wylew krwi do mózgu

Wylew krwi do mózgu, medycznie określany jako krwotok śródczaszkowy (haemorrhagia intracranialis), to stan nagły, bezpośrednio zagrażający życiu, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Patofizjologicznie polega na pęknięciu naczynia krwionośnego i gromadzeniu się krwi w obrębie tkanki mózgowej (krwotok śródmiąższowy) lub przestrzeni podoponowej (krwotok podpajęczynówkowy).

Etiologia wylewów obejmuje najczęściej: nadciśnienie tętnicze, pęknięcie tętniaka, malformacje naczyniowe, urazy czaszkowo-mózgowe, zaburzenia krzepnięcia oraz stosowanie leków przeciwzakrzepowych. Kliniczne objawy zależą od lokalizacji i rozległości krwawienia – typowo występują: nagły, silny ból głowy, wymioty, zaburzenia świadomości, niedowłady lub porażenia, zaburzenia mowy oraz objawy oponowe.

Diagnostyka obejmuje obrazowanie metodą tomografii komputerowej (CT) bez kontrastu jako badanie z wyboru w ostrej fazie, ewentualnie rezonans magnetyczny (MRI) lub angiografię naczyń mózgowych. Leczenie wylewu zależy od jego przyczyny i rozległości – może obejmować interwencję neurochirurgiczną (ewakuacja krwiaka, klipsowanie tętniaka), leczenie wewnątrznaczyniowe lub terapię zachowawczą z kontrolą ciśnienia tętniczego i śródczaszkowego.

Rokowanie w wylewach mózgowych jest zróżnicowane i zależy od rozległości krwawienia, wieku pacjenta, szybkości interwencji oraz współistniejących chorób. Śmiertelność w ostrym krwotoku śródmózgowym wynosi od 30% do 50%, przy czym połowa zgonów następuje w ciągu pierwszych 48 godzin. Rehabilitacja neurologiczna stanowi kluczowy element długoterminowego postępowania terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl