niedokrwienie łożyska
Niedokrwienie łożyska to stan zaburzenia przepływu krwi przez łożysko, skutkujący niewystarczającym transportem tlenu i składników odżywczych do rozwijającego się płodu. Stanowi poważne powikłanie ciąży, które może prowadzić do wewnątrzmacicznego zahamowania wzrostu płodu (IUGR), przedwczesnego porodu, a w ciężkich przypadkach do obumarcia płodu.
Przyczyny niedokrwienia łożyska mogą być różnorodne i obejmują: nadciśnienie tętnicze u matki (w tym stan przedrzucawkowy), choroby naczyń, zaburzenia krzepnięcia, palenie tytoniu, cukrzycę, choroby autoimmunologiczne oraz nieprawidłowości strukturalne samego łożyska. Patofizjologicznie dochodzi do zwężenia naczyń łożyskowych, powstawania mikrozakrzepów oraz zmian degeneracyjnych w strukturze łożyska.
Diagnostyka niedokrwienia łożyska opiera się głównie na badaniach ultrasonograficznych z oceną przepływów naczyniowych metodą Dopplera. Kluczowe znaczenie ma ocena przepływu w tętnicy pępowinowej, tętnicach macicznych oraz naczyniach płodu (m.in. tętnicy środkowej mózgu). Charakterystycznym objawem jest wzrost wskaźnika pulsacji w tętnicy pępowinowej, a w zaawansowanych przypadkach przepływ wsteczny (tzw. reverse flow).
Postępowanie w przypadku niedokrwienia łożyska zależy od nasilenia zmian, wieku ciążowego oraz stanu płodu. Obejmuje ono ścisły monitoring dobrostanu płodu, leczenie choroby podstawowej (np. nadciśnienia), stosowanie leków poprawiających perfuzję łożyskową oraz – w niektórych sytuacjach – decyzję o zakończeniu ciąży. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie monitorowanie stanowią podstawę postępowania w celu zmniejszenia ryzyka niekorzystnych następstw dla płodu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – CoArprenessa 5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy CoArprenessa, zawierający 5 mg peryndoprylu z argininą oraz 1,25 mg indapamidu, wymaga szczególnej ostrożności w kontekście planowania ciąży, jej przebiegu oraz okresu laktacji. Stosowanie inhibitora ACE – peryndoprylu – jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko toksycznego działania na płód, w tym zaburzenia czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie peryndoprylu nie jest zalecane, a w przypadku potwierdzenia ciąży leczenie powinno zostać natychmiast przerwane i zastąpione alternatywną terapią o udokumentowanym bezpieczeństwie. U noworodków narażonych na inhibitory ACE mogą wystąpić powikłania takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemia. Zaleca się monitorowanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu oraz obserwację noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego.
drugi i trzeci trymestr ciąży, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, kontrola ultrasonograficzna, lek moczopędny, lek tiazydowy, małowodzie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, peryndopryl z argininą, pierwszy trymestr ciąży, przepływ maciczno-łożyskowy, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon chorób i schorzeń
Oderwanie łożyska – Etiologia i przyczyny
Oderwanie łożyska (abruptio placentae) to poważne powikłanie ciąży, polegające na przedwczesnym oddzieleniu łożyska od ściany macicy, najczęściej po 20. tygodniu ciąży, zwłaszcza w III trymestrze. Patofizjologia obejmuje pęknięcie naczyń matczynych w doczesnej podstawnej, prowadzące do krwawienia zaołożyskowego, skurczu naczyń i niedokrwienia łożyska. Kluczowe czynniki ryzyka to nadciśnienie tętnicze (występujące w 44% przypadków), wcześniejsze oderwanie łożyska (ryzyko nawrotu 10-25%), zaburzenia krzepnięcia, infekcje wewnątrzmaciczne, ciąża mnoga, wielowodzie, urazy jamy brzusznej oraz czynniki demograficzne i stylu życia, takie jak wiek matki >35 lat, palenie tytoniu (podwaja ryzyko) i używanie kokainy (zwiększa ryzyko z 1% do 10%). Patomechanizm obejmuje także przewlekłe niedokrwienie łożyska i procesy zapalne, które prowadzą do martwicy i uszkodzenia naczyń.
abruptio placentae, chorioamnionitis, ciąża mnoga, decidua basalis, doczesna podstawna, encefalopatia, hiperhomocysteinemia, infekcja wewnątrzmaciczna, IUGR, macica dwurożna, martwica, martwicze zapalenie jelit, mięśniak macicy, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niedotlenienie wewnątrzmaciczne, oderwanie łożyska, ostre uszkodzenie nerek, przedwczesne pęknięcie błon płodowych, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, stan przedrzucawkowy, trombofilia, wielowodzie, wrodzona trombofilia, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie błon płodowych, zapalenie naczyń, zespół antyfosfolipidowy, zrost wewnątrzmaciczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tertensif SR 1,5 mg
Produkt leczniczy Tertensif SR zawierający indapamid w dawce 1,5 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania indapamidu w ciąży są ograniczone (mniej niż 300 przypadków), co uniemożliwia pełną ocenę bezpieczeństwa. Szczególnie w trzecim trymestrze ciąży stosowanie indapamidu może prowadzić do zmniejszenia objętości osocza u matki, redukcji przepływu maciczno-łożyskowego, niedokrwienia łożyska i płodu oraz opóźnienia wzrostu płodu. Pomimo braku toksycznego wpływu na rozród w badaniach na zwierzętach, zaleca się unikanie stosowania leku w całym okresie ciąży ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu.
badanie toksykologiczne, hipokaliemia, indapamid, lek moczopędny, leki tiazydowe, mleko kobiece, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedokrwienie łożyska, objętość osocza, przedłużona ekspozycja, przenikanie leku, przepływ maciczno-łożyskowy, stosunek korzyści do ryzyka, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, wiek rozrodczy, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tolutris 80 mg + 10 mg + 25 mg
Preparat Tolutris, zawierający telmisartan, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i toksyczne na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie w I trymestrze jest niezalecane i dopuszczalne jedynie w sytuacjach, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, wymaga natychmiastowego odstawienia po potwierdzeniu ciąży, a w przypadku ekspozycji od II trymestru wskazane jest monitorowanie płodu badaniem ultrasonograficznym nerek i czaszki. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może wywoływać u płodu żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz trombocytopenię, a jego stosowanie jest przeciwwskazane w obrzękach ciążowych, nadciśnieniu ciążowym i stanie przedrzucawkowym. Amlodypina, choć jej bezpieczeństwo w ciąży nie zostało jednoznacznie ustalone, przenika do mleka kobiecego w ilościach 3-7% dawki (maksymalnie do 15%), a jej wpływ na niemowlęta pozostaje nieznany.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, diureza, hiperkaliemia, inhibitor ACE, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, telmisartan, trombocytopenia, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmizek HCT 40 mg + 12,5 mg
Telmizek HCT, zawierający telmisartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), wykazuje istotne ryzyko dla płodności, przebiegu ciąży i laktacji. Stosowanie telmisartanu jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań toksycznych u płodu, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). W pierwszym trymestrze stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka wad rozwojowych. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zmniejszenie perfuzji płodowo-łożyskowej, żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe i trombocytopenię, dlatego jego stosowanie w ciąży jest ograniczone i niezalecane w nadciśnieniu ciążowym, stanie przedrzucawkowym oraz obrzękach ciążowych.
antagonista receptora angiotensyny II, diuretyk tiazydowy, diureza, działanie teratogenne, funkcja nerek, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kostnienie czaszki, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, stężenie elektrolitów, telmisartan, trombocytopenia, zmniejszenie objętości osocza, żółtaczka płodowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki 2 mg + 0,625 mg
Co-Prenessa, zawierająca peryndopryl (2 mg) i indapamid (0,625 mg), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Lek nie jest zalecany w pierwszym trymestrze ciąży, przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze oraz niezalecany podczas laktacji. Inhibitory ACE, takie jak peryndopryl, mogą zwiększać ryzyko teratogenne, a ich stosowanie w II i III trymestrze wiąże się z poważnymi uszkodzeniami płodu (zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia kości czaszki) oraz toksycznością u noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia). W przypadku ekspozycji od II trymestru konieczne jest wykonanie kontrolnego USG nerek i czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego.
badanie toksykologiczne, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek tiazydowy, małowodzie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, objętość osocza, opóźnienie kostnienia kości czaszki, opóźnienie wzrostu płodu, peryndopryl, tiazydowy lek moczopędny, ultrasonografia nerek, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tertens-AM 1,5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Tertens-AM, zawierający indapamid (1,5 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu, zwłaszcza w trzecim trymestrze. Indapamid, działający podobnie do tiazydowych leków moczopędnych, może powodować zmniejszenie objętości osocza, ograniczenie przepływu maciczno-łożyskowego, niedokrwienie łożyska i płodu oraz opóźnienie wzrostu płodu. Rzadko obserwowano hipoglikemię i małopłytkowość u noworodków narażonych na lek w okresie okołoporodowym. Amlodypina wykazuje toksyczny wpływ na rozród w badaniach na zwierzętach, a jej bezpieczeństwo w ciąży nie zostało jednoznacznie ustalone.
amlodypina, antagonista wapnia, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedokrwienie łożyska, objętość osocza, okres okołoporodowy, płodność, przepływ maciczno-łożyskowy, rozrodczość, Tertens-AM, tiazydowy lek moczopędny, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, zahamowanie laktacji - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tertens-AM 1,5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Tertens-AM, zawierający indapamid (1,5 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowląt. Dane kliniczne dotyczące indapamidu w ciąży są ograniczone (<300 przypadków), a stosowanie tiazydów w III trymestrze może prowadzić do zmniejszenia objętości osocza, niedokrwienia łożyska, opóźnienia wzrostu płodu oraz rzadkich przypadków hipoglikemii i małopłytkowości u noworodków. Amlodypina wykazuje toksyczny wpływ na rozród w badaniach na zwierzętach, a jej bezpieczeństwo w ciąży nie zostało ustalone. Oba składniki przenikają do mleka matki, co może skutkować hipokaliemią u niemowląt oraz zahamowaniem laktacji, dlatego stosowanie Tertens-AM w okresie laktacji jest przeciwwskazane.
amlodypina, antagonista wapnia, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, lek tiazydowy, małopłytkowość, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedokrwienie łożyska, opóźnienie wzrostu płodu, przenikanie indapamidu, przepływ maciczno-łożyskowy, Tertens-AM, tiazydowy lek moczopędny, toksyczność indapamidu, zahamowanie laktacji, zmniejszenie objętości osocza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmizek HCT 80 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Telmizek HCT, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, obejmującego pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. U noworodków obserwuje się niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie w pełni potwierdzonego, ryzyka teratogennego. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zmniejszenie perfuzji płodowo-łożyskowej oraz zaburzenia u płodu i noworodka, takie jak żółtaczka, zaburzenia elektrolitowe i małopłytkowość, dlatego jego stosowanie jest przeciwwskazane w obrzękach ciążowych, nadciśnieniu ciążowym i stanie przedrzucawkowym. Po potwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora angiotensyny II należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywną terapię.
antagonista receptora angiotensyny II, diureza, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, ryzyko teratogenne, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, telmisartan, toksyczność płodowa, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zawrót głowy, zmniejszenie objętości osocza, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tolutris 80 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Tolutris, zawierający telmisartan, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany do stosowania w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz poważne powikłania u noworodka, takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. Stosowanie Tolutrisu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane, a w przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i rozważenie alternatywnego leczenia o lepszym profilu bezpieczeństwa. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zmniejszenie perfuzji płodowo-łożyskowej oraz zaburzenia elektrolitowe i hematologiczne u płodu i noworodka, dlatego jego stosowanie jest przeciwwskazane w obrzękach ciążowych, nadciśnieniu ciążowym i stanie przedrzucawkowym. Amlodypina, choć brak jest danych potwierdzających bezpieczeństwo u ludzi, wykazuje szkodliwy wpływ na reprodukcję w badaniach na zwierzętach, co dodatkowo ogranicza stosowanie Tolutrisu w ciąży.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, działanie teratogenne, hamowanie laktacji, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, profil bezpieczeństwa, samoistne nadciśnienie tętnicze, silna diureza, stan przedrzucawkowy, telmisartan, trombocytopenia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Indix SR 1,5 mg
Indapamid (Indix SR 1,5 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu) stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących wymaga szczegółowego omówienia potencjalnych zagrożeń i korzyści terapii. Dane kliniczne dotyczące stosowania indapamidu w ciąży są ograniczone do mniej niż 300 przypadków, co nie pozwala na jednoznaczną ocenę bezpieczeństwa. Przedłużona ekspozycja na tiazydowe diuretyki w III trymestrze może prowadzić do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, takich jak zmniejszenie objętości osocza, redukcja przepływu maciczno-łożyskowego, niedokrwienie łożyska i płodu oraz opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego. Badania przedkliniczne nie wykazały toksyczności reprodukcyjnej, jednak ze względów bezpieczeństwa zaleca się unikanie stosowania indapamidu w ciąży i rozważenie alternatywnych leków przeciwnadciśnieniowych o lepszym profilu bezpieczeństwa.
badania toksykologiczne, hipokaliemia, indapamid, leki moczopędne tiazydowe, leki przeciwnadciśnieniowe, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niedokrwienie płodu, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, pochodne sulfonamidów, przenikanie leku, przepływ maciczno-łożyskowy, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia hemodynamiczne, zahamowanie laktacji, zmniejszenie objętości osocza - Leksykon chorób i schorzeń
Oderwanie łożyska – Patofizjologia i mechanizm
Oderwanie łożyska (abruptio placentae) to przedwczesne oddzielenie się prawidłowo umiejscowionego łożyska od ściany macicy po 20. tygodniu ciąży, dotyczące około 1% ciąż i stanowiące istotną przyczynę krwawienia w III trymestrze. Patofizjologia obejmuje pęknięcie tętniczki spiralnej w doczesnej podstawnej, prowadzące do krwiaka retroplacentalnego i dalszego oddzielania łożyska. Proces ten może mieć charakter krwawienia jawnego (ok. 80% przypadków) lub ukrytego. Oderwanie łożyska jest powiązane z wadliwym zagnieżdżeniem łożyska, nieprawidłową inwazją trofoblastu i przebudową tętnic spiralnych, co wpisuje się w koncepcję choroby niedokrwiennej łożyska, obejmującej także stan przedrzucawkowy i wewnątrzmaciczne opóźnienie wzrostu płodu. Czynniki ryzyka to m.in. nadciśnienie tętnicze (44% przypadków), używanie kokainy (10% ryzyka w III trymestrze), urazy mechaniczne oraz zaburzenia immunologiczne na granicy matczyno-płodowej. W przebiegu oderwania może dojść do powstania macicy Couvelaire, tonicznych skurczów i ryzyka pęknięcia macicy, a także do rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), szczególnie przy poziomie fibrynogenu <200 mg/dL, co koreluje z ciężkim krwotokiem.
abruptio placentae, choroba niedokrwienna łożyska, decidua basalis, doczesna podstawna, encefalopatia niedotlenieniowo-niedokrwienna, hiperhomocysteinemia, inwazja trofoblastu, koagulopatia ze zużycia, lek tokolityczny, niedokrwienie łożyska, niedotlenienie łożyska, oderwanie łożyska, porażenie mózgowe, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, stan przedrzucawkowy, szlak sygnałowy TGF-β, tętnica spiralna, wewnątrzmaciczne opóźnienie wzrostu płodu, wrodzona trombofilia, wstrząs hipowolemiczny, zespół antyfosfolipidowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Panoprist 4 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Panoprist zawiera 4,00 mg erbuminy peryndoprylu (odpowiadające 3,338 mg peryndoprylu) oraz 1,25 mg indapamidu i jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na toksyczne działanie na płód, obejmujące pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego związanego z inhibitorami ACE. W przypadku ekspozycji na peryndopryl w ciąży konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia. U noworodków narażonych na lek mogą wystąpić niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemia, co wymaga ścisłej obserwacji i badań ultrasonograficznych płodu.
badanie ultrasonograficzne czaszki, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, nadwrażliwość na pochodne sulfonamidów, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, pogorszenie czynności nerek, przepływ krwi, tiazydowy lek moczopędny, toksyczne działanie na płód, trzeci trymestr ciąży, zmniejszenie objętości osocza - Leksykon chorób i schorzeń
Przedwczesne wyładowanie ciśnienia – Patofizjologia i mechanizm
Przedwczesne wyładowanie ciśnienia (preeclampsia) to powikłanie ciąży występujące po 20. tygodniu, charakteryzujące się nadciśnieniem tętniczym i proteinurią lub dysfunkcją narządową. Patogeneza opiera się na modelu dwuetapowym: pierwszy etap to nieprawidłowa placentacja z zaburzoną inwazją trofoblastu i niepełną przebudową tętnic spiralnych, prowadząca do niedokrwienia i hipoksji łożyska. Drugi etap to ogólnoustrojowa odpowiedź matki z rozległym stanem zapalnym i dysfunkcją śródbłonka, wywołaną przez czynniki antyangiogenne, takie jak podwyższony poziom sFlt-1 i sEng, oraz obniżony poziom VEGF i PlGF. Dysfunkcja śródbłonka skutkuje nadciśnieniem, endoteliozą nerkową i proteinurią, a także aktywacją układu immunologicznego i stresu oksydacyjnego, co potwierdzają podwyższone poziomy ROS i kwasu moczowego w surowicy. W patogenezie istotną rolę odgrywają także czynniki genetyczne, epigenetyczne oraz zaburzenia metaboliczne, w tym ferroptoza trofoblastów łożyskowych.
cząsteczki adhezji komórkowej, czynnik von Willebranda, czynniki angiogenne, dysfunkcja śródbłonka, ferroptoza, fibronektyna, HIF, inwazja trofoblastu, komórki NK, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, nieprawidłowa placentacja, oksygenaza hemowa, peroksydacja lipidów, PlGF, późne przedwczesne wyładowanie ciśnienia, przebudowa tętnic spiralnych, przedwczesne wyładowanie ciśnienia, reaktywne formy tlenu, sFlt-1, skurcz naczyń, stres oksydacyjny, TNF-alfa, układ dopełniacza, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie podocytów, uszkodzenie śródbłonka, VEGF, wczesne przedwczesne wyładowanie ciśnienia - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Perindopril + Indapamide Krka 4 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Perindopril + Indapamide Krka zawiera perindopryl (4 mg) oraz indapamid (1,25 mg) i wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak zaburzenia czynności nerek płodu, małowodzie, opóźnienie kostnienia kości czaszki oraz toksyczność noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia). W pierwszym trymestrze stosowanie nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Indapamid, będący tiazydopodobnym diuretykiem, może dodatkowo powodować zmniejszenie objętości osocza, redukcję przepływu maciczno-łożyskowego oraz opóźnienie wzrostu płodu, a także rzadkie przypadki hipoglikemii i małopłytkowości u noworodków. W przypadku wykrycia ciąży u pacjentki stosującej perindopril, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnej terapii przeciwnadciśnieniowej.
diuretyk tiazydowy, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, opóźnienie wzrostu płodu, peryndopryl, pochodna sulfonamidu, przepływ maciczno-łożyskowy, toksyczność noworodkowa, zaburzenie czynności nerek płodu, żółtaczka jąder podstawy mózgu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Indix Combi 5 mg + 1,25 mg
Indix Combi, zawierający 5 mg peryndoprylu tozylanu i 1,25 mg indapamidu, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Lek nie jest zalecany w pierwszym trymestrze ciąży, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze oraz niezalecany podczas laktacji. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, może powodować teratogenne i nefrotoksyczne efekty u płodu, zwłaszcza po ekspozycji od drugiego trymestru, w tym zaburzenia czynności nerek, małowodzie i opóźnienie kostnienia czaszki. Indapamid, tiazydowy diuretyk, może prowadzić do zmniejszenia objętości osocza, niedokrwienia łożyska i opóźnienia wzrostu płodu przy długotrwałej ekspozycji w ciąży. Zaleca się alternatywne leczenie hipotensyjne o lepszym profilu bezpieczeństwa w ciąży oraz monitorowanie ultrasonograficzne płodu w przypadku ekspozycji na lek od drugiego trymestru.
badanie ultrasonograficzne, drugi i trzeci trymestr ciąży, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, Indix Combi, inhibitor ACE, karmienie piersią, lek tiazydowy, małowodzie, nadwrażliwość na pochodne sulfonamidów, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl tozylan, pierwszy trymestr ciąży, przepływ maciczno-łożyskowy, terapia hipotensyjna, teratogenność, tiazydowy lek moczopędny, zahamowanie laktacji - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmycar 80 mg + 12,5 mg
Telmycar, zawierający 80 mg telmisartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym, ciąży oraz karmienia piersią. Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksyczności płodowej, obejmującej pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a także poważne powikłania u noworodka, takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane, a w przypadku potwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i zastąpić bezpieczniejszymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zmniejszenie perfuzji płodowo-łożyskowej, żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość, dlatego jego stosowanie w ciąży jest przeciwwskazane w stanach takich jak obrzęki ciążowe, nadciśnienie ciążowe i stan przedrzucawkowy.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, diureza, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, objętość osocza, obrzęk ciążowy, perfuzja płodowo-łożyskowa, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, telmisartan, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Indapamide SR Genoptim 1,5 mg
Indapamid, jako diuretyk tiazydopodobny, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i podczas laktacji. Dane kliniczne dotyczące stosowania indapamidu u kobiet ciężarnych są ograniczone (mniej niż 300 przypadków), a przedłużona ekspozycja w trzecim trymestrze może prowadzić do zmniejszenia objętości osocza, redukcji przepływu maciczno-łożyskowego, niedokrwienia łożyska i płodu oraz opóźnienia wzrostu płodu. Mimo braku dowodów na bezpośrednią teratogenność w badaniach przedklinicznych, zaleca się unikanie indapamidu w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko dla matki i płodu. W przypadku karmienia piersią brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania leku do mleka, jednak istnieje ryzyko nadwrażliwości u dziecka, hipokaliemii oraz zaburzeń laktacji, dlatego stosowanie indapamidu w okresie laktacji nie jest zalecane.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, diuretyk tiazydopodobny, diuretyk tiazydowy, hemodynamika, hipokaliemia, indapamid, niedokrwienie łożyska, objętość osocza, opóźnienie wzrostu płodu, perfuzja narządowa, pochodne sulfonamidów, przepływ maciczno-łożyskowy, rozwój wewnątrzmaciczny, trymestr ciąży, wymiana gazowa, zaburzenia laktacji - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Triplixam 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Produkt Triplixam, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (lek tiazydowy) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działania teratogenne i toksyczne na płód, takie jak zmniejszona czynność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania noworodkowe (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). Stosowanie w I trymestrze jest niezalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad rozwojowych. Indapamid może dodatkowo powodować zmniejszenie objętości osocza, niedokrwienie łożyska i opóźnienie wzrostu płodu, a amlodypina wykazuje toksyczny wpływ na reprodukcję w badaniach na zwierzętach. W przypadku potwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i wdrożyć alternatywną terapię o lepszym profilu bezpieczeństwa. Zalecane jest monitorowanie płodu za pomocą USG (nerki i czaszka w II i III trymestrze) oraz ścisła obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia i zaburzeń elektrolitowych.
amlodypina, antagonista wapnia, dawkowanie leku, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipowolemii, indapamid, inhibitor ACE, leki tiazydowe, małopłytkowość, małowodzie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, tiazydowe leki moczopędne, toksyczność neonatalna, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Polsart Plus 40 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Polsart Plus, zawierający telmisartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Stosowanie telmisartanu jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka: niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. W pierwszym trymestrze nie zaleca się stosowania antagonistów receptora angiotensyny II z powodu potencjalnego, choć nie do końca potwierdzonego, ryzyka teratogenności. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i w II i III trymestrze może powodować zmniejszenie perfuzji płodowo-łożyskowej oraz zaburzenia u płodu i noworodka, takie jak żółtaczka, zaburzenia elektrolitowe i trombocytopenia. Nie jest zalecany w stanach ciążowych jak obrzęki, nadciśnienie ciążowe czy stan przedrzucawkowy.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, diuretyk tiazydowy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, samoistne nadciśnienie tętnicze, silna diureza, stan przedrzucawkowy, teratogenność, trombocytopenia, ultrasonografia nerek, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zmniejszenie objętości osocza, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Noliprel Forte 5 mg + 1,25 mg
Noliprel Forte, zawierający peryndopryl (5 mg) i indapamid (1,25 mg), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz toksyczne działania u noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). W pierwszym trymestrze stosowanie peryndoprylu wiąże się z potencjalnym, choć niejednoznacznym, ryzykiem teratogenności, dlatego zaleca się zmianę terapii na leki o lepszym profilu bezpieczeństwa przed planowaną ciążą. Ekspozycja na indapamid w trzecim trymestrze może prowadzić do zmniejszenia objętości osocza, niedokrwienia łożyska i opóźnienia wzrostu płodu, co również uzasadnia unikanie tego leku w ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej Noliprel Forte, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie alternatywnej terapii hipotensyjnej oraz monitorowanie płodu za pomocą ultrasonografii nerek i czaszki.
dysfagia, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, lek tiazydowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, Noliprel Forte, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl z argininą, pochodna sulfonamidu, profil bezpieczeństwa, przepływ maciczno-łożyskowy, terapia hipotensyjna, tiazydowy lek moczopędny, ultrasonografia nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy CoAramlessa, zawierający peryndopryl z argininą (inhibitor ACE), indapamid (lek tiazydopodobny) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym. Stosowanie leku nie jest zalecane w pierwszym trymestrze ciąży, a jest bezwzględnie przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ze względu na ryzyko poważnych powikłań płodowych, takich jak zmniejszona czynność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodków: niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W przypadku ekspozycji na inhibitory ACE w II i III trymestrze wskazane jest wykonanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka. Indapamid, choć dane są ograniczone (<300 przypadków), może powodować niedokrwienie łożyska, opóźnienie wzrostu płodu oraz rzadkie przypadki hipoglikemii i małopłytkowości u noworodków. Amlodypina przenika do mleka kobiecego (3-7% dawki matki, max 15%), jednak jej wpływ na niemowlęta nie jest do końca poznany.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne nerek, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, karmienie piersią, leczenie hipotensyjne, małopłytkowość, małowodzie, nadwrażliwość na pochodne sulfonamidowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, obniżone stężenie potasu, peryndopryl z argininą, przepływ krwi maciczno-łożyskowy, terapia hipotensyjna, tiazydowy lek moczopędny, toksyczny wpływ na rozród, zmniejszona liczba płytek krwi - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ipres long 1,5 1,5 mg
Preparat Ipres long 1,5 mg (indapamid 1,5 mg) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w okresie reprodukcyjnym. Indapamid, jako lek moczopędny, jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko niedokrwienia płodowo-łożyskowego oraz zaburzeń wzrostu płodu. Nie powinien być stosowany do leczenia fizjologicznych obrzęków ciążowych. U kobiet karmiących piersią stosowanie indapamidu nie jest zalecane z powodu braku danych dotyczących przenikania leku do mleka oraz potencjalnego ryzyka nadwrażliwości na pochodne sulfonamidów, hipokaliemii u niemowląt oraz możliwego hamowania laktacji. Badania toksykologiczne na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu indapamidu na płodność, co pozwala na uspokojenie pacjentek co do braku wpływu na zdolności reprodukcyjne u ludzi.
badanie toksykologiczne, hipokaliemia, indapamid, lek moczopędny, nadciśnienie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedokrwienie łożyska, niedokrwienie płodowo-łożyskowe, obrzęk fizjologiczny, sulfonamid, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie rozwoju płodu, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wzrostu płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Hyzaar Forte 100 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Hyzaar Forte zawiera losartan potasowy (100 mg) oraz hydrochlorotiazyd (25 mg), które mają różny wpływ na przebieg ciąży i laktacji. Stosowanie losartanu, antagonisty receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksyczności płodu, objawiającej się zmniejszeniem czynności nerek, małowodziem oraz opóźnieniem kostnienia czaszki, a także ryzykiem niewydolności nerek, niedociśnienia i hiperkaliemii u noworodka. W I trymestrze stosowanie losartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i w II i III trymestrze może powodować zmniejszenie perfuzji płodowo-łożyskowej oraz zaburzenia u płodu i noworodka, takie jak żółtaczka, zaburzenia równowagi elektrolitowej i trombocytopenia. Preparat jest przeciwwskazany w obrzękach ciążowych, nadciśnieniu ciążowym i stanie przedrzucawkowym. W przypadku planowania ciąży lub jej rozpoznania, konieczne jest natychmiastowe odstawienie Hyzaar Forte i wdrożenie alternatywnego leczenia o ustalonym profilu bezpieczeństwa.
antagonista receptora angiotensyny II, diureza, działanie niepożądane, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, losartan potasowy, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, objętość osocza, obrzęk ciążowy, perinatologia, ryzyko teratogenne, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, trombocytopenia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Przedłużona preeklampsja poporodowa – Patofizjologia i mechanizm
Przedłużona preeklampsja poporodowa to rzadkie, ale poważne schorzenie manifestujące się nadciśnieniem tętniczym oraz białkomoczem ≥300 mg/24h lub stosunkiem białka do kreatyniny ≥0,3, pojawiające się od 48 godzin do 6 tygodni po porodzie. Patogeneza jest wieloczynnikowa i obejmuje dysfunkcję śródbłonka naczyniowego spowodowaną zaburzeniem równowagi czynników angiogennych, w tym podwyższonym poziomem sFlt-1 oraz zwiększonym stosunkiem sFlt-1/PlGF. Nieprawidłowa inwazja trofoblastu i niedokrwienie łożyska prowadzą do uwalniania antyangiogennych mediatorów, co skutkuje nasilonym stresem oksydacyjnym i stanem zapalnym. Leki takie jak NLPZ (ibuprofen, indometacyna) oraz alkaloidy sporyszu mogą nasilać objawy poprzez mechanizmy naczynioskurczowe. Diagnostyka opiera się na kryteriach preeklampsji z uwzględnieniem czasu wystąpienia i obecności objawów narządowych, a leczenie obejmuje m.in. stosowanie siarczanu magnezu w profilaktyce drgawek.
alkaloid sporyszu, atonia macicy, białkomocz, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca typu 2, czynnik wzrostu łożyska, dysfunkcja narządowa, dysfunkcja śródbłonka, epizod zakrzepowo-zatorowy, ergotamina, hipoksja, inwazja trofoblastu, mechanizm patofizjologiczny, mediator wazoaktywny, naczyniowy czynnik wzrostu śródbłonka, niedokrwienie łożyska, nieprawidłowa implantacja łożyska, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, profil immunologiczny, przedłużona preeklampsja poporodowa, przełom nadciśnieniowy, reaktywna forma tlenu, receptor alfa-adrenergiczny, rozpuszczalna fms-podobna kinaza tyrozynowa-1, rzucawka, sFlt-1, siarczan magnezu, skurcz naczyń, stan przedrzucawkowy, stres oksydacyjny, tętnica spiralna, tromboksan A2, udar, VEGF, zaburzenie epigenetyczne, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Indix Combi 2,5 mg + 0,625 mg
Produkt leczniczy Indix Combi, zawierający 2,5 mg peryndoprylu (inhibitor ACE) oraz 0,625 mg indapamidu (lek tiazydopodobny), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodka, w tym niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. W pierwszym trymestrze stosowanie peryndoprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogenności. Indapamid, mimo ograniczonych danych (poniżej 300 udokumentowanych ciąż), może powodować zmniejszenie objętości osocza, niedokrwienie łożyska i opóźnienie wzrostu płodu przy długotrwałej ekspozycji w trzecim trymestrze. Zaleca się unikanie stosowania Indix Combi w okresie ciąży oraz natychmiastowe przerwanie terapii po jej potwierdzeniu, z wdrożeniem alternatywnego leczenia o ustalonym profilu bezpieczeństwa. W przypadku ekspozycji od drugiego trymestru wskazane jest monitorowanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu oraz obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia.
hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek tiazydowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, opóźnienie wzrostu płodu, peryndopryl, przepływ maciczno-łożyskowy, sulfonamid, terapia hipotensyjna, teratogenność, tiazydowy lek moczopędny, ultrasonografia nerek, uszkodzenie płodu, zaburzenie czynności nerek, zmniejszenie objętości osocza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – CoArprenessa 10 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy CoArprenessa, zawierający 10 mg peryndoprylu z argininą (odpowiadający 6,790 mg peryndoprylu) oraz 2,5 mg indapamidu, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań płodowych, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz toksyczność noworodkową (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). Stosowanie inhibitorów ACE, w tym peryndoprylu, nie jest zalecane również w pierwszym trymestrze ciąży z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad wrodzonych. Indapamid, podobnie jak inne leki tiazydowe, może w trzecim trymestrze prowadzić do zmniejszenia objętości osocza i ograniczenia przepływu maciczno-łożyskowego, co skutkuje niedokrwieniem łożyska i opóźnieniem wzrostu płodu. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej CoArprenessę, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia hipotensyjnego o lepszym profilu bezpieczeństwa.
badanie toksyczności, dysfagia, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, lek moczopędny tiazydowy, lek tiazydowy, małowodzie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, peryndopryl z argininą, przepływ maciczno-łożyskowy, terapia hipotensyjna, teratogenność, ultrasonografia, wady wrodzone, zaburzenia kostnienia - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Triplixam 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Triplixam, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (tiazydopodobny diuretyk) oraz amlodypinę (antagonista kanału wapniowego), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym zmniejszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie peryndoprylu w pierwszym trymestrze jest niezalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogenności. W przypadku ekspozycji na inhibitory ACE w późniejszych trymestrach zaleca się wykonanie ultrasonografii nerek i czaszki płodu oraz ścisłą obserwację noworodków pod kątem niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii. Indapamid może powodować zmniejszenie objętości osocza i przepływu maciczno-łożyskowego, co skutkuje ryzykiem niedokrwienia łożyska i opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego, a także hipoglikemię i małopłytkowość u noworodków. Amlodypina przenika do mleka matki (3–7%, maks. 15% dawki matki), jednak jej wpływ na niemowlęta nie jest w pełni poznany.
amlodypina, antagonista wapnia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, kostnienie czaszki, lek moczopędny tiazydowy, lek tiazydowy, małopłytkowość, małowodzie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, przepływ maciczno-łożyskowy, terapia hipotensyjna, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, ultrasonografia nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Polsart Plus 80 mg + 12,5 mg
Polsart Plus, zawierający telmisartan i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, szczególnie w II i III trymestrze, ze względu na udokumentowaną toksyczność dla płodu i noworodka. Telmisartan może powodować pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko, może zmniejszać perfuzję płodowo-łożyskową i wywoływać u płodu oraz noworodka żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe i trombocytopenię. W I trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane z powodu możliwego ryzyka teratogennego, a hydrochlorotiazyd ma ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia, należy natychmiast przerwać leczenie i zastosować leki o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Zaleca się monitorowanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu oraz ścisłą obserwację noworodków narażonych na telmisartan.
antagonista receptora angiotensyny II, diureza, hamowanie laktacji, hiperkaliemia, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, ryzyko teratogenne, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, telmisartan i hydrochlorotiazyd, toksyczność dla płodu, trombocytopenia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zmniejszenie objętości osocza, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy CoAramlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (tiazydowy diuretyk) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje istotne przeciwwskazania i ryzyko w okresie ciąży i laktacji. Stosowanie peryndoprylu w I trymestrze ciąży wiąże się z potencjalnym, choć niejednoznacznym ryzykiem teratogenności, natomiast w II i III trymestrze jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu udokumentowanych działań toksycznych na płód, takich jak zmniejszona czynność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłań u noworodków (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). Indapamid, choć dane są ograniczone (poniżej 300 przypadków), może powodować zmniejszenie objętości osocza, redukcję przepływu maciczno-łożyskowego, niedokrwienie łożyska i płodu oraz opóźnienie wzrostu płodu, a także rzadkie hipoglikemię i małopłytkowość u noworodków. Amlodypina nie ma jednoznacznie ustalonego bezpieczeństwa w ciąży, a badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną przy dużych dawkach.
amlodypina, antagonista wapnia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, lek hipotensyjny, małopłytkowość, małowodzie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl z argininą, przepływ maciczno-łożyskowy, teratogenność, tiazydy, toksyczność płodowa - Leksykon substancji czynnych
Indapamid – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania przedkliniczne nie wykazały negatywnego wpływu indapamidu na płodność u szczurów, co sugeruje brak istotnego ryzyka dla płodności u ludzi. Jednak u pacjentów stosujących preparaty złożone z indapamidu i amlodypiną obserwowano odwracalne zmiany biochemiczne w główkach plemników, a dane kliniczne dotyczące wpływu amlodypiny na płodność są niewystarczające. Stosowanie indapamidu w ciąży jest przeciwwskazane, zwłaszcza w II i III trymestrze, ze względu na ryzyko niedokrwienia łożyska i płodu, opóźnienia wzrostu płodu oraz rzadkich powikłań u noworodków, takich jak hipoglikemia i małopłytkowość. Dane dotyczące stosowania indapamidu u kobiet w ciąży są ograniczone (mniej niż 300 przypadków), dlatego zaleca się unikanie tego leku w okresie ciąży, szczególnie w I trymestrze.
amlodypina, badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne nerek, ciąża, ciśnienie tętnicze, diuretyk tiazydowy, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie niepożądane, działanie teratogenne, główka plemnika, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, karmienie piersią, laktacja, lek moczopędny, lek tiazydowy, małopłytkowość, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedokrwienie łożyska, niedokrwienie płodu, objętość osocza, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, płodność, pochodna sulfonamidu, przepływ maciczno-łożyskowy, żółtaczka jąder podkorowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vabinxo 160 mg + 1,5 mg
Produkt leczniczy Vabinxo zawiera 160 mg walsartanu (antagonista receptora angiotensyny II) oraz 1,5 mg indapamidu (lek tiazydopodobny) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. Stosowanie Vabinxo u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze, ze względu na udokumentowaną toksyczność walsartanu, która może prowadzić do poważnych powikłań u płodu, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka do niewydolności nerek, niedociśnienia i hiperkaliemii. W pierwszym trymestrze stosowanie ARB, w tym walsartanu, nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Indapamid, choć dysponuje ograniczonymi danymi dotyczącymi ciąży (poniżej 300 przypadków), może przy długotrwałym stosowaniu w trzecim trymestrze powodować zmniejszenie objętości osocza, ograniczenie przepływu maciczno-łożyskowego oraz opóźnienie wzrostu płodu. W przypadku potwierdzenia ciąży podczas terapii Vabinxo, lek należy natychmiast odstawić i wdrożyć alternatywne leczenie o lepszym profilu bezpieczeństwa.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek tiazydowy, małowodzie, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pochodna sulfonamidowa, sprawność reprodukcyjna, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, walsartan - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmix Plus 80 mg + 12,5 mg
Telmix Plus, zawierający telmisartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy lek moczopędny), jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowaną toksyczność telmisartanu dla płodu oraz ryzyko zaburzeń płodowo-noworodkowych związanych z hydrochlorotiazydem, takich jak żółtaczka, zaburzenia elektrolitowe i małopłytkowość. W I trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane, a hydrochlorotiazyd wymaga ostrożności z uwagi na ograniczone dane kliniczne. U kobiet planujących ciążę rekomenduje się zmianę terapii na leki o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Po potwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora angiotensyny II należy natychmiast przerwać, a w przypadku ekspozycji od II trymestru wskazane jest wykonanie USG czaszki i ocena funkcji nerek płodu. Noworodki narażone na telmisartan wymagają ścisłej obserwacji z uwagi na ryzyko niedociśnienia tętniczego.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne czaszki, czynność nerek płodu, diureza, hamowanie laktacji, hydrochlorotiazyd, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, obrzęk ciążowy, perfuzja płodowo-łożyskowa, pierwszy trymestr ciąży, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, telmisartan, tiazydowy lek moczopędny, trymestr ciąży, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zmniejszenie objętości osocza, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 80 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 80 mg + 12,5 mg zawiera telmisartan, antagonista receptora angiotensyny II (ARB), oraz hydrochlorotiazyd, diuretyk tiazydowy. Telmisartan jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i toksyczne dla płodu, obejmujące pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodków niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. W I trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego, mimo braku jednoznacznych danych epidemiologicznych. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i jego stosowanie w II i III trymestrze może prowadzić do zmniejszenia perfuzji płodowo-łożyskowej oraz zaburzeń u płodu i noworodka, takich jak żółtaczka, zaburzenia elektrolitowe i trombocytopenia. Hydrochlorotiazydu nie należy stosować w obrzękach ciążowych, nadciśnieniu ciążowym i stanie przedrzucawkowym ze względu na ryzyko niedokrwienia łożyska i brak korzyści klinicznych.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne nerek, diuretyk tiazydowy, hamowanie laktacji, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, ryzyko teratogenne, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, toksyczność reprodukcyjna, trombocytopenia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramidilan HCT 10 mg + 10 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Ramidilan HCT, zawierający ramipryl (inhibitor ACE), amlodypinę (antagonista wapnia) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy diuretyk), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i toksyczne na płód. Ramipryl może powodować pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a u noworodków niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemię i skąpomocz. Hydrochlorotiazyd może prowadzić do niedokrwienia płodu i łożyska oraz opóźnienia rozwoju, a także rzadkich przypadków hipoglikemii i małopłytkowości u noworodków. Amlodypina nie ma jednoznacznie ustalonego bezpieczeństwa w ciąży i powinna być stosowana tylko, gdy brak jest bezpieczniejszych alternatyw. Produkt nie jest zalecany w pierwszym trymestrze ciąży, a w przypadku stwierdzenia ciąży podczas terapii należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć alternatywną terapię.
antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktacja, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niedokrwienie płodu, niewydolność nerek, objętość osocza, pochodna sulfonamidowa, przepływ maciczno-łożyskowy, skąpomocz, terapia przeciwnadciśnieniowa, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – CoAramlessa 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Produkt leczniczy CoAramlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (diuretyk tiazydopodobny) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje istotne przeciwwskazania i ograniczenia w stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Lek jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko toksycznego wpływu na płód, w tym zmniejszoną czynność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodków, takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W I trymestrze stosowanie peryndoprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogenności. Indapamid, choć dane są ograniczone (<300 przypadków), może powodować zmniejszenie objętości osocza, ograniczenie przepływu maciczno-łożyskowego oraz opóźnienie wzrostu płodu. Amlodypina nie ma jednoznacznie ustalonego bezpieczeństwa w ciąży, a badania na zwierzętach wskazują na toksyczny wpływ przy dużych dawkach. W przypadku potwierdzenia ciąży podczas terapii CoAramlessą, leczenie należy natychmiast przerwać i wdrożyć alternatywną terapię hipotensyjną o udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, a w II i III trymestrze zaleca się monitorowanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, leczenie hipotensyjne, lek moczopędny, lek tiazydowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, objętość osocza, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, przepływ maciczno-łożyskowy, terapia hipotensyjna, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tertensif Bi-Kombi 10 mg + 2,5 mg
Lek Tertensif Bi-Kombi zawiera peryndopryl z argininą (10 mg, odpowiadający 6,79 mg peryndoprylu) oraz indapamid (2,5 mg). Ze względu na działanie inhibitorów ACE (peryndoprylu) i tiazydowego diuretyku (indapamidu), lek jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży, a stosowanie w pierwszym trymestrze nie jest zalecane. Ekspozycja płodu na peryndopryl w II i III trymestrze może prowadzić do poważnych uszkodzeń, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz toksyczne efekty u noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). W przypadku potwierdzonej ciąży należy natychmiast przerwać terapię inhibitorami ACE i rozważyć alternatywne leczenie. Zaleca się także regularne badania ultrasonograficzne płodu oraz monitorowanie noworodka po porodzie.
badanie ultrasonograficzne, hiperkaliemia, indapamid, inhibitor ACE, lek tiazydowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, opóźnienie wzrostu płodu, peryndopryl z argininą, przepływ maciczno-łożyskowy, terapia hipotensyjna, teratogenność, zmniejszenie objętości osocza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmisartan HCT EGIS 80 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Telmisartan HCT EGIS, zawierający telmisartan (antagonistę receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany do stosowania u kobiet w ciąży, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze, ze względu na udokumentowaną toksyczność dla płodu. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Ekspozycja na telmisartan w późniejszych trymestrach może prowadzić do poważnych zaburzeń u płodu, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a u noworodka do niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zmniejszenie perfuzji płodowo-łożyskowej, żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz trombocytopenię, dlatego jego stosowanie jest przeciwwskazane w obrzękach ciążowych, nadciśnieniu ciążowym i stanie przedrzucawkowym. W przypadku konieczności kontynuacji leczenia u kobiet planujących ciążę, zaleca się zmianę terapii na leki o ustalonym profilu bezpieczeństwa.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne nerek, czynność nerek, diureza, hamowanie laktacji, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, kostnienie czaszki, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, perfuzja płodowo-łożyskowa, ryzyko teratogenne, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, telmisartan, trombocytopenia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka płodowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmizek HCT 80 mg + 25 mg
Telmizek HCT, zawierający telmisartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działania toksyczne na płód, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a także poważne powikłania u noworodka, w tym niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. Stosowanie telmisartanu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zmniejszenie perfuzji płodowo-łożyskowej oraz zaburzenia u płodu i noworodka, takie jak żółtaczka, zaburzenia elektrolitowe i trombocytopenia, dlatego jest przeciwwskazany w stanach ciążowych, takich jak obrzęki ciążowe, nadciśnienie ciążowe i stan przedrzucawkowy. Po narażeniu na telmisartan w II/III trymestrze zaleca się badanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu oraz ścisłą obserwację noworodka.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, perfuzja płodowo-łożyskowa, pierwszy trymestr ciąży, samoistne nadciśnienie tętnicze, silna diureza, stan przedrzucawkowy, telmisartan i hydrochlorotiazyd, terapia hipotensyjna, trombocytopenia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka