niedokrwistość krwotoczna

Niedokrwistość krwotoczna to stan, w którym dochodzi do zmniejszenia liczby krwinek czerwonych i stężenia hemoglobiny we krwi na skutek utraty krwi. Może być spowodowana krwotokiem ostrym (nagłym) lub przewlekłym (długotrwałym), co prowadzi do odmiennych objawów klinicznych i strategii terapeutycznych.

W przypadku ostrej niedokrwistości krwotocznej, będącej następstwem masywnego krwotoku, dominują objawy hipowolemii: tachykardia, hipotensja, bladość, zimna i wilgotna skóra oraz zaburzenia świadomości. Przewlekła utrata krwi prowadzi natomiast do typowych objawów niedokrwistości z niedoboru żelaza: osłabienia, duszności wysiłkowej, bladości, tachykardii oraz objawów choroby podstawowej.

Diagnostyka obejmuje morfologię krwi z rozmazem, parametry gospodarki żelazem oraz identyfikację źródła krwawienia. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się obniżone stężenie hemoglobiny, hematokrytu oraz liczby erytrocytów. W przypadku krwawienia przewlekłego typowe są cechy niedokrwistości mikrocytarnej hipochromicznej z obniżonymi parametrami gospodarki żelazem.

Leczenie niedokrwistości krwotocznej polega przede wszystkim na zatrzymaniu krwawienia i uzupełnieniu utraconej objętości krwi. W ciężkich przypadkach konieczne są transfuzje koncentratu krwinek czerwonych. W niedokrwistości przewlekłej istotna jest suplementacja żelaza, początkowo często dożylna, a następnie doustna. Kluczowe znaczenie ma również leczenie przyczyny krwawienia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl