centralna chorioretinopatia surowicza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, CSCR, dermatitis perioralis, hydrokortyzon 17-maślan, jaskra, kora nadnerczy, kortykosteroid, kortyzol, leczenie przeciwbakteryjne, leczenie przeciwgrzybicze, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, nadkażenie bakteryjne, nadkażenie grzybicze, nieostre widzenie, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, rozstępy, teleangiektazja, zaćma, zanik naskórka, zanik skóry, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Posterisan H (166,7 mg + 2,5 mg)/g
Posterisan H w postaci maści zawiera 166,7 mg/g standaryzowanej zawiesiny kultury Escherichia coli oraz 2,5 mg/g hydrokortyzonu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są miejscowe reakcje nadwrażliwości, występujące u 1-10% pacjentów, manifestujące się świądem i pieczeniem w miejscu aplikacji. Niezbyt często (0,1-1%) może pojawić się alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, najczęściej związane z nadwrażliwością na fenol, konserwant preparatu. Długotrwałe stosowanie dużych dawek hydrokortyzonu może prowadzić do powikłań dermatologicznych takich jak atrofia skóry, teleangiektazje, rozstępy oraz trądzik steroidowy, co wymaga szczególnej uwagi podczas monitorowania terapii.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, atrofia skóry, działanie niepożądane, Escherichia coli, hydrokortyzon, kortykosteroid, obrzęk, pieczenie, reakcja immunologiczna, reakcja nadwrażliwości miejscowa, rozstępy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ścieńczenie skóry, świąd, teleangiektazja, trądzik steroidowy, włókno kolagenowe, wysypka, zaczerwienienie, zmiana grudkowo-krostkowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydrocortisonum Aflofarm 5 mg/g
Przedawkowanie miejscowe Hydrocortisonum Aflofarm (5 mg/g krem) wiąże się głównie z długotrwałym lub nieprawidłowym stosowaniem na rozległe powierzchnie skóry, co prowadzi do systemowego wchłaniania hydrokortyzonu octanu i poważnych powikłań ogólnoustrojowych. Kluczowe objawy przedawkowania to hiperglikemia, cukromocz oraz zespół Cushinga, a także zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, co może skutkować niewydolnością nadnerczy. U dzieci dodatkowo obserwuje się hamowanie wzrostu i rozwoju. Szczególnie narażone są osoby stosujące lek na duże powierzchnie skóry, pod opatrunkiem okluzyjnym, na uszkodzoną skórę oraz dzieci, ze względu na większy stosunek powierzchni ciała do masy.
aplikacja na skórę, cukromocz, działanie przeciwinsulinowe, glikokortykosteroidy egzogenne, glukoneogeneza, gospodarka węglowodanowa, hamowanie wzrostu, hiperglikemia, hirsutyzm, hydrokortyzon octan, konsultacja endokrynologiczna, leczenie objawowe, niewydolność nadnerczy, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, otyłość centralna, penetracja substancji czynnej, próg nerkowy, przerwanie stosowania leku, rozstępy, twarz księżycowata, ujemne sprzężenie zwrotne, wchłanianie systemowe, zaburzenia elektrolitowe, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polcortolon TC (23,12 mg + 0,58 mg)/g
Przedawkowanie leku Polcortolon TC aerozol na skórę, zawierającego tetracyklinę chlorowodorek (23,12 mg/g) oraz triamcynolon acetonid (0,58 mg/g), może prowadzić do poważnych ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Czynniki sprzyjające przedawkowaniu to aplikacja na rozległe powierzchnie skóry, stosowanie dużych dawek, aplikacja pod opatrunek okluzyjny oraz stosowanie na uszkodzoną skórę, co zwiększa wchłanianie substancji czynnych. Ogólnoustrojowe działanie kortykosteroidu objawia się zespołem Cushinga, zahamowaniem osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, nadciśnieniem, hiperglikemią i glukozurią, natomiast działanie antybiotyku może powodować zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, fotowrażliwość oraz reakcje alergiczne. Przewlekłe zatrucie kortykosteroidem manifestuje się zanikiem skóry, rozstępami, teleangiektazjami, trądzikiem posteroidowym, hipopigmentacją i nadmiernym owłosieniem.
dysfagia, działanie ogólnoustrojowe kortykosteroidu, fotowrażliwość, glukozuria, hiperglikemia, hipopigmentacja, monitoring kliniczny, nadciśnienie, nadmierne owłosienie, niewydolność nadnerczy, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, Polcortolon TC, reakcja alergiczna, rozległe powierzchnie skóry, rozstępy, teleangiektazja, tetracykliny chlorowodorek, trądzik posteroidowy, triamcynolonu acetonid, uszkodzona skóra, zaburzenia przewodu pokarmowego, zanik skóry, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dermocort 1,372 mg/g
Stosowanie hydrokortyzonu w preparacie Dermocort wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, głównie miejscowych, obejmujących zaburzenia skóry i tkanki podskórnej. Do najczęstszych należą pieczenie, zaczerwienienie oraz nadmierna suchość skóry, natomiast poważniejsze reakcje to m.in. zanikowe zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, alergia kontaktowa, trądzik posteroidowy oraz zapalenie okołooczne (dermatitis periorbicularis). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaburzeń naczyniowych, takich jak powierzchowne rozszerzenie naczyń krwionośnych i wybroczyny. Istotnym zagrożeniem jest zwiększone ryzyko nadkażeń bakteryjnych, grzybiczych i wirusowych, a także wtórnych zakażeń, co wynika z immunosupresyjnego działania glikokortykosteroidu. W zakresie okulistycznym obserwuje się nieostre widzenie (częstość ≥1/1 000 do <1/100) oraz potencjalne poważne powikłania, takie jak jaskra i zaćma.
alergia kontaktowa, cukromocz, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hiperkortyzolizm, hirsutyzm, hydrokortyzon, jaskra, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, opatrunek okluzyjny, opóźnione gojenie ran, plamica posteroidowa, rozstępy, supresja kortyzolu, trądzik posteroidowy, wtórne zakażenie, wybroczyny, zaćma, zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zanikowe zapalenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie okołooczne, zapalenie okołoustne, zespół Cushinga