niedrożność ujścia pęcherza moczowego

Niedrożność ujścia pęcherza moczowego to stan patologiczny, w którym dochodzi do utrudnienia lub całkowitego zablokowania odpływu moczu z pęcherza moczowego do cewki moczowej. Ta dysfunkcja może prowadzić do szeregu poważnych konsekwencji, włączając w to zastój moczu, nadmierne rozciągnięcie pęcherza, a w zaawansowanych przypadkach uszkodzenie nerek w wyniku wodonercza.

Etiologia niedrożności ujścia pęcherza jest różnorodna. U mężczyzn najczęstszą przyczyną jest łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH), rak prostaty lub zwężenie cewki moczowej. U kobiet przyczyną mogą być wypadanie narządów miednicy, guzy macicy uciskające na cewkę moczową, czy zmiany pourazowe po operacjach ginekologicznych. Wśród innych przyczyn wymienia się kamicę pęcherza, guzy pęcherza moczowego oraz zaburzenia neurologiczne wpływające na funkcję zwieracza.

Diagnostyka niedrożności ujścia pęcherza obejmuje badanie podmiotowe, badanie fizykalne, badania laboratoryjne moczu i krwi, USG układu moczowego z oceną zalegania moczu po mikcji, urodynamikę oraz cystoskopię. W przypadkach wątpliwych konieczne może być wykonanie tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego miednicy mniejszej.

Leczenie zależy od przyczyny niedrożności i może obejmować farmakoterapię (np. α-blokery, inhibitory 5α-reduktazy w BPH), zabiegi endoskopowe (resekcja przezcewkowa prostaty, nacięcie szyi pęcherza), klasyczne zabiegi chirurgiczne (adenomektomia, plastyka szyi pęcherza) lub czasowe odbarczenie poprzez cewnikowanie lub założenie cystostomii. W przypadkach nagłych, zagrażających życiu pacjenta, konieczne jest pilne odbarczenie dróg moczowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl