farmakokinetyka izotretynoiny
Farmakokinetyka izotretynoiny obejmuje specyficzne procesy, którym podlega ten lek w organizmie człowieka. Po podaniu doustnym wchłanianie izotretynoiny jest zmienne, a biodostępność wynosi około 25%. Przyjmowanie leku z wysokotłuszczowym posiłkiem zwiększa biodostępność nawet dwukrotnie, co ma istotne znaczenie kliniczne.
W surowicy krwi izotretynoina w 99,9% wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminami. Lek łatwo przenika przez barierę łożyskowo-naczyniową, co jest podstawą jego działania teratogennego. Metabolizm izotretynoiny zachodzi głównie w wątrobie z udziałem izoenzymów cytochromu P450, gdzie ulega ona przekształceniu do 4-okso-izotretynoiny, tretynolny i innych metabolitów.
Okres półtrwania izotretynoiny w osoczu wynosi około 10-20 godzin, natomiast jej główny metabolit, 4-okso-izotretynoina, charakteryzuje się dłuższym okresem półtrwania (około 17-50 godzin). Eliminacja leku i jego metabolitów zachodzi głównie z żółcią i kałem (około 60-65%), a w mniejszym stopniu z moczem (15-30%). Stan stacjonarny osiągany jest po około 1 tygodniu regularnego stosowania.
Istotne są także interakcje farmakokinetyczne izotretynoiny. Jednoczesne stosowanie z tetracyklinami zwiększa ryzyko ciśnienia śródczaszkowego, a przyjmowanie z lekami indukującymi enzymy wątrobowe może zmniejszać stężenie izotretynoiny w osoczu. Izotretynoina nie wpływa istotnie na farmakokinetykę doustnych środków antykoncepcyjnych, co jest ważne w kontekście konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii tym lekiem.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Curacne 20 mg 20 mg
Izotretynoina wykazuje zmienne, liniowe wchłanianie z przewodu pokarmowego, z dwukrotnym wzrostem biodostępności po podaniu z posiłkiem. Lek wiąże się w 99,9% z albuminą osocza, co wpływa na jego dystrybucję, przy stosunku stężenia w surowicy do pełnej krwi około 1,7 oraz stężeniu w naskórku stanowiącym około 50% stężenia w surowicy. Metabolizm obejmuje powstawanie trzech głównych metabolitów: 4-oksoizotretynoiny, tretynoiny (kwasu all-trans-retynowego) oraz 4-oksotretynoiny, z których 4-oksoizotretynoina wykazuje istotną aktywność biologiczną i stężenie w osoczu 2,5-krotnie wyższe niż izotretynoiny. Procesy metaboliczne są zależne od kilku enzymów cytochromu P450 bez dominującego izoenzymu, a izotretynoina i jej metabolity nie wpływają znacząco na aktywność tych enzymów, co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych.
4-oksoizotretynoina, 4-oksotretynoina, albumina, biodostępność izotretynoiny, cytochrom P450, farmakokinetyka izotretynoiny, glukuronizacja, interkonwersja, izomeryzacja, klirens osoczowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas all-trans-retynowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, proces ADME, trądzik, tretynoina, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie łoju, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Izotziaja 0,5 mg/g
Farmakokinetyczne badania izotretynoiny w żelu o stężeniu 0,5 mg/g wykazały minimalną biodostępność po aplikacji miejscowej, co potwierdzono w kilku badaniach klinicznych. Stężenie izotretynoiny i jej izomeru tretynoiny w osoczu po stosowaniu 20 g żelu dziennie przez miesiąc pozostawało poniżej progu wykrywalności 0,02 µg/ml, co wskazuje na znikomą absorpcję przezskórną i minimalne ryzyko ogólnoustrojowej ekspozycji. Metodyka HPLC oraz badania z użyciem izotopu 14C potwierdziły, że jedynie 0,03% dawki dostaje się do krwi, moczu i kału, co świadczy o bardzo niskim stopniu wchłaniania systemowego.
absorpcja przezskórna, aplikacja miejscowa, biodostępność substancji czynnej, dane farmakokinetyczne, dystrybucja substancji czynnej, działania niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka izotretynoiny, izotretynoina w żelu, kompartmenty organizmu, profil bezpieczeństwa, retynoidy doustne, terapia miejscowa, trądzik, tretynoina, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie systemowe, węgiel 14C, wysokosprawna chromatografia cieczowa, znakowanie radioizotopem - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aknenormin 20 mg 20 mg
Przedawkowanie izotretynoiny, substancji czynnej preparatu Aknenormin (kapsułki miękkie 10 mg i 20 mg), choć rzadkie, może prowadzić do objawów toksyczności przypominających hiperwitaminozę A. Typowe symptomy obejmują silne bóle głowy o charakterze rozlanym, nudności i wymioty, senność, drażliwość oraz świąd skóry. Mechanizmy patofizjologiczne tych objawów wiążą się z działaniem metabolitów izotretynoiny na naczynia mózgowe, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy oraz mechanizmy neurodermatologiczne. Objawy te mają zwykle charakter przejściowy i ustępują samoistnie, co jest związane z farmakokinetyką leku i jego metabolitów.