erytromycyna i klarytromycyna

Erytromycyna i klarytromycyna to antybiotyki makrolidowe, które wykazują podobny mechanizm działania, polegający na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych poprzez wiązanie się z podjednostką 50S rybosomu. Erytromycyna, odkryta w latach 50. XX wieku, była pierwszym przedstawicielem tej grupy, natomiast klarytromycyna to półsyntetyczna pochodna erytromycyny, wprowadzona do lecznictwa w latach 90.

Spektrum działania obu antybiotyków obejmuje bakterie Gram-dodatnie (w tym paciorkowce, gronkowce), niektóre bakterie Gram-ujemne oraz bakterie atypowe jak Mycoplasma, Legionella czy Chlamydia. Klarytromycyna charakteryzuje się lepszą biodostępnością, dłuższym okresem półtrwania i większą aktywnością wobec niektórych patogenów (np. Helicobacter pylori) w porównaniu do erytromycyny.

Wskazania do stosowania tych antybiotyków obejmują infekcje górnych i dolnych dróg oddechowych, zakażenia skóry i tkanek miękkich, a także eradykację H. pylori w terapii skojarzonej. Klarytromycyna jest również wykorzystywana w profilaktyce i leczeniu zakażeń wywołanych przez Mycobacterium avium complex u pacjentów z HIV.

Oba antybiotyki mogą wchodzić w istotne interakcje z innymi lekami poprzez wpływ na enzymy cytochromu P450, szczególnie CYP3A4. Do najczęstszych działań niepożądanych należą dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), które częściej występują przy stosowaniu erytromycyny. Klarytromycyna jest zwykle lepiej tolerowana przez pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl