inhibitor wydzielania kwasu żołądkowego
Inhibitory wydzielania kwasu żołądkowego to grupa leków stosowanych w terapii schorzeń przewodu pokarmowego związanych z nadmierną sekrecją kwasu solnego. Do tej kategorii zaliczamy przede wszystkim inhibitory pompy protonowej (IPP) oraz antagonistów receptora histaminowego H2.
Inhibitory pompy protonowej działają poprzez blokowanie enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zahamowania ostatniego etapu wydzielania kwasu solnego. Przedstawicielami tej grupy są omeprazol, pantoprazol, esomeprazol, lansoprazol i rabeprazol. IPP wykazują silniejsze i dłużej utrzymujące się działanie hamujące wydzielanie kwasu niż antagoniści receptora H2.
Antagoniści receptora histaminowego H2 (ranitydyna, famotydyna, cymetydyna) blokują receptory H2 w błonie komórkowej komórek okładzinowych, zmniejszając stymulowane przez histaminę wydzielanie kwasu żołądkowego. Charakteryzują się krótszym czasem działania niż IPP, ale szybszym początkiem efektu terapeutycznego.
Główne wskazania do stosowania inhibitorów wydzielania kwasu żołądkowego obejmują chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, chorobę refluksową przełyku, zespół Zollingera-Ellisona oraz eradykację Helicobacter pylori (w terapii skojarzonej z antybiotykami). Stosowane są również profilaktycznie u pacjentów przyjmujących NLPZ w celu zmniejszenia ryzyka uszkodzenia błony śluzowej żołądka.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Witamina B2 – Interakcje
Witamina B2 (ryboflawina) wykazuje niewielki potencjał do bezpośrednich interakcji farmakologicznych, jednak preparaty złożone zawierające witaminę B2 wraz z minerałami (wapń, magnez, żelazo, miedź, cynk) mogą wchodzić w istotne interakcje z lekami takimi jak antacida, inhibitory pompy protonowej, tetracykliny, fluorochinolony, bisfosfoniany, lewotyroksyna, glikozydy naparstnicy oraz diuretyki tiazydowe. Mechanizmy tych interakcji obejmują głównie tworzenie nierozpuszczalnych kompleksów chelatowych, co prowadzi do zmniejszenia biodostępności zarówno leków, jak i składników mineralnych. Zaleca się zachowanie odstępu czasowego 2-3 godzin pomiędzy podaniem preparatów z witaminą B2 i składnikami mineralnymi a lekami wymienionymi powyżej, aby uniknąć zmniejszenia skuteczności terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję witaminy B6 (≥5 mg) z lewodopą, która może obniżać jej skuteczność w leczeniu choroby Parkinsona, zwłaszcza przy braku inhibitora dekarboksylazy.
alkohol etylowy, antacida, biodostępność, bisfosfonian, choroba Parkinsona, diuretyk tiazydowy, fluorochinolon, glikozyd naparstnicy, H2-bloker, hiperkalcemia, inhibitor dekarboksylazy, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wydzielania kwasu żołądkowego, kompleks chelatowy, kwas fitynowy, kwas szczawiowy, lek psychotropowy, lewodopa, lewotyroksyna, niedobór witaminy, osteoporoza, penicylamina, pirydoksyna, preparat witaminowy, ryboflawina, tetracyklina, trientyna, tyroksyna, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Tractiva 10 mg
Arypiprazol, substancja czynna preparatu Tractiva, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem przez enzymy CYP2D6 i CYP3A4. Silne inhibitory CYP2D6 (chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna) zwiększają AUC arypiprazolu o 107%, co wymaga zmniejszenia dawki o około połowę. Podobnie silne inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, inhibitory proteazy HIV) podnoszą AUC o 63% i Cmax o 37%, również wskazując na konieczność redukcji dawki o połowę. Induktory CYP3A4 (karbamazepina, ryfampicyna, fenytoina i inne) obniżają stężenie arypiprazolu (Cmax o 68%, AUC o 73%), co wymaga podwojenia dawki. Słabe inhibitory CYP3A4 i CYP2D6 powodują niewielkie zmiany stężenia, zwykle bez konieczności modyfikacji dawkowania. Arypiprazol nie wpływa istotnie na metabolizm innych leków metabolizowanych przez CYP450 w dawkach terapeutycznych (10-30 mg/dobę).
antagonista receptora H2, arypiprazol, arytmia, dehydroarypiprazol, dziurawiec zwyczajny, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, inhibitor wydzielania kwasu żołądkowego, interakcja lekowa, lek przeciwnadciśnieniowy, lek serotoninergiczny, lek wydłużający odstęp QT, niedociśnienie ortostatyczne, ośrodkowy układ nerwowy, sedacja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, zaburzenie elektrolitowe, zespół serotoninowy