ostre choroby płuc i oskrzeli

Ostre choroby płuc i oskrzeli to grupa schorzeń układu oddechowego o nagłym początku i zwykle krótkotrwałym przebiegu, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Do najczęstszych należą: ostre zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, ostre zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) oraz ostre zapalenie oskrzelików.

Ostre zapalenie oskrzeli charakteryzuje się stanem zapalnym błony śluzowej oskrzeli, najczęściej o etiologii wirusowej. Główne objawy to kaszel (początkowo suchy, następnie produktywny), niewielka duszność i gorączka. Zapalenie płuc to infekcja miąższu płucnego, manifestująca się gorączką, dusznością, kaszlem z odkrztuszaniem ropnej wydzieliny, bólami w klatce piersiowej i ogólnym osłabieniem.

Diagnostyka ostrych chorób płuc i oskrzeli obejmuje badanie przedmiotowe, badania laboratoryjne (morfologia, CRP, prokalcytonina), badania obrazowe (RTG klatki piersiowej, tomografia komputerowa), oraz w wybranych przypadkach badania mikrobiologiczne. Leczenie zależy od etiologii i ciężkości schorzenia – od postępowania objawowego, przez antybiotykoterapię, po intensywną terapię w przypadkach niewydolności oddechowej.

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z grupy ryzyka ciężkiego przebiegu: osoby starsze, z chorobami współistniejącymi (POChP, astma, niewydolność serca, cukrzyca, immunosupresja). W tych przypadkach konieczna jest wczesna diagnostyka i intensywne leczenie, by zapobiec rozwojowi powikłań, takich jak niewydolność oddechowa, posocznica czy zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl