metabolizm budezonidu
Metabolizm budezonidu jest kluczowym procesem farmakodynamicznym, który determinuje skuteczność i bezpieczeństwo tego glikokortykosteroidu. Po podaniu wziewnym lub doustnym, budezonid przechodzi intensywny metabolizm pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie ulega biotransformacji przez enzymy cytochromu P450, głównie CYP3A4.
Proces metabolizmu budezonidu prowadzi do powstania dwóch głównych metabolitów: 16α-hydroksyprednizolonu i 6β-hydroksybudezonidu, które charakteryzują się znacznie mniejszą aktywnością glikokortykosteroidową (wynoszącą zaledwie 1-10% aktywności związku macierzystego). Ta właściwość zmniejsza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych typowych dla kortykosteroidów.
Istotną cechą metabolizmu budezonidu jest jego podatność na interakcje z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, itrakonazol czy sok grejpfrutowy, które mogą znacząco zwiększać biodostępność budezonidu i nasilać jego działanie ogólnoustrojowe. Średni okres półtrwania budezonidu wynosi około 2-3 godziny, a jego metabolity są wydalane głównie przez nerki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bufomix Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Bufomix Easyhaler to złożony preparat wziewny zawierający budezonid (160 µg/dawkę) oraz formoterol fumaran dwuwodny (4,5 µg/dawkę). Farmakokinetyka obu substancji jest porównywalna z produktem Symbicort Turbuhaler, co potwierdza ich biorównoważność pod względem ekspozycji ogólnoustrojowej i płucnej. Budezonid osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 30 minutach, z biodostępnością około 49% i odkładaniem w płucach na poziomie 32-44%. Formoterol charakteryzuje się szybszym wchłanianiem, osiągając maksymalne stężenie już po 10 minutach, z biodostępnością około 61% i odkładaniem w płucach 28-49%. Wiązanie z białkami osocza wynosi odpowiednio 90% dla budezonidu i 50% dla formoterolu, a objętość dystrybucji to około 3 l/kg dla budezonidu i 4 l/kg dla formoterolu. Klirens ogólnoustrojowy jest wysoki: 1,2 l/min dla budezonidu i 1,4 l/min dla formoterolu, przy czym okres półtrwania wynosi 4 godziny dla budezonidu (po podaniu dożylnym) i 17 godzin dla formoterolu.
16-alfa-hydroksy-prednizolon, 6-beta-hydroksy-budezonid, AUC, biodostępność ustrojowa, biorównoważność, budezonid, choroba wątroby, dawka dostarczona, dawka terapeutyczna, dostępność biologiczna, ekspozycja drogą płucną, ekspozycja na substancje czynne, ekspozycja ogólnoustrojowa, eliminacja nerkowa, enzym CYP3A4, formoterolu fumaran, inhalator proszkowy, interakcja farmakokinetyczna, interakcja metaboliczna, klirens ogólnoustrojowy, koniugat, liniowość farmakokinetyki, metabolit O-demetylowany, metabolizm budezonidu, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pierwsze przejście przez wątrobę, pole pod krzywą stężenia, proszek do inhalacji, stężenie w osoczu, supresja kortyzolu, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Interakcje leku – Pulmicort Turbuhaler 200 mcg/dawkę inh.
Budezonid, składnik Pulmicort Turbuhaler, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, co stanowi podstawę potencjalnych interakcji lekowych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol czy itrakonazol, które mogą zwiększyć stężenie budezonidu w osoczu nawet czterokrotnie (przy dawce 1000 µg budezonidu i 200 mg itrakonazolu). W takich przypadkach zaleca się wydłużenie odstępu między dawkami, rozważenie redukcji dawki budezonidu oraz ścisłe monitorowanie objawów nadmiaru glikokortykosteroidów. U pacjentek stosujących estrogeny lub wysokodawkowe steroidowe środki antykoncepcyjne obserwuje się wzrost stężenia budezonidu i nasilone działanie glikokortykosteroidów, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. W przeciwieństwie do tego, doustne środki antykoncepcyjne o niskiej zawartości substancji czynnych nie wykazują istotnych interakcji.
azolowy lek przeciwgrzybiczny, biodostępność ogólnoustrojowa, budezonid, budezonid wziewny, działanie glikokortykosteroidów, ekspozycja ogólnoustrojowa, estrogen, glikokortykosteroid wziewny, inhibicja CYP3A4, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, metabolizm budezonidu, nadmiar glikokortykosteroidów, niewydolność przysadki mózgowej, Pulmicort Turbuhaler, rytonawir, sok grejpfrutowy, steroidowy środek antykoncepcyjny, stężenie w osoczu, szlak metaboliczny, test stymulacji ACTH, zaburzenie funkcji wątroby, zahamowanie czynności kory nadnerczy - Leksykon leków
Interakcje leku – Budezonid LEK-AM 400 mcg/dawkę inh.
Budezonid, składnik preparatu Budezonid LEK-AM, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co czyni go podatnym na interakcje farmakokinetyczne z lekami modulującymi aktywność tego enzymu. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, nelfinawir, kobicystat i atazanawir, hamują metabolizm budezonidu, prowadząc do zwiększenia jego ogólnoustrojowego narażenia i podwyższonego ryzyka układowych działań niepożądanych kortykosteroidów. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z kobicystatem, silnym inhibitorem CYP3A4, a w przypadku konieczności takiego połączenia zaleca się ścisłe monitorowanie pacjenta i dostosowanie dawki. Z kolei induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, nasilają metabolizm budezonidu, co może obniżać jego skuteczność terapeutyczną i wymagać korekty dawkowania. Ponadto, stosowanie budezonidu może wpływać na wyniki testu stymulacji ACTH, powodując fałszywie ujemne wyniki z powodu zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, co należy uwzględnić w diagnostyce endokrynologicznej.
amiodaron, atazanawir, budezonid, charakterystyka produktu leczniczego, CYP3A4, czynność kory nadnerczy, diagnostyka endokrynologiczna, działania niepożądane kortykosteroidów, farmakokinetyka budezonidu, funkcja nadnerczy, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, leczenie skojarzone, metabolizm budezonidu, metabolizm wątrobowy, nelfinawir, niewydolność przysadki mózgowej, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ośrodkowy układ nerwowy, ryfampicyna, rytonawir, test stymulacji ACTH - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Miflonide Breezhaler 200 mcg
Miflonide Breezhaler zawiera budezonid w dawkach 200 lub 400 µg na inhalację, podawany w formie proszku do inhalacji w kapsułkach twardych. Po podaniu wziewnym budezonid wykazuje szybkie i niemal całkowite wchłanianie w płucach, osiągając maksymalne stężenie w osoczu bezpośrednio po inhalacji. Bezwzględna biodostępność wynosi 73%, natomiast biodostępność części połkniętej dawki to 10-13% z powodu efektu pierwszego przejścia w wątrobie. Substancja wiąże się z białkami osocza w 85-90%, a jej objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi 183-301 l, co wskazuje na szeroką dystrybucję do tkanek, w tym narządów limfatycznych, nadnerczy i oskrzeli. Budezonid nie jest metabolizowany w płucach, a jego metabolizm w wątrobie odbywa się głównie przez enzym CYP3A4 do nieaktywnych metabolitów: 6-beta-hydroksybudezonidu i 16-alfa-hydroksyprednizolonu. Klirens osoczowy wynosi 84 l/h, a okres półtrwania eliminacyjnego mieści się w zakresie 2,8-5 godzin.
16-alfa-hydroksyprednizolon, 6-beta-hydroksybudezonid, bariera łożyskowa, bariera pęcherzykowo-włośniczkowa, biodostępność bezwzględna, budezonid, efekt pierwszego przejścia, enzym CYP3A4, farmakokinetyka budezonidu, klirens osoczowy, klirens znormalizowany, metabolizm budezonidu, metabolizm wątrobowy, Miflonide Breezhaler, mleko matki, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, proszek do inhalacji, wchłanianie budezonidu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Benodil 0,5 mg/ml
Lek Benodil w postaci zawiesiny do nebulizacji dostępny jest w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml, co odpowiada zawartości 0,25 mg, 0,5 mg oraz 1 mg budezonidu w 2 ml ampułce. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na budezonid lub na substancje pomocnicze, w tym na 6,99 mg sodu zawartego w każdej ampułce. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów niezdolnych do prawidłowego przeprowadzenia nebulizacji (np. z zaburzeniami świadomości, anatomicznymi nieprawidłowościami dróg oddechowych) oraz w ostrych stanach wymagających szybkiego rozszerzenia oskrzeli, jak ciężki skurcz oskrzeli czy ostry napad astmy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z czynną lub utajoną gruźlicą płuc, nieleczonymi zakażeniami układu oddechowego oraz ciężką niewydolnością wątroby ze względu na wpływ na metabolizm kortykosteroidu.
budezonid, gruźlica płuc, inhalacja, inhalator ciśnieniowy, inhalator proszkowy, kortykosteroid, kortykosteroid wziewny, leczenie systemowe, lek rozszerzający oskrzela, metabolizm budezonidu, nadwrażliwość na substancję czynną, nebulizacja, niewydolność wątroby, ostry napad astmy, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, zakażenie grzybicze, zawartość sodu, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Interakcje leku – Pulmicort Turbuhaler 100 mcg/dawkę inh.
Metabolizm budezonidu, substancji czynnej Pulmicort Turbuhaler, odbywa się głównie przez enzym CYP3A4, co czyni go podatnym na interakcje z inhibitorami tego enzymu, takimi jak ketokonazol i itrakonazol. Jednoczesne stosowanie tych leków może prowadzić do kilkukrotnego wzrostu stężenia budezonidu w osoczu (np. czterokrotny wzrost przy dawce 1000 µg budezonidu i 200 mg itrakonazolu), co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Z tego względu zaleca się unikanie terapii skojarzonej lub, jeśli jest konieczna, maksymalne wydłużenie odstępu między dawkami i rozważenie redukcji dawki budezonidu. U pacjentek stosujących estrogeny lub wysokodawkowe steroidowe środki antykoncepcyjne obserwuje się umiarkowane zwiększenie stężenia budezonidu i nasilenie działania glikokortykosteroidów, co wymaga monitorowania klinicznego. Natomiast doustne środki antykoncepcyjne o niskiej zawartości substancji czynnych nie wykazują istotnych interakcji.
adrenokortykotropina, azol, budezonid, działanie glikokortykosteroidu, działanie ogólnoustrojowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, enzym CYP3A4, enzym wątrobowy, estrogen, farmakokinetyka budezonidu, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczny, metabolizm budezonidu, metabolizm wątrobowy budezonidu, niewydolność przysadki mózgowej, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, Pulmicort Turbuhaler, steroidowy środek antykoncepcyjny, stężenie budezonidu w osoczu, terapia skojarzona, test stymulacji ACTH, zahamowanie czynności kory nadnerczy - Leksykon leków
Interakcje leku – Ondemet 0,5 mg/ml
Budezonid, będący substancją czynną produktu leczniczego Ondemet, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4. Inhibitory tego enzymu, takie jak ketokonazol, itrakonazol (200 mg/dobę), troleandomycyna, inhibitory proteazy HIV oraz preparaty zawierające kobicystat, mogą znacząco zwiększać stężenie budezonidu w osoczu, nawet do około 4-krotnego wzrostu po jednoczesnym podaniu itrakonazolu i wziewnego budezonidu (1000 μg). W związku z tym zaleca się unikanie terapii skojarzonej z inhibitorami CYP3A4 lub, jeśli jest to konieczne, stosowanie maksymalnej przerwy między dawkami, rozważenie zmniejszenia dawki budezonidu oraz monitorowanie pacjenta pod kątem nasilonych działań niepożądanych glikokortykosteroidów. Dodatkowo, u kobiet stosujących wysokodawkowe estrogeny lub steroidowe środki antykoncepcyjne obserwuje się zwiększone stężenia budezonidu i nasilone efekty glikokortykosteroidowe, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
antybiotyk makrolidowy, antykoncepcja hormonalna, budezonid, budezonid wziewny, CYP3A4, doustny środek antykoncepcyjny, działanie glikokortykosteroidowe, działanie niepożądane glikokortykosteroidów, ekspozycja ogólnoustrojowa, enzym CYP3A4, enzym wątrobowy, estrogen, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, kobicystat, lek antyretrowirusowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwgrzybiczy, metabolizm budezonidu, metabolizm leku, metabolizm wątrobowy, nebulizacja, niewydolność przysadki, niewydolność przysadki mózgowej, preparat estrogenowy, środek antykoncepcyjny, steroidowy środek antykoncepcyjny, stężenie osoczowe, stężenie w osoczu, test stymulacji ACTH, wiązanie z białkami osocza, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zahamowanie kory nadnerczy, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Interakcje leku – Entocort 3 mg
Budezonid, substancja czynna leku Entocort 3 mg, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol oraz inhibitory proteazy HIV, mogą wielokrotnie zwiększać ekspozycję na budezonid, co podnosi ryzyko działań niepożądanych i wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub rozważenia redukcji dawki i maksymalnego odstępu czasowego między podaniami. Induktory CYP3A4, np. karbamazepina, obniżają stężenie budezonidu, co może wymagać zwiększenia dawki. Omeprazol i cymetydyna nie wywierają istotnego wpływu na farmakokinetykę budezonidu. Spożycie soku grejpfrutowego jest przeciwwskazane ze względu na zwiększenie biodostępności leku. Ponadto, estrogeny i steroidowe środki antykoncepcyjne o wysokiej zawartości hormonów mogą nasilać działanie glikokortykosteroidów, co wymaga monitorowania pacjentek.
biodostępność budezonidu, budezonid, cholestyramina, cymetydyna, CYP3A4, działanie immunosupresyjne, Entocort, farmakokinetyka budezonidu, farmakoterapia, glikokortykosteroid, hamowanie czynności nadnerczy, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor wydzielania kwasu żołądkowego, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, metabolizm budezonidu, niedoczynność przysadki mózgowej, omeprazol, sok grejpfrutowy, test stymulacji ACTH - Leksykon leków
Interakcje leku – Ondemet 0,25 mg/ml
Produkty lecznicze zawierające budezonid, takie jak Ondemet, są metabolizowane głównie przez enzym CYP3A4, co stanowi podstawę licznych interakcji farmakokinetycznych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania budezonidu z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, itrakonazol, troleandomycyna, inhibitory proteazy HIV oraz produkty zawierające kobicystat, które mogą zwiększać stężenie budezonidu w osoczu nawet czterokrotnie (np. itrakonazol 200 mg/dobę z budezonidem 1000 μg). W przypadku konieczności terapii skojarzonej zaleca się wydłużenie odstępów między dawkami oraz rozważenie zmniejszenia dawki budezonidu. Dodatkowo, u pacjentek stosujących estrogeny lub steroidowe środki antykoncepcyjne w wyższych dawkach obserwuje się umiarkowane zwiększenie stężenia budezonidu i nasilenie działania glikokortykosteroidów, co wymaga monitorowania klinicznego.
antybiotyk makrolidowy, budezonid wziewny, charakterystyka produktu leczniczego, doustny środek antykoncepcyjny, działanie glikokortykosteroidów, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, enzym CYP3A4, enzym wątrobowy, estrogen, farmakoterapia, glikokortykosteroid, hormon steroidowy, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja budezonidu, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, kobicystat, kora nadnerczy, kortykosteroid systemowy, lek antyretrowirusowy, lek przeciwgrzybiczny, metabolizm budezonidu, niewydolność przysadki mózgowej, środek antykoncepcyjny doustny, środek antykoncepcyjny steroidowy, steroidowy środek antykoncepcyjny, stężenie budezonidu, stężenie budezonidu w osoczu, terapia skojarzona, test stymulacji ACTH, troleandomycyna, układ pokarmowy - Leksykon substancji czynnych
Budezonid – Właściwości farmakokinetyczne
Budezonid, glikokortykosteroid stosowany w leczeniu chorób zapalnych dróg oddechowych i jelit, wykazuje zróżnicowaną farmakokinetykę zależną od drogi podania. Po podaniu wziewnym biodostępność ogólnoustrojowa wynosi około 49%, z depozycją w płucach na poziomie 32-44% dawki, a maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiąga 4,0 nmol/l po dawce 800 µg w ciągu około 30 minut. Podanie w nebulizacji u dorosłych skutkuje biodostępnością około 15% dawki nominalnej i Cmax około 4 nmol/l po dawce 2 mg. Po podaniu donosowym biodostępność wynosi 33%, a Cmax po dawce 256 µg to 0,64 nmol/l osiągane w 0,7 godziny. Doustne podanie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (np. Entocort) charakteryzuje się biodostępnością 9-20%, z Cmax 5-10 nmol/l po dawce 9 mg, osiąganym po 3-5 godzinach. Budezonid wiąże się z białkami osocza w 85-90%, ma objętość dystrybucji około 3 l/kg oraz klirens około 1,2 l/min u dorosłych (0,5 l/min u dzieci). Okres półtrwania wynosi 2-4 godziny, zależnie od drogi podania i postaci farmaceutycznej.
6β-hydroksybudezonid, aerozol do nosa, astma oskrzelowa, bariera łożyskowa, białko osocza, biodostępność ogólnoustrojowa, choroba Crohna, choroba zapalna jelit, cytochrom P450, depozycja płucna, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka budezonidu, glikokortykosteroid, inhalator proszkowy, inhibitor CYP3A4, izoenzym CYP3A4, kinetyka budezonidu, klirens układowy, metabolizm budezonidu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor glikokortykosteroidowy, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nebulin 0,5 mg/ 2 ml
Produkt leczniczy Nebulin, zawierający budezonid, dostępny jest w formie zawiesiny do nebulizacji w stężeniach 0,5 mg/2 ml oraz 1 mg/2 ml. Dawkowanie ustala się indywidualnie, zależnie od wieku pacjenta, stanu klinicznego oraz odpowiedzi na leczenie. U dzieci od 6. miesiąca życia dawka dobowa wynosi od 0,25 mg do 0,5 mg, z możliwością zwiększenia do 1 mg u dzieci leczonych doustnymi glikokortykosteroidami. U dorosłych dawka dobowa mieści się w zakresie 1-2 mg, z dawkami podtrzymującymi odpowiednio 0,5-4 mg. W przypadku zaostrzeń dawkę można zwiększyć, stosując podawanie raz lub dwa razy na dobę, zależnie od całkowitej dawki. W leczeniu zespołu krupu u niemowląt i dzieci stosuje się dawkę 2 mg budezonidu, podawaną w jednej lub dwóch dawkach co 12 godzin, maksymalnie do 36 godzin. Pełne działanie terapeutyczne osiąga się po kilku tygodniach, a lek nie jest przeznaczony do szybkiego łagodzenia ostrych napadów astmy, gdzie wskazane są leki rozszerzające oskrzela.
astma oskrzelowa, budezonid, chlorek sodu do wstrzykiwań, glikokortykosteroid, kontrola objawów choroby, lek rozszerzający oskrzela, marskość wątroby, maska twarzowa, metabolizm budezonidu, nebulizator ultradźwiękowy, nebulizator z maską, niewydolność nerek, objętość oddechowa, podrażnienie skóry, zakażenie grzybicze, zaostrzenie POChP, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu - Leksykon leków
Interakcje leku – Benodil 0,5 mg/ml
Budezonid, będący substratem enzymu CYP3A4, wykazuje liczne interakcje lekowe, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol i itrakonazol, mogą zwiększać stężenie budezonidu w osoczu nawet czterokrotnie (np. po podaniu 1000 µg budezonidu i 200 mg itrakonazolu), co znacząco podnosi ryzyko działań niepożądanych kortykosteroidów. W takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania, a jeśli jest to nieuniknione, należy wydłużyć odstęp między dawkami, rozważyć redukcję dawki budezonidu oraz monitorować pacjenta pod kątem objawów przedawkowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna, flukonazol) powodują umiarkowany wzrost stężenia budezonidu, co wymaga ostrożności i monitorowania. Ponadto, stosowanie estrogenów i steroidowych środków antykoncepcyjnych może zwiększać stężenie kortykosteroidów, zwłaszcza przy wyższych dawkach, co wymaga uwagi klinicznej.
adrenokortykotropina, budezonid, cytochrom P450 3A4, działania niepożądane kortykosteroidów, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytromycyna, estrogen, farmakolog kliniczny, flukonazol, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, metabolizm budezonidu, metabolizm wątrobowy, niewydolność przysadki mózgowej, podrażnienie błony śluzowej żołądka, przedawkowanie kortykosteroidów, steroidowy środek antykoncepcyjny, stężenie budezonidu w osoczu, test stymulacji ACTH, zahamowanie czynności kory nadnerczy, złożony preparat antykoncepcyjny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pulmicort Turbuhaler
Budezonid w formie proszku do inhalacji (Pulmicort Turbuhaler) nie jest wskazany do szybkiego łagodzenia zaostrzeń astmy, gdzie preferowane są wziewne leki rozszerzające oskrzela o krótkim czasie działania. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ryzykiem niewydolności kory nadnerczy, zwłaszcza tych poddawanych doraźnemu leczeniu dużymi dawkami glikokortykosteroidów lub długotrwałej terapii maksymalnymi dawkami wziewnymi. W takich przypadkach konieczne jest monitorowanie funkcji nadnerczy oraz rozważenie zwiększenia dawki glikokortykosteroidów doustnych w sytuacjach stresu, np. przed zabiegami chirurgicznymi. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby metabolizm budezonidu może być upośledzony, co zwiększa ryzyko działań ogólnoustrojowych.
biodostępność budezonidu, budezonid, działanie ogólnoustrojowe, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid doustny, gruźlica płuc, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, jaskra, leczenie przeciwgrzybicze, metabolizm budezonidu, niewydolność kory nadnerczy, objawy ogólnoustrojowe, paradoksalny skurcz oskrzeli, Pulmicort Turbuhaler, świszczący oddech, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zaostrzenie astmy, zaostrzenie POChP, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Budenofalk 2 mg/dawkę
Leczenie pianką doodbytniczą Budenofalk zawierającą 2 mg budezonidu jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u chorych z marskością wątroby. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność glikolu propylenowego (600,3 mg/rozpylenie), alkoholu cetylowego (8,4 mg/rozpylenie) oraz alkoholu cetostearylowego (15,1 mg/rozpylenie), które mogą wywoływać miejscowe reakcje nadwrażliwości lub podrażnienia. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby innymi niż marskość konieczna jest ostrożność ze względu na potencjalne upośledzenie metabolizmu budezonidu i konieczność oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii.
alkohol cetostearylowy, alkohol cetylowy, budezonid, choroba zapalna jelita grubego, działanie niepożądane, glikol propylenowy, marskość wątroby, metabolizm budezonidu, nadwrażliwość na substancję czynną, pianka doodbytnicza, podrażnienie miejscowe, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, test alergiczny, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie metabolizmu leku - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ondemet 0,25 mg/ml
Budezonid podany w postaci zawiesiny do nebulizacji wykazuje biodostępność ogólnoustrojową u dorosłych na poziomie około 15% dawki nominalnej oraz 40-70% dawki dostarczonej pacjentowi, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) około 4 nmol/l osiąganym w ciągu 10-30 minut po podaniu dawki 2 mg. Lek charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (~3 l/kg) oraz wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (85-90%). Budezonid ulega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu (efekt pierwszego przejścia), głównie przez izoenzym CYP3A4, z wytworzeniem metabolitów o minimalnej aktywności glikokortykosteroidowej (<1%). Klirens układowy u dorosłych wynosi około 1,2 l/min, a okres półtrwania po podaniu dożylnym to 2-3 godziny. Kinetyka leku jest proporcjonalna do dawki, co umożliwia przewidywalne dostosowanie terapii.
16α-hydroksyprednizolon, 6β-hydroksybudezonid, aktywność glikokortykosteroidowa, biodostępność ogólnoustrojowa, cytochrom P450, dyspnea, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja na budezonid, farmakokinetyka budezonidu, izoenzym CYP 3A4, kinetyka budezonidu, klirens budezonidu, klirens układowy, metabolizm budezonidu, nebulizacja, nebulizator pneumatyczny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, stężenie budezonidu w osoczu, układ enzymatyczny, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Interakcje leku – Ribuspir 200 mcg/dawkę odmierzoną
Budezonid, będący substratem izoenzymu CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z silnymi inhibitorami tego enzymu, takimi jak itrakonazol (200 mg/dobę), ketokonazol czy kobicystat, co prowadzi do średnio czterokrotnego wzrostu stężenia leku w osoczu i zwiększa ryzyko działań niepożądanych charakterystycznych dla glikokortykosteroidów. W terapii pacjentów przechodzących z doustnych kortykosteroidów na wziewny budezonid (preparat Ribuspir 200 µg/dawkę) konieczna jest stopniowa redukcja dawki i regularna ocena funkcji nadnerczy, aby uniknąć niewydolności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. U kobiet stosujących estrogeny lub steroidowe środki antykoncepcyjne obserwuje się umiarkowane zwiększenie stężenia budezonidu, co wymaga monitorowania działań niepożądanych, natomiast złożone środki antykoncepcyjne o niskich dawkach nie wykazują klinicznie istotnych interakcji.
budezonid, CYP3A4, czynność nadnerczy, disulfiram, działanie niepożądane glikokortykosteroidów, ekspozycja ogólnoustrojowa, estrogen, glikokortykosteroid wziewny, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, kobicystat, kortykosteroid doustny, metabolizm budezonidu, metabolizm CYP3A4, metronidazol, niewydolność przysadki, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, reakcja disulfiramowa, Ribuspir, silny inhibitor CYP3A4, steroidowy środek antykoncepcyjny, test stymulacji ACTH, złożony środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Miflonide Breezhaler 400 mcg
Budezonid, podawany wziewnie w produkcie Miflonide Breezhaler, charakteryzuje się wysoką bezwzględną biodostępnością wynoszącą 73%, z szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu bezpośrednio po inhalacji. Połknięta część dawki ulega intensywnemu efektowi pierwszego przejścia w wątrobie, co ogranicza jej biodostępność do 10-13%. Lek wykazuje liniową farmakokinetykę, a jego dystrybucja jest szeroka (objętość dystrybucji 183-301 l), z wysokim wiązaniem z białkami osocza (85-90%). Budezonid kumuluje się w tkankach takich jak śledziona, węzły chłonne, grasica, kora nadnerczy, narządy płciowe oraz oskrzela. Przenika przez barierę łożyskową i do mleka matki, co ma znaczenie kliniczne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez enzym CYP3A4, prowadząc do nieaktywnych metabolitów (6-beta-hydroksybudezonid, 16-alfa-hydroksyprednizolon), bez metabolizmu w płucach, co umożliwia miejscowe działanie terapeutyczne.
16-alfa-hydroksyprednizolon, 6-beta-hydroksybudezonid, bariera łożyskowa, biodostępność budezonidu, budezonid, CYP3A4, cytochrom P450, dystrybucja do tkanek, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja ogólnoustrojowa, eliminacja budezonidu, farmakokinetyka budezonidu, klirens osoczowy, klirens znormalizowany, metabolizm budezonidu, metabolizm wątrobowy, Miflonide Breezhaler, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, podanie wziewne, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Bufar Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
BUFAR Easyhaler, zawierający 80 μg budezonidu i 4,5 μg formoterolu fumaranu dwuwodnego, wykazuje istotne interakcje lekowe zarówno farmakokinetyczne, jak i farmakodynamiczne. Budezonid, metabolizowany przez CYP3A4, może mieć znacznie podwyższone stężenia w osoczu (nawet 6-krotnie) przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak ketokonazol (200 mg/dobę), itrakonazol (200 mg/dobę), klarytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, co zwiększa ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów. Zaleca się unikanie takiego skojarzenia lub zachowanie maksymalnie długiego odstępu między dawkami. Formoterol, jako agonista receptorów β2-adrenergicznych, wchodzi w interakcje z β-adrenolitykami (w tym kroplami do oczu), które mogą osłabiać jego działanie, oraz z lekami wydłużającymi odstęp QTc (np. chinidyna, dizopyramid, pochodne fenotiazyny), co zwiększa ryzyko arytmii komorowych. Ponadto, hipokaliemia indukowana formoterolem może być nasilona przez teofilinę, kortykosteroidy systemowe i leki moczopędne, co wymaga monitorowania stężenia potasu i parametrów sercowych.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, antagonista receptorów β-adrenergicznych, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, beta-2-sympatykomimetyk, beta-adrenolityk, beta-bloker, budezonid, działanie proarytmiczne, działanie sympatykomimetyczne, formoterol fumaran dwuwodny, glikozyd naparstnicy, halogenowany węglowodór, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP3A4, kortykosteroid, lek antyarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, metabolizm budezonidu, pochodna fenotiazyny, pochodna ksantyny, rozszerzenie oskrzeli, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QTc