aminotransferaza AlAT

Aminotransferaza alaninowa (AlAT, ALT) to enzym wewnątrzkomórkowy, występujący głównie w hepatocytach. Katalizuje on reakcję przeniesienia grupy aminowej z L-alaniny na α-ketoglutaran, co prowadzi do powstania pirogronianu i L-glutaminianu.

Zwiększona aktywność AlAT w surowicy krwi jest przede wszystkim markerem uszkodzenia komórek wątrobowych. Do najczęstszych przyczyn podwyższonego poziomu AlAT należą: wirusowe zapalenie wątroby, toksyczne uszkodzenie wątroby (w tym polekowe), choroba alkoholowa wątroby, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby oraz autoimmunologiczne zapalenie wątroby.

Wartości referencyjne AlAT różnią się w zależności od laboratorium, płci i wieku, ale zazwyczaj mieszczą się w zakresie 0-35 U/l dla kobiet i 0-45 U/l dla mężczyzn. Stosunek aktywności AspAT do AlAT (wskaźnik de Ritisa) ma znaczenie diagnostyczne w różnicowaniu chorób wątroby – wartość powyżej 2 sugeruje alkoholowe uszkodzenie wątroby.

W diagnostyce laboratoryjnej AlAT jest oznaczany najczęściej wraz z innymi enzymami wątrobowymi (AspAT, GGTP, ALP) oraz bilirubinami w ramach tzw. profilu wątrobowego. Monitorowanie aktywności AlAT jest istotne w ocenie przebiegu chorób wątroby oraz skuteczności terapii.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Yasminelle 3 mg + 0,02 mg

Produkt leczniczy Yasminelle, zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez indukcję lub inhibicję enzymów mikrosomalnych wątrobowych, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności antykoncepcyjnej oraz wystąpienia krwawień śródcyklicznych. Indukcja enzymów może pojawić się już po kilku dniach terapii i utrzymywać się do 4 tygodni po jej zakończeniu. W przypadku krótkotrwałego stosowania leków indukujących enzymy zaleca się stosowanie dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji przez cały okres terapii oraz 28 dni po jej zakończeniu, natomiast przy terapii długoterminowej wskazane jest zastosowanie niehormonalnych metod antykoncepcji. Do leków indukujących enzymy należą m.in. barbiturany, karbamazepina, fenytoina, prymidon, ryfampicyna, leki przeciw HIV (rytonawir, newirapina, efawirenz) oraz preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum).
amiloryd, aminotransferaza AlAT, antagonista aldosteronu, antagonista mineralokortykosteroidów, antykoncepcja mechaniczna, barbiturany, bosentan, cyklosporyna, dazabuwir, drospirenon, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, enzym mikrosomalny, eplerenon, etorykoksyb, etynyloestradiol, felbamat, fenytoina, fibrynoliza, glekaprewir, globulina wiążąca kortykosteroidy, gryzeofulwina, hiperkaliemia, indukcja enzymów, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, inhibitor HCV, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy HIV, karbamazepina, ketokonazol, klirens hormonu płciowego, krwawienie śródcykliczne, lamotrygina, lek moczopędny, lek przeciw HIV, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, okskarbazepina, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, prymidon, ryfampicyna, rytonawir, sofosbuwir, spironolakton, steroidowy produkt antykoncepcyjny, stężenie potasu, tiklopidyna, tizanidyna, topiramat, triamteren, welpataswir, wirusowe zapalenie wątroby typu C, woksylaprewir, wskaźnik krzepnięcia, Yasminelle, złożona antykoncepcja doustna, złożony doustny produkt antykoncepcyjny
Leksykon leków
Interakcje leku – Naraya 3 mg + 0,02 mg

Stosowanie preparatu Naraya (drospirenon + etynyloestradiol) wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii HCV (ombitaswir/parytaprewir/rytonawir + dazabuwir, glekaprewir/pibrentaswir, sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir), które mogą powodować znaczące, ponad pięciokrotne wzrosty aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), co wymaga zmiany metody antykoncepcji na niehormonalną lub zawierającą wyłącznie progestagen przed rozpoczęciem terapii przeciwwirusowej. Induktory enzymów mikrosomalnych (np. barbiturany, karbamazepina, ryfampicyna, rytonawir) zwiększają klirens hormonów płciowych, co może skutkować zmniejszeniem skuteczności antykoncepcyjnej i krwawieniami przełomowymi; w takich przypadkach zaleca się stosowanie dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji podczas leczenia i przez 28 dni po jego zakończeniu. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) mogą zwiększać stężenia drospirenonu (2,7-krotnie) i etynyloestradiolu (1,4-krotnie), co wymaga monitorowania działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentek z ryzykiem hiperkaliemii.
aminotransferaza AlAT, antagonista aldosteronu, azol przeciwgrzybiczny, barbituran, biodostępność, cyklosporyna, cytochrom P450, drospirenon, działanie przeciwmineralokortykosteroidowe, dziurawiec zwyczajny, enzym mikrosomalny, etorykoksyb, etynyloestradiol, fenytoina, frakcja lipidowa, glekaprewir, globulina wiążąca kortykosteroidy, hiperkaliemia, indukcja enzymatyczna, indukcja enzymu wątrobowego, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, karbamazepina, ketokonazol, krwawienie śródcykliczne, lamotrygina, lek moczopędny, metabolizm węglowodanów, motoryka przewodu pokarmowego, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, niesterydowy lek przeciwzapalny, parametr czynności wątroby, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, prymidon, ryfampicyna, rytonawir, sofosbuwir, steroidowy środek antykoncepcyjny, teofilina, terapia długoterminowa, terapia krótkoterminowa, tizanidyna, wskaźnik krzepnięcia krwi, zakrzepica
Leksykon leków
Interakcje leku – Leverette 0,15 mg + 0,03 mg

Leverette, zawierający 0,150 mg lewonorgestrelu i 0,030 mg etynyloestradiolu, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność antykoncepcyjną oraz bezpieczeństwo terapii. Szczególnie ważne są interakcje z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w leczeniu HCV (ombitaswir, parytaprewir, rytonawir, dazabuwir, glekaprewir, pibrentaswir, sofosbuwir, welpataswir, woksylaprewir), które mogą powodować wzrost aktywności aminotransferaz (AlAT) przekraczający 5-krotność górnej granicy normy. W takich przypadkach zaleca się zmianę metody antykoncepcji na niehormonalną lub zawierającą wyłącznie progestagen, z powrotem do Leverette dopiero po 2 tygodniach od zakończenia terapii przeciwwirusowej. Ponadto, induktory enzymów mikrosomalnych (np. karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna, leki przeciwpadaczkowe i przeciw HIV) mogą zwiększać klirens hormonów, prowadząc do krwawień śródcyklicznych i obniżenia skuteczności antykoncepcji, co wymaga stosowania dodatkowych mechanicznych metod antykoncepcji podczas i przez 28 dni po terapii induktorami.
aminotransferaza AlAT, antykoncepcja progestagenowa, działanie niepożądane układu pokarmowego, dziurawiec zwyczajny, etynyloestradiol, fibrynoliza, funkcja tarczycy, funkcja wątroby, glekaprewir, globulina wiążąca kortykosteroidy, hormon płciowy, indukcja enzymatyczna, indukcja enzymu wątrobowego, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymatyczny, inhibitor proteazy HIV, krwawienie śródcykliczne, krzepnięcie krwi, lewonorgestrel, metabolizm hormonalny, metabolizm węglowodanów, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, ombitaswir, sofosbuwir, substrat CYP1A2, zakażenie HCV
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Abiraterone G.L. Pharma 500 mg

Abiraterone G.L. Pharma to lek onkologiczny dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 500 mg octanu abirateronu, stosowany w dawce 1000 mg (2 tabletki) raz na dobę na czczo, co jest kluczowe ze względu na wpływ pokarmu na biodostępność substancji czynnej. Terapia abirateronem wymaga jednoczesnego podawania prednizonu lub prednizolonu, odpowiednio 5 mg/dobę w leczeniu przerzutowego hormonowrażliwego raka prostaty (mHSPC) oraz 10 mg/dobę w przerzutowym opornym na kastrację raku prostaty (mCRPC). U pacjentów bez kastracji chirurgicznej konieczne jest kontynuowanie farmakologicznej kastracji analogami LHRH. Monitorowanie pacjentów obejmuje regularne badania funkcji wątroby (aminotransferazy co 2 tygodnie przez 3 miesiące, potem co miesiąc), kontrolę ciśnienia tętniczego, stężenia potasu (utrzymanie ≥ 4,0 mM) oraz ocenę retencji płynów, szczególnie u osób z ryzykiem niewydolności serca.
aminotransferaza, aminotransferaza AlAT, analog gonadoliberyny, ciśnienie tętnicze, glikokortykosteroid, górna granica normy, hepatotoksyczność, hipokaliemia, kastracja chirurgiczna, kastracja farmakologiczna, leczenie onkologiczne, LHRH, mCRPC, mHSPC, octan abirateronu, prednizon, przerzutowy hormonowrażliwy rak gruczołu krokowego, przerzutowy oporny na kastrację rak gruczołu krokowego, retencja płynów, skala Child-Pugh, stężenie potasu, toksyczność, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca

aminotransferaza AlAT

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Yasminelle 3 mg + 0,02 mg

Interakcje leku – Naraya 3 mg + 0,02 mg

Interakcje leku – Leverette 0,15 mg + 0,03 mg

Dawkowanie i sposób podawania – Abiraterone G.L. Pharma 500 mg