oś podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy

Oś podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy (HPA, hypothalamic–pituitary–adrenal axis) to złożony układ powiązań neuroendokrynnych, odgrywający kluczową rolę w reakcji organizmu na stres oraz w regulacji wielu procesów fizjologicznych. System ten składa się z trzech głównych struktur: podwzgórza w mózgu, przysadki mózgowej oraz kory nadnerczy.

Działanie osi rozpoczyna się od wydzielania przez podwzgórze kortykoliberyny (CRH), która stymuluje przysadkę mózgową do produkcji hormonu adrenokortykotropowego (ACTH). ACTH transportowany jest drogą krwionośną do kory nadnerczy, gdzie pobudza syntezę i uwalnianie glikokortykosteroidów, głównie kortyzolu. Kortyzol wywiera szeroki wpływ na metabolizm, układ immunologiczny oraz procesy zapalne, jednocześnie hamując dalsze wydzielanie CRH i ACTH w mechanizmie ujemnego sprzężenia zwrotnego.

Zaburzenia funkcjonowania osi podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych, w tym zespołu Cushinga (nadmierna aktywność), choroby Addisona (niedoczynność kory nadnerczy) czy zaburzeń związanych z przewlekłym stresem. Prawidłowa regulacja tej osi ma fundamentalne znaczenie dla utrzymania homeostazy organizmu i adaptacji do zmieniających się warunków środowiskowych.

W praktyce klinicznej ocena funkcjonowania osi HPA stanowi ważny element diagnostyki endokrynologicznej, obejmujący pomiary poziomów kortyzolu, testy supresji deksametazonem oraz testy stymulacji ACTH. Zaburzenia tej osi mogą manifestować się szeregiem objawów, od zmian metabolicznych i immunologicznych po zaburzenia nastroju i zachowania.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl