Właściwości farmakokinetyczne
Ondemet 0,25 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne budezonidu

Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych budezonidu zawartego w produkcie leczniczym Ondemet (zawiesina do nebulizacji), z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji leku, a także różnic farmakokinetycznych w populacjach specjalnych.¹

Wchłanianie

Biodostępność ogólnoustrojowa budezonidu po podaniu w postaci zawiesiny do nebulizacji z użyciem nebulizatora pneumatycznego u dorosłych pacjentów wynosi około 15% dawki nominalnej oraz 40-70% dawki dostarczonej pacjentowi. Warto podkreślić, że jedynie niewielka ilość leku dostępna ogólnoustrojowo pochodzi z połkniętej części substancji czynnej.²

Po zastosowaniu dawki 2 mg, maksymalne stężenie budezonidu w osoczu (C_max) występuje stosunkowo szybko – w ciągu 10-30 minut od rozpoczęcia nebulizacji i osiąga wartość około 4 nmol/l.³

Dystrybucja

Objętość dystrybucji budezonidu jest znaczna i wynosi około 3 L/kg masy ciała, co wskazuje na jego dobrą penetrację do tkanek. Budezonid charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym 85-90%.⁴

Metabolizm

Budezonid podlega intensywnemu efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę, w wyniku którego około 90% leku ulega przemianie do metabolitów o znacznie zredukowanej aktywności glikokortykosteroidowej. Główne metabolity budezonidu to 6β-hydroksybudezonid i 16α-hydroksyprednizolon, których aktywność glikokortykosteroidowa stanowi mniej niż 1% aktywności związku macierzystego.⁵

Za metabolizm budezonidu odpowiada głównie izoenzym CYP 3A4, należący do układu enzymatycznego cytochromu P450.⁶

Eliminacja

Metabolity budezonidu są wydalane z organizmu w postaci wolnej lub sprzężonej, przede wszystkim przez nerki. W moczu nie stwierdza się obecności budezonidu w postaci niezmienionej.⁷

U zdrowych osób dorosłych budezonid wykazuje duży klirens układowy, wynoszący około 1,2 l/min. Końcowy okres półtrwania (t_½) budezonidu po podaniu dożylnym wynosi około 2-3 godzin.⁸

Liniowość farmakokinetyki

Kinetyka budezonidu w zakresie dawek leczniczych wykazuje charakter proporcjonalny do dawki, co oznacza przewidywalny wzrost parametrów farmakokinetycznych wraz ze zwiększeniem dawki.⁹

Farmakokinetyka w populacjach specjalnych

Dzieci i młodzież

U dzieci z astmą w wieku 4-6 lat ogólnoustrojowy klirens budezonidu wynosi około 0,5 L/min. W przeliczeniu na kilogram masy ciała klirens u dzieci jest znacząco wyższy – około 50% większy niż u dorosłych.¹⁰

Okres półtrwania budezonidu po inhalacji u dzieci chorych na astmę wynosi około 2,3 godziny, co jest wartością zbliżoną do okresu półtrwania obserwowanego u zdrowych dorosłych ochotników.¹¹

Biodostępność ogólnoustrojowa budezonidu u dzieci z astmą w wieku 4-6 lat po podaniu leku w postaci zawiesiny do nebulizacji za pomocą nebulizatora pneumatycznego (Pari LC Jet Plus z kompresorem Pari Master) wynosi około 6% dawki nominalnej oraz 26% dawki dostarczonej pacjentowi. Wartości te są o około połowę niższe niż u dorosłych.¹²

Po podaniu dawki 1 mg dzieciom w wieku 4-6 lat chorującym na astmę, maksymalne stężenie budezonidu w osoczu występuje około 20 minut po rozpoczęciu nebulizacji i wynosi około 2,4 nmol/l.¹³

Ekspozycja na budezonid (mierzona parametrami C_max i AUC) u dzieci w wieku 4-6 lat po jednorazowym podaniu dawki 1 mg leku w nebulizacji jest porównywalna do ekspozycji obserwowanej u dorosłych otrzymujących taką samą dawkę dostarczoną przy użyciu identycznego zestawu do nebulizacji.¹⁴

Zaburzenia czynności nerek

Farmakokinetyka budezonidu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie została dotychczas szczegółowo zbadana.¹⁵

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może występować zwiększona ekspozycja na budezonid, co należy uwzględnić przy doborze dawki i monitorowaniu leczenia.¹⁶ Jest to związane z kluczową rolą wątroby w metabolizmie budezonidu, głównie za pośrednictwem izoenzymu CYP 3A4.