embolia cutis medicamentosa

Embolia cutis medicamentosa, znana również jako zespół Nicolau, to rzadkie powikłanie polekowe charakteryzujące się ostrą martwicą skóry i tkanek podskórnych po wstrzyknięciu domięśniowym lub podskórnym różnych leków. Powikłanie to zostało po raz pierwszy opisane przez Nicolau w 1925 roku po podaniu preparatów bizmutu w leczeniu kiły.

Patofizjologia zespołu obejmuje bezpośrednie uszkodzenie naczyń krwionośnych, zakrzepicę tętniczą lub tętniczo-żylną oraz skurcz naczyń. Po wstrzyknięciu leku pacjent odczuwa natychmiastowy, silny ból, po którym następuje rozwój siności, a następnie martwicy skóry w miejscu iniekcji. Zmiany martwicze mogą prowadzić do trwałych blizn, a w ciężkich przypadkach wymagać interwencji chirurgicznej.

Do leków najczęściej wywołujących zespół Nicolau należą niesteroidowe leki przeciwzapalne, antybiotyki (zwłaszcza penicyliny), kortykosteroidy, szczepionki oraz leki przeciwhistaminowe. Czynnikami ryzyka są nieprawidłowa technika iniekcji, wstrzyknięcie do małych naczyń oraz stosowanie leków o wysokiej osmolarności lub drażniących właściwościach.

Leczenie embolia cutis medicamentosa obejmuje natychmiastowe przerwanie podawania leku, zastosowanie leków przeciwbólowych, miejscowe i ogólnoustrojowe kortykosteroidy oraz leki przeciwzakrzepowe. W przypadku rozległej martwicy może być konieczne chirurgiczne oczyszczenie rany i przeszczep skóry. Profilaktyka polega na prawidłowej technice iniekcji oraz aspiracji przed wstrzyknięciem leku.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl