stężenie nikotyny we krwi

Stężenie nikotyny we krwi to parametr diagnostyczny pozwalający na ocenę ekspozycji organizmu na nikotynę, zarówno w przypadku aktywnego palenia tytoniu, jak i biernego narażenia na dym tytoniowy. Nikotyna jest szybko metabolizowana, a jej stężenie we krwi osiąga szczyt około 5-10 minut po ekspozycji.

Półokres eliminacji nikotyny wynosi około 2 godzin, co sprawia, że jej bezpośredni pomiar ma ograniczoną wartość w ocenie długotrwałego narażenia. Z tego względu w diagnostyce częściej wykorzystuje się pomiar stężenia kotyniny – głównego metabolitu nikotyny, której okres półtrwania wynosi około 16-20 godzin.

Stężenie nikotyny we krwi zależy od wielu czynników, w tym intensywności palenia, czasu od ostatniej ekspozycji, indywidualnych różnic w metabolizmie oraz ekspozycji na bierne palenie. U aktywnych palaczy stężenie nikotyny może wahać się od 10 do 50 ng/ml bezpośrednio po wypaleniu papierosa, podczas gdy u osób niepalących narażonych na bierne palenie wartości te są znacznie niższe, zwykle poniżej 3 ng/ml.

Monitorowanie stężenia nikotyny i kotyniny we krwi znajduje zastosowanie w badaniach epidemiologicznych dotyczących narażenia na dym tytoniowy, w weryfikacji abstynencji nikotynowej oraz w ocenie skuteczności terapii odwykowych od nikotyny. Jest również wykorzystywane w medycynie sądowej oraz w badaniach nad bezpieczeństwem alternatywnych produktów nikotynowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl