rozstępy skórne
Rozstępy skórne (striae cutis distensae lub striae atrophicae) to liniowe zmiany skórne, występujące jako następstwo nadmiernego rozciągnięcia skóry i uszkodzenia włókien kolagenowych oraz elastynowych w tkance łącznej skóry właściwej. Początkowo objawiają się jako czerwonawe lub fioletowe linie (striae rubrae), które z czasem bledną do perłowobiałych lub srebrnych pasm (striae albae).
Etiologia rozstępów jest wieloczynnikowa i obejmuje zmiany hormonalne (zwłaszcza wzrost poziomu kortyzolu i estrogenu), czynniki genetyczne oraz mechaniczne rozciąganie skóry. Najczęściej pojawiają się w okresach gwałtownych zmian masy ciała, takich jak ciąża, dojrzewanie, szybki przyrost masy mięśniowej czy otyłość. Predylekcyjne lokalizacje to brzuch, piersi, biodra, pośladki i uda.
W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić linearne zapalenie naczyń, blizny pooperacyjne oraz rzadziej spotykane jednostki jak pseudoxanthoma elasticum. Leczenie rozstępów jest trudne i najskuteczniejsze we wczesnej fazie zapalnej. Stosuje się lasery frakcyjne, mikrodermabrazję, terapię światłem pulsacyjnym, radiofrekwencję mikroigłową oraz preparaty miejscowe zawierające retinoidy, kwas glikolowy, peptydy czy witaminę C. Profilaktyka obejmuje utrzymanie prawidłowej masy ciała, nawilżanie skóry oraz stosowanie preparatów zwiększających jej elastyczność.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Natamycyna – Przeciwwskazania stosowania
Natamycyna jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym głównie w postaci globulek dopochwowych (Pimafucin, 100 mg) oraz kremu (Pimafucin, 20 mg/g). Preparaty monoterapeutyczne zawierające natamycynę są przeciwwskazane jedynie u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Natomiast preparaty złożone, takie jak Pimafucort, zawierające natamycynę w połączeniu z hydrokortyzonem i neomycyną, mają znacznie szerszy zakres przeciwwskazań. Obejmują one m.in. pierwotne zakażenia bakteryjne, wirusowe, grzybicze i pasożytnicze skóry, choroby skóry z przerwaniem ciągłości naskórka, powikłania po miejscowym stosowaniu kortykosteroidów oraz specyficzne dermatozy, w których kortykosteroidy mogą nasilać objawy (np. trądzik różowaty, rybia łuska, młodzieńczy wyprysk stóp).
acne vulgaris, antybiotyk aminoglikozydowy, atrofia skóry, choroba wrzodowa skóry, działanie przeciwgrzybicze, globulki dopochwowe, hydrokortyzon, ichthyosis vulgaris, kortykosteroid, kruchość naczyń krwionośnych, młodzieńczy wyprysk stóp, nadwrażliwość na substancję czynną, natamycyna, neomycyna, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, owrzodzenie podudzi, posteroidowe okołowargowe zapalenie skóry, preparat monokomponentowy, preparat złożony, przerwanie ciągłości naskórka, rana oparzeniowa, rosacea, rozstępy skórne, rybia łuska, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zakażenie bakteryjne, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zanik skóry, zarażenie pasożytnicze - Leksykon chorób i schorzeń
Nadużywanie sterydów anabolicznych – Diagnostyka i diagnoza
Nadużywanie sterydów anabolicznych (AAS) stanowi istotny problem zdrowia publicznego, obejmujący zarówno sportowców wyczynowych, jak i szerszą populację. Diagnoza opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz badaniach laboratoryjnych, w tym oznaczeniach hormonów (LH, FSH, testosteron), lipidogramu (obniżony HDL, podwyższony LDL), glukozy, prób wątrobowych oraz stosunku testosteronu do epitestosteronu w moczu (>6:1 sugeruje egzogenne stosowanie). Charakterystyczne objawy kliniczne to trądzik, ginekomastia, atrofia jąder, rozstępy skórne, podwyższone ciśnienie tętnicze oraz zmiany behawioralne (agresja, wahania nastroju). U kobiet mogą wystąpić objawy defeminizacji i hirsutyzmu. Wykrywanie AAS u sportowców wspomaga „paszport biologiczny”, natomiast u pozostałych pacjentów kluczowa jest empatyczna rozmowa. Brak jest obecnie wiarygodnych testów przesiewowych dla populacji ogólnej, a rozwijane są metody oparte na mikroRNA jako potencjalnych biomarkerach.
atrofia jąder, badanie fizykalne, badanie toksykologiczne moczu, choroba miażdżycowa, depresja, dysfunkcja seksualna, ginekomastia, globulina wiążąca hormony płciowe, hepatopatia, hipogonadyzm, hirsutyzm, hormon luteinizujący, kinaza kreatynowa, morfologia krwi, nadużywanie sterydów anabolicznych, niepłodność, objawy odstawienia, panel lipidowy, powikłanie endokrynologiczne, powikłanie oczne, powikłanie sercowo-naczyniowe, Propionibacterium acnes, rozstępy, rozstępy skórne, sportowiec wyczynowy, steryd anaboliczny, terapia poznawczo-behawioralna, testosteron, trądzik, trądzik piorunujący, trądzik zapalny, uzależnienie od sterydów, wywiad motywacyjny - Leksykon substancji czynnych
Fluocynolon acetonid – Działania niepożądane
Fluocynolon acetonid, stosowany miejscowo w dermatologii (np. Flucinar, Flucinar N) oraz jako implant do ciała szklistego (Iluvien), wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Na skórze mogą wystąpić atrofia, teleangiektazje (częstość niezbyt często), hipertrichoza (rzadko), trądzikopodobne zmiany, plamica posteroidowa, rozstępy, a także subiektywne objawy jak pieczenie, świąd i podrażnienie. W okolicy oczu oraz przy implancie obserwuje się często zaćmę (≥82% pacjentów z naturalną soczewką, 80% wymaga operacji w ciągu 3 lat), zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (37%, z koniecznością leczenia u części pacjentów), jaskrę, odwarstwienie siatkówki i krwawienia do ciała szklistego. Długotrwałe stosowanie, szczególnie u dzieci, może prowadzić do ogólnoustrojowych efektów ubocznych typowych dla kortykosteroidów, takich jak zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga, hiperglikemia, nadciśnienie tętnicze oraz zahamowanie wzrostu i rozwoju.
atrofia skóry, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukromocz, fluocynolon acetonid, hiperglikemia, hipertrichoza, implant do ciałka szklistego, infekcja bakteryjna, jaskra, kortykosteroid, krwawienie do ciałka szklistego, krwawienie do tarczy nerwu wzrokowego, krwawienie spojówkowe, nadciśnienie tętnicze, niedobór kortyzolu, odwarstwienie siatkówki, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, plamica posteroidowa, pokrzywka, rozstępy skórne, teleangiektazja, twarz księżycowata, zaćma, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie wewnątrzgałkowe, zespół Cushinga, zmiany trądzikopodobne, zwłóknienie plamki żółtej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Methylprednisolone Sopharma 40 mg
Przedawkowanie metyloprednizolonu nie manifestuje się specyficznym zespołem objawów klinicznych, co utrudnia jednoznaczną diagnozę ostrego zatrucia kortykosteroidami. W literaturze medycznej rzadko opisuje się przypadki ostrej toksyczności lub zgonów po przedawkowaniu tego leku. W ostrych przypadkach mogą wystąpić objawy takie jak hiperglikemia, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia elektrolitowe oraz obrzęki. Leczenie jest głównie wspomagające i objawowe, obejmujące monitorowanie parametrów życiowych, równowagi wodno-elektrolitowej oraz glikemii. W ciężkich przypadkach rozważa się dializę jako metodę eliminacji metyloprednizolonu z organizmu. Preparat dostępny jest w dawkach 40 mg oraz 250 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, a przedawkowanie może wynikać z jednorazowego podania zbyt dużej dawki lub kumulacji dawek przy wielokrotnym stosowaniu.
antidotum, bawoli kark, dializa, dysfagia, hiperglikemia, metyloprednizolon, nadciśnienie tętnicze, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, otyłość centralna, podatność na infekcje, przedawkowanie kortykosteroidów, przedawkowanie metyloprednizolonu, przewlekłe przedawkowanie, równowaga wodno-elektrolitowa, rozstępy skórne, terapia wspomagająca, twarz księżycowata, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia psychiczne, zanik mięśniowy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meprelon 16 mg
Meprelon, zawierający metyloprednizolon w dawkach 4 mg, 8 mg i 16 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz czasu trwania terapii. W układzie krwiotwórczym obserwuje się leukocytozę, limfopenię, eozynopenię, poliglobulię, trombocytopenię oraz skłonność do trombocytozy. Lek osłabia układ immunologiczny, co może maskować zakażenia i nasilać utajone infekcje. W zakresie endokrynologicznym występują niedoczynność kory nadnerczy, zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, zaburzenia wydzielania hormonów płciowych oraz ryzyko przełomu guza chromochłonnego. Metyloprednizolon powoduje zaburzenia metaboliczne, takie jak zatrzymanie sodu z obrzękami, hipokaliemię, zmniejszoną tolerancję glukozy, cukrzycę, hipercholesterolemię, hipertriglicerydemię oraz nasilony katabolizm białek. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują rzekomy guz mózgu, padaczkę, zawroty i bóle głowy, a okulistyczne – zaćmę, jaskrę, centralną retinopatię surowiczą i pogorszenie owrzodzeń rogówki. W układzie mięśniowo-szkieletowym obserwuje się osłabienie i zanik mięśni, osteoporozę, jałowe martwice kości oraz ryzyko złamań i zerwania ścięgien.
centralna retinopatia surowicza, eozynopenia, farmakoterapia, glikokortykosteroid, guz chromochłonny, hipercholesterolemia, jałowa martwica kości, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, katabolizm białek, leukocytoza, limfopenia, lipomatoza nadtwardówkowa, metyloprednizolon, mięsak Kaposiego, niedoczynność kory nadnerczy, osteoporoza, ostra miopatia, owrzodzenie rogówki, poliglobulia, przełom miasteniczny, rozedma pęcherzykowa jelit, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, teleangiektazja, terapia substytucyjna, trądzik steroidowy, trombocytopenia, trombocytoza, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, wrzód żołądka, zaćma, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów, zespół rozpadu guza, zmniejszenie tolerancji glukozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clobederm 0,5 mg/g
Maść Clobederm zawierająca 0,5 mg/g klobetazolu propionianu jest silnym miejscowym glikokortykosteroidem, którego stosowanie jest przeciwwskazane w przypadku infekcji skórnych bakteryjnych, wirusowych (np. opryszczka, półpasiec) oraz grzybiczych (dermatofitozy, kandydozy). Preparat nie powinien być stosowany w przebiegu trądziku zwykłego, trądziku różowatego oraz zapalenia skóry dookoła ust, gdyż może nasilać objawy tych schorzeń. Ponadto, stosowanie po szczepieniach ochronnych jest niewskazane ze względu na ryzyko osłabienia odpowiedzi immunologicznej i modyfikacji lokalnej reakcji zapalnej. Przeciwwskazania obejmują także nadwrażliwość na klobetazol, inne glikokortykosteroidy oraz substancje pomocnicze, zwłaszcza glikol propylenowy.
alergen kontaktowy, atrofia skóry, brodawka wirusowa, dermatofitoza, dermatoza, glikol propylenowy, grzybicze zakażenie skóry, hipertrychoza, infekcja wirusowa, kandydoza skórna, klobetazol propionian, kontaktowe zapalenie skóry, miejscowy glikokortykosteroid, odporność poszczepienna, opryszczka zwykła, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, półpasiec, rozstępy skórne, rumień, teleangiektazja, trądzik różowaty, trądzik zwykły, warstwa rogowa, zakażenie bakteryjne skóry, zapalenie skóry okołoustne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Meprelon 4 mg
Przedawkowanie metyloprednizolonu (Meprelon) nie zostało dotychczas udokumentowane, jednak na podstawie farmakodynamiki leku można przewidywać nasilenie typowych działań niepożądanych. Kluczowe obszary zagrożenia obejmują gospodarkę wodno-elektrolitową (retencja sodu i wody, hipokaliemia), układ endokrynny (supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, objawy zespołu Cushinga) oraz metabolizm (hiperglikemia, katabolizm białek, zaburzenia lipidowe). Objawy kliniczne mogą obejmować m.in. obrzęki, nadciśnienie tętnicze, hiperglikemię, ujemny bilans azotowy, zaburzenia neuropsychiatryczne (euforia, depresja, zaburzenia poznawcze) oraz immunosupresję z ryzykiem infekcji. Brak specyficznego antidotum wymaga leczenia objawowego i monitorowania funkcji życiowych pacjenta.
antidotum, bloker H2, cukromocz, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, gospodarka wodno-elektrolitowa, gruczoł dokrewny, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipokaliemia, inhibitor pompy protonowej, katabolizm białek, kortykosteroid, leczenie objawowe, metyloprednizolon, niewydolność kory nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, owrzodzenie przewodu pokarmowego, retencja sodu i wody, rozstępy skórne, twarz księżycowata, ujemny bilans azotowy, układ endokrynny, utrata potasu, zaburzenie czynności nadnerczy, zaburzenie gospodarki lipidowej, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zapalenie trzustki, zasadowica hipokalemiczna, zastoinowa niewydolność serca, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esotkaleno 2,5 mg
Produkt leczniczy Esotkaleno zawierający prednizon wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle związane z dawką oraz czasem terapii. W terapii substytucyjnej ryzyko działań niepożądanych jest niskie, natomiast w farmakoterapii mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak maskowanie objawów zakażeń, nasilenie lub wznowa zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych, w tym aktywacja węgorczycy. Zaburzenia hematologiczne obejmują leukocytozę, limfopenię, eozynopenię i policytemię. Możliwe są reakcje alergiczne, w tym ciężkie anafilaksje z zaburzeniami rytmu serca, skurczem oskrzeli i zapaścią krążeniową. Długotrwałe stosowanie prednizonu może prowadzić do niedoczynności kory nadnerczy, zespołu Cushinga, zaburzeń elektrolitowych (retencja sodu, hipokaliemia), zaburzeń metabolicznych (cukrzyca, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia), a także zaburzeń psychicznych (depresja, psychozy, myśli samobójcze).
aseptyczna martwica kości, bradykardia, brak miesiączki, depresja, eozynopenia, farmakoterapia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, impotencja, jaskra, krwawienie z żołądka, leukocytoza, limfopenia, maskowanie objawów zakażenia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność kory nadnerczy, nietolerancja glukozy, opóźnione gojenie ran, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, padaczka utajona, policytemia, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, teleangiektazja, terapia substytucyjna, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, węgorczyca, wrzód żołądka, wydalanie potasu, zaburzenie wydzielania hormonów płciowych, zaćma, zakrzepica, zanik mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie sodu, zerwanie ścięgna, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Neomycyna siarczan – Przedawkowanie
Przedawkowanie neomycyny siarczanu, obecnej w preparacie Flucinar N w stężeniu 5 mg/g, jest rzadko raportowane, jednak długotrwałe lub nadmierne miejscowe stosowanie może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Kluczowe zagrożenia obejmują rozwój opornych szczepów bakterii, ototoksyczność manifestującą się uszkodzeniem komórek słuchowych oraz nefrotoksyczność skutkującą zaburzeniami funkcji nerek. Dodatkowo, obecny w preparacie glikokortykosteroid fluocynolonu acetonid (0,25 mg/g) przy długotrwałym stosowaniu na rozległe powierzchnie skóry może wywołać objawy przedawkowania steroidów, takie jak obrzęki tkanek miękkich, nadciśnienie tętnicze, hiperglikemia, immunosupresja oraz w ciężkich przypadkach zespół Cushinga. Mechanizmy toksyczności obejmują kumulację aminoglikozydu w komórkach ucha wewnętrznego i nerek oraz efekt mineralokortykosteroidowy fluocynolonu.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotykoterapia, choroba Cushinga, cukrzyca posteroidowa, działanie ototoksyczne, efekt mineralokortykosteroidowy, Flucinar N, fluocynolonu acetonid, glikokortykosteroid, glukoneogeneza wątrobowa, hiperglikemia, insulinooporność, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, neomycyna siarczan, obrzęk tkanek miękkich, oporny szczep bakterii, ostra niewydolność nerek, ototoksyczność, rozstępy skórne, supresja immunologiczna, twarz księżycowata, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pimafucort (10 mg + 10 mg + 3500 I.U.)/g
Lek Pimafucort w postaci kremu zawiera natamycynę (10 mg/g), hydrokortyzon (10 mg/g) oraz neomycynę (3500 I.U./g) i jest przeciwwskazany w przypadku pierwotnych zakażeń skóry bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych oraz pasożytniczych, gdyż stosowanie kortykosteroidów może maskować objawy lub nasilać infekcję. Ponadto preparat nie powinien być stosowany na choroby wrzodowe skóry, rany o różnym pochodzeniu, owrzodzenia podudzi oraz rany oparzeniowe, ze względu na ryzyko opóźnienia gojenia i zwiększonego wchłaniania składników leku, co może prowadzić do działań ogólnoustrojowych. Przeciwwskazaniem są także powikłania po wcześniejszym stosowaniu kortykosteroidów, takie jak posteroidowe okołowargowe zapalenie skóry i rozstępy (striae).
antybiotyk aminoglikozydowy, choroba wrzodowa skóry, hydrokortyzon, kortykosteroid, kruchość naczyń krwionośnych, metylu parahydroksybenzoesan, młodzieńczy wyprysk stóp, natamycyna, neomycyna, owrzodzenie podudzi, Pimafucort, propylu parahydroksybenzoesan, rana oparzeniowa, reakcja alergiczna, rozstępy skórne, rybia łuska, trądzik pospolity, trądzik różowaty, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe skóry, zanik skóry, zarażenie pasożytnicze skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Medrol 4 mg
Przedawkowanie metyloprednizolonu, substancji czynnej preparatu MEDROL (tabletki 4 mg i 16 mg), stanowi kliniczne wyzwanie, choć ostre przypadki toksyczności są rzadko opisywane. Ostre przedawkowanie nie manifestuje specyficznego zespołu objawów, co utrudnia diagnostykę, a zgony bezpośrednio związane z tym stanem są sporadyczne. Znacznie częściej obserwuje się przewlekłe przedawkowanie, które prowadzi do rozwoju zespołu Cushinga z charakterystycznymi objawami, takimi jak twarz księżycowata, otyłość centralna, rozstępy skórne, nadciśnienie tętnicze, hiperglikemia, osłabienie mięśniowe, osteoporoza, zwiększona podatność na infekcje oraz supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Objawy te rozwijają się stopniowo w wyniku kumulacji leku i nasilania jego działania ogólnoustrojowego.
dializa, funkcje życiowe, hiperglikemia, kortykosteroid, metyloprednizolon, nadciśnienie tętnicze, opóźnione gojenie ran, osłabienie mięśniowe, osteoporoza, otyłość centralna, podatność na infekcje, przedawkowanie metyloprednizolonu, rozstępy skórne, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, terapia wspomagająca, twarz księżycowata, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie psychiczne, zespół Cushinga, złamanie patologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Methylprednisolone Sopharma 250 mg
Przedawkowanie metyloprednizolonu, dostępnego w preparacie Methylprednisolone Sopharma w dawkach 40 mg i 250 mg (metyloprednizolon sodu bursztynianu), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, choć ostre przypadki toksyczności i zgonów są rzadkie. Ostre przedawkowanie nie manifestuje się specyficznym zespołem objawów, jednak może prowadzić do nieswoistych symptomów toksyczności. W przewlekłym przedawkowaniu obserwuje się typowe cechy zespołu Cushinga, takie jak otyłość centralna, twarz księżycowata, rozstępy skórne, nadciśnienie tętnicze, hiperglikemia, immunosupresja, zaburzenia elektrolitowe oraz osteoporoza. W przypadku ciężkiego przedawkowania istnieje ryzyko powikłań zagrażających życiu, co wymaga intensywnego leczenia wspomagającego i objawowego oraz rozważenia dializy jako skutecznej metody eliminacji leku z organizmu.
antidotum, dializa, glikokortykosteroidy, hiperglikemia, immunosupresja, kortykosteroidy, leczenie wspomagające, metyloprednizolon, metyloprednizolon sodu bursztynian, nadciśnienie tętnicze, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, otyłość centralna, powikłania endokrynologiczne, przedawkowanie metyloprednizolonu, równowaga wodno-elektrolitowa, rozstępy skórne, roztwór do wstrzykiwań, terapia objawowa, twarz księżycowata, zaburzenia elektrolitowe, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medoxa 1 mg
Prednizon, będący glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym, wykazuje profil działań niepożądanych silnie zależny od dawki i czasu terapii. W terapii substytucyjnej ryzyko działań niepożądanych jest niskie, natomiast w leczeniu długotrwałym lub wysokodawkowym obserwuje się szerokie spektrum powikłań, w tym zwiększoną podatność na infekcje (wirusowe, bakteryjne, grzybicze, pasożytnicze i oportunistyczne), reakcje alergiczne i anafilaktyczne, zespół Cushinga, niedoczynność kory nadnerczy, zaburzenia metaboliczne (zatrzymanie sodu, hipokaliemia, cukrzyca, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia), a także poważne powikłania ze strony układu nerwowego (depresja, psychozy, myśli samobójcze), sercowo-naczyniowego (nadciśnienie, ryzyko miażdżycy, zakrzepicy, bradykardia) oraz przewodu pokarmowego (wrzody, krwawienia, zapalenie trzustki).
aseptyczna martwica kości, działanie immunosupresyjne, eozynopenia, glikokortykosteroid, hipercholesterolemia, hirsutyzm, impotencja, jaskra, kruchość naczyń włosowatych, krwawienie z żołądka, leukocytoza, limfopenia, Medoxa, miażdżyca, miopatia, myśl samobójcza, niedoczynność kory nadnerczy, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, padaczka utajona, policytemia, prednizon, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, teleangiektazja, terapia substytucyjna, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, węgorczyca, wrzód żołądka, wydalanie potasu, zaburzenie psychiczne, zaburzenie wydzielania hormonów płciowych, zaćma, zakażenie wirusowe, zanik mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgien, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medoxa 50 mg
Lek Medoxa zawierający prednizon wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których nasilenie i częstość są ściśle zależne od dawki oraz czasu terapii. W terapii substytucyjnej, przy zalecanych dawkach, ryzyko działań niepożądanych jest stosunkowo niskie, co jest istotne przy leczeniu niedoborów hormonów kory nadnerczy. Natomiast w farmakoterapii prednizonem obserwuje się liczne powikłania, w tym immunosupresję prowadzącą do maskowania i wznowy zakażeń (wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych, oportunistycznych), aktywację węgorczycy oraz reakcje alergiczne, w tym ciężkie anafilaksje. Morfologia krwi może ujawnić leukocytozę, limfopenię, eozynopenię i policytemię. Długotrwałe stosowanie prednizonu może wywołać niedoczynność kory nadnerczy, jatrogenne zespoły Cushinga, zaburzenia metaboliczne (zatrzymanie sodu, hipokaliemia, hiperglikemia, cukrzyca, dyslipidemie) oraz psychiczne (depresja, psychozy, mania, myśli samobójcze). W układzie nerwowym możliwe są objawy rzekomego guza mózgu i zaostrzenie padaczki.
aseptyczna martwica kości, bradykardia, brak miesiączki, depresja, eozynopenia, farmakoterapia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hiperwolemia, hirsutyzm, hormony kory nadnerczy, impotencja, jaskra, lek immunosupresyjny, leukocytoza, limfopenia, morfologia krwi, niedoczynność kory nadnerczy, osteoporoza, padaczka, policytemia, prednizon, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, teleangiektazja, terapia substytucyjna, tłuszczakowatość nadtwardówkowa, trądzik steroidowy, trudno gojące się rany, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, wrzód żołądka, zaćma, zanik mięśni, zapalenie trzustki, zespół Cushinga - Leksykon chorób i schorzeń
Rozstępy – Zapobieganie i profilaktyka
Rozstępy (striae distensae) to powszechny problem dermatologiczny, szczególnie u kobiet w ciąży (striae gravidarum), dotykający 50-90% tej populacji. Powstawanie rozstępów wiąże się z czynnikami genetycznymi, gwałtownym rozciąganiem skóry, zmianami hormonalnymi (np. wzrostem glikokortykoidów) oraz szybkim przyrostem masy ciała. W ciąży zaleca się kontrolowany przyrost masy ciała zależny od BMI: dla kobiet z prawidłowym BMI (18,5-23,9 kg/m²) maksymalnie 0,3 kg/miesiąc w II i III trymestrze, a dla nadwagi i otyłości (BMI ≥24,0 kg/m²) 1,2-1,6 kg/miesiąc. Profilaktyka obejmuje odpowiednie nawodnienie (8-10 szklanek wody dziennie), zbilansowaną dietę bogatą w witaminy C, D, E, cynk i białko, regularną umiarkowaną aktywność fizyczną oraz stosowanie preparatów nawilżających i poprawiających elastyczność skóry, takich jak kremy zawierające Centella asiatica, kwas hialuronowy czy oleje roślinne.
centella asiatica, cynk, glikokortykoidy, kolagen, kwas hialuronowy, mikrodermabrazja, mikronakłuwanie, problem dermatologiczny, retinoidy, rozstępy, rozstępy białe, rozstępy ciążowe, rozstępy czerwone, rozstępy skórne, terapia radiofrekwencyjna, wąkrota azjatycka, witamina C, witamina D, witamina E, włókna kolagenowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Entocort 3 mg
Przedawkowanie budezonidu w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu Entocort 3 mg jest klinicznie rzadkie i zazwyczaj nie prowadzi do poważnych powikłań wymagających natychmiastowej interwencji. Dotychczasowe dane wskazują na niewielką liczbę zgłoszonych przypadków ostrej toksyczności lub zgonów związanych z glikokortykosteroidami, w tym budezonidem. W przypadku przedawkowania nie istnieje specyficzne antidotum, dlatego leczenie powinno opierać się na terapii objawowej i podtrzymującej, dostosowanej do stanu klinicznego pacjenta. Należy monitorować potencjalne objawy takie jak zmiany cushingoidalne, zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, zaburzenia elektrolitowe) oraz neuropsychiatryczne (bezsenność, zmiany nastroju, pobudzenie psychoruchowe), które mogą wystąpić przy wysokich dawkach.
antidotum, budezonid, farmakoterapia, glikokortykosteroid, hiperglikemia, interwencja medyczna, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, ostra toksyczność, otyłość centralna, przedawkowanie budezonidu, rozstępy skórne, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia neuropsychiatryczne, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cutivate 0,05 mg/g
Flutykazon propionian w maści Cutivate (0,05 mg/g) jest silnym kortykosteroidem stosowanym miejscowo, a ostre przedawkowanie jest rzadkie ze względu na ograniczone wchłanianie przez skórę. Większe ryzyko stanowi długotrwałe lub nieprawidłowe stosowanie, które może prowadzić do rozwoju hiperkortyzolizmu (zespołu Cushinga) oraz objawów takich jak ścieńczenie skóry, teleangiektazje, rozstępy skórne, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, a w konsekwencji do ostrej niewydolności nadnerczy. Objawy te rozwijają się stopniowo, zwłaszcza przy aplikacji na duże powierzchnie skóry, stosowaniu opatrunków okluzyjnych lub długotrwałym używaniu preparatu.
aplikacja miejscowa, dyslipidemia, endogenna produkcja kortyzolu, flutykazon propionian, hiperglikemia, hiperkortyzolizm, immunosupresja, kortykosteroid miejscowy, maść Cutivate, opatrunek okluzyjny, ostra niewydolność nadnerczy, rozstępy skórne, ścieńczenie skóry, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, teleangiektazje, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zanik skóry, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Laticort 0,1% 1 mg/g
Laticort 0,1% to krem zawierający hydrokortyzon 17-maślan w stężeniu 1 mg/g, stosowany miejscowo jako kortykosteroid. Może wywoływać liczne działania niepożądane, głównie lokalne reakcje skórne w miejscu aplikacji, takie jak trądzikopodobne zmiany, teleangiektazje, zanik naskórka, suchość skóry, hirsutyzm, łysienie, odbarwienia, rozstępy, zapalenie mieszków włosowych, podrażnienie, pokrzywka czy wysypka plamisto-grudkowa. Długotrwałe stosowanie, aplikacja na dużą powierzchnię skóry, pod opatrunkiem okluzyjnym, u dzieci lub na uszkodzoną skórę zwiększa ryzyko wchłaniania ogólnoustrojowego i powikłań. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu w okolicy oczu, gdzie mogą wystąpić poważne powikłania okulistyczne, takie jak jaskra, zaćma czy nieostre widzenie.
cukromocz, działania niepożądane kortykosteroidów, efekt odbicia, hiperglikemia, hirsutyzm, hydrokortyzon 17-maślan, immunosupresja, jaskra, kortykosteroid miejscowy, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, opatrunek okluzyjny, plamica posteroidowa, podrażnienie skóry, pokrzywka, rozstępy skórne, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, teleangiektazje, tkanka podskórna, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenia pigmentacji skóry, zaćma, zakażenia wtórne, zanik tkanki podskórnej, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie okołoustne, zespół Cushinga, zmiany trądzikopodobne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hydrocortisonum oceanic 5 mg/g
Hydrocortisonum Oceanic w kremie zawiera 5 mg/g hydrokortyzonu octanu i może prowadzić do ogólnoustrojowego przedawkowania mimo miejscowej aplikacji, zwłaszcza w przypadku długotrwałego stosowania, aplikacji na rozległe lub uszkodzone powierzchnie skóry, stosowania pod opatrunkiem okluzyjnym oraz u pacjentów pediatrycznych. Zwiększone wchłanianie przezskórne skutkuje ryzykiem supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespołu Cushinga, zaburzeń metabolicznych (hiperglikemia, steroidowa cukrzyca), elektrolitowych (hipokaliemia, zatrzymanie sodu i wody), skórnych (ścienczenie skóry, teleangiektazje), psychicznych (zmiany nastroju, psychozy) oraz kostno-mięśniowych (osteoporoza, miopatia). Objawy te wymagają szybkiej diagnostyki i interwencji terapeutycznej.
cukrzyca posteroidowa, działania niepożądane ogólnoustrojowe, hiperglikemia, hipokaliemia, hydrokortyzon octan, kortykosteroid, miopatia posteroidowa, nadciśnienie tętnicze, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, otyłość centralna, przedawkowanie ogólnoustrojowe, przełom nadnerczowy, psychoza posteroidowa, rozstępy skórne, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, teleangiektazja, test stymulacji ACTH, twarz księżycowata, wchłanianie przezskórne, wchłanianie substancji czynnej, wtórna niewydolność nadnerczy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki lipidowej, zanik mięśniowy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Encorton 20 mg
Prednizon, stosowany w dawkach przekraczających 5 mg/dobę, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, szczególnie przy długotrwałej terapii. Do najważniejszych powikłań endokrynologicznych należą wtórna niedoczynność kory nadnerczy i przysadki, zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci oraz zaburzenia cyklu miesiączkowego. Prednizon może również indukować zaburzenia metabolizmu węglowodanów, prowadząc do hiperglikemii, glukozurii oraz ujawnienia lub zaostrzenia cukrzycy. W zakresie układu nerwowego obserwuje się objawy psychiatryczne (schizofrenia, mania, majaczenie) u 15-50% pacjentów, zwłaszcza przy dawkach 40 mg/dobę, a także wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, drgawki i zawroty głowy. W okulistyce prednizon może powodować zaćmę podtorebkową tylną (2,5-60% pacjentów), jaskrę oraz wytrzeszcz. Ponadto, terapia zwiększa ryzyko zespołów zakrzepowo-zatorowych oraz poważnych powikłań przewodu pokarmowego, takich jak wrzody, perforacje i zapalenie trzustki.
aseptyczna martwica kości, bradykardia, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, glikokortykosteroid, glukozuria, hiperglikemia, hirsutyzm, jaskra, kompresyjne złamanie kręgosłupa, kortykosteroid, majaczenie, mania, miopatia steroidowa, nieostre widzenie, osteoporoza, psychoza, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, retencja sodu, rozstępy skórne, schizofrenia, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, ujemny bilans azotowy, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie przełyku, wtórna niedoczynność kory nadnerczy, zaćma podtorebkowa tylna, zapalenie trzustki, zasadowica hipokaliemiczna, zastoinowa niewydolność krążenia, zespół Cushinga, zespół odstawienia glikokortykosteroidów, zespół zakrzepowo-zatorowy