choroba wrzodowa skóry

Choroba wrzodowa skóry to przewlekły stan chorobowy charakteryzujący się powstawaniem wrzodów, czyli ubytków skóry sięgających poniżej naskórka, często do skóry właściwej, a nawet tkanki podskórnej. Jest to schorzenie o złożonej patogenezie, które może być wynikiem wielu czynników, w tym zaburzeń naczyniowych, infekcji, chorób autoimmunologicznych czy metabolicznych.

Klinicznie choroba wrzodowa skóry objawia się powstaniem owrzodzeń o różnej wielkości i głębokości, często z towarzyszącym wysiękiem, bólem oraz zmianami troficznymi okolicznych tkanek. Najczęstszą lokalizacją są kończyny dolne, szczególnie okolice kostek przyśrodkowych, gdzie występują owrzodzenia związane z niewydolnością żylną stanowiące około 70% wszystkich przypadków. Inne częste przyczyny to miażdżyca tętnic, cukrzyca, choroby tkanki łącznej oraz zakażenia.

Diagnostyka choroby wrzodowej skóry obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz badania dodatkowe, takie jak badania naczyniowe (USG Doppler), mikrobiologiczne, histopatologiczne oraz laboratoryjne. Kluczowe znaczenie ma identyfikacja czynnika etiologicznego, co determinuje wybór odpowiedniej strategii terapeutycznej.

Leczenie choroby wrzodowej skóry jest wielokierunkowe i obejmuje terapię przyczynową, miejscową pielęgnację rany, kontrolę zakażeń, odciążenie chorej okolicy oraz stosowanie opatrunków specjalistycznych dobranych do fazy gojenia rany. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze stosuje się metody chirurgiczne, w tym przeszczepy skóry. Istotnym elementem terapii jest również edukacja pacjenta dotycząca czynników ryzyka i profilaktyki nawrotów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl